hunt-session

skillupstreamکلاس آسیب‌پذیریگزارش: ۱۸۱۹ کیلوبایت۷ بخش

شکار آسیب‌پذیری‌های مدیریت Session — session fixation (عدم بازتولید هنگام لاگین)، عدم ابطال کافی هنگام logout / تغییر-پسورد / تغییر-ایمیل، session IDهای قابل‌پیش‌بینی یا کم‌آنتروپی، JWT-به‌عنوان-session بدون exp/revocation، خلاف‌های چرخش/تشخیص-استفاده‌ی‌مجدد refresh-token، و وضعیت session در OAuth/SSO.

توضیح انگلیسی اصلی (مرجع)

Hunt Session Management vulnerabilities — session fixation (no regeneration on login), insufficient invalidation on logout / password-change / email-change, predictable or low-entropy session IDs, JWT-as-session with no exp/revocation, refresh-token rotation/reuse-detection gaps, OAuth/SSO session linkage, device-bound-session (DBSC) downgrade, and cookie attribute issues (Secure/HttpOnly/SameSite/__Host-). Validate with TWO real sessions (attacker A + victim B), body-diff every 200, and OOB confirmation for theft chains. Medium to Critical (fixation→admin hijack, no-invalidation→persistent ATO).

فلوی اجرای گام‌به‌گام

◆
hunt-sessionشروع اجرا
۱
‏به status code اعتماد نکن. یک ۲۰۰ کش‌شده/edge یا شل عمومی SPA برای همه ۲۰۰ برمی‌گرداند. `AFTER` را در برابر `BEFORE` Body-diff کن — یافته فقط وقتی واقعی است که `AFTER` هنوز *مارکر یکتای هویت* A را داشته باشد (ایمیل، user-id، توکن CSRF، نام اکانت).
۲
‏با کنترل منفی تأیید کن: یک مقدار کوکی تصادفی/زباله نباید همان body احرازهویت‌شده را برگرداند. اگر زباله هم ۲۰۰ با داده‌ی کاربر داد، endpoint پشت session نیست و اینجا یافته‌ای نیست.
۳
‏بعد از تأخیر کوتاه و از IP متفاوت دوباره تست کن — بعضی سرورها تنبلانه در دسترسی بعدی expire می‌کنند یا session را به IP می‌چسبانند.
۴
‏یافته فقط وقتی تأیید می‌شود که `AFTER` مقدار ۲۰۰ برگرداند و body هنوز داده‌ی یکتای اکانت را داشته باشد (body-diff در برابر `BEFORE`). یک ۲۰۰ خالی روی مسیر عمومی/SPA اثبات نیست.
۵
‏کنترل منفی کوکی-زباله را دوباره اجرا کن تا ثابت شود endpoint پشت session است.
۶
‏همین فلو را برای تغییر-ایمیل (`/settings/email`) و logout-all-devices تکرار کن — اپ‌ها غالباً session *فعال* (B) را ابطال می‌کنند ولی sessionهای *خواهر* (A) را نه. همین زنده‌ماندن-خواهر دقیقاً primitive مربوط به ATO-ماندگار است که `hunt-ato` زنجیره می‌کند.
۷
‏گیت شدت: اگر endpoint تغییر-پسورد پله‌ی current-password / MFA هم نداشته باشد (طبق `hunt-mfa-bypass`)، A می‌تواند از فقط-خواندنی به تصاحب کامل pivot کند ← escalate کن.
۸
‏‏HttpOnly غایب ← کوکی از طریق `document.cookie` در دسترس است. فقط وقتی یافته است که به sink واقعی XSS/DOM زنجیر شود (`hunt-xss`/`hunt-dom`) — یادداشتش کن، تنها به‌عنوان High گزارش نده.
۹
‏‏Secure غایب ← کوکی روی HTTP متن‌باز فرستاده می‌شود؛ با `hunt-tls-network` (downgrade/خلأ HSTS) برای زنجیره‌ی مهاجم-شبکه جفت کن.
۱۰
‏‏SameSite غایب/`None` ← قابلیت‌رسیدن CSRF؛ `SameSite=Lax` از طریق navigation سطح‌بالا از ساب‌دامین خواهر قابل‌دورزدن است (کلاس Argo CD CVE-2024-22424) ← تحویل به `hunt-csrf`.
۱۱
‏نبود پیشوند `__Host-` / `__Secure-` ← session از یک ساب‌دامین یا کانتکست ناامن قابل‌بازنویسی/fixate شدن است؛ حضورش عمدتاً cookie-fixation را می‌کشد، پس *غیابش* را به‌عنوان پیش‌شرط فاز ۱ فلگ کن.
۱۲
‏ترتیبی / یکنواخت — مقادیر دیکدشده را `sort -n` کن؛ دلتای ثابت +۱/+N = قابل‌پیش‌بینی.
۱۳
‏ساختار قابل‌دیکد — هر ID را `base64 -d` / hex-decode کن و دنبال `userId`، timestamp یونیکسی یا PID جاسازی‌شده بگرد.
۱۴
‏آنتروپی بیتی — بایت‌های خام را به `ent` یا `dieharder` بده؛ NIST SP 800-63B حداقل ۶۴ بیت می‌خواهد. ۱۰ نمونه برای هیچ ادعایی خیلی کم است — صدها جمع کن.
✓
پایان — اعتبارسنجی و گزارش

ترتیب مرحله‌ای استخراج‌شده از بخش‌های متدولوژی/اعتبارسنجی — ۱۴ گام؛ گام‌های شرطی با «؟ تصمیم» مشخص شده‌اند.

نقشه‌ی ساختار اسکیل

hunt-sessionکلاس آسیب‌پذیری · ۷ بخش۱بخش تکمیلی۲اهداف ارزشمند۳Payload و الگوهای تشخیص۴سطح حمله و سیگنال‌ها۵مراحل شکار۶زنجیره‌ها و ترکیب‌ها۷دروازه‌ی اعتبارسنجی
بخش تکمیلی · ۱اهداف ارزشمند · ۱Payload و الگوهای تشخیص · ۲سطح حمله و سیگنال‌ها · ۱مراحل شکار · ۲

روی هر گره کلیک کنید تا به بخش مربوطه بروید؛ دکمه‌ی «سورس MD» در هدر هر بخش، متن اصلی را با شماره‌ی خط می‌آورد.

بخش‌های اسکیل

هر بخش با عنوان فارسی، نوع محتوا و توضیح فارسی نمایش داده شده. روی «سورس MD» کلیک کنید تا متن اصلی انگلیسی با شماره‌ی خطوط فایل در نمایشگر کناری باز شود.

۱

بخش تکمیلی

Autonomous Testing Priority
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۱ از ۷

بخش تکمیلی سند که در دسته‌بندی استاندارد نگنجیده است

‏غیبودن HttpOnly روی کوکی‌ها خودکار تشخیص داده می‌شود — تست فعالت را روی ابطال lifecycle متمرکز کن (تأثیر بالاتر).

‏الگوی ۱ — session بعد از logout زنده می‌ماند (شایع‌ترین یافته‌ی پرارزش):

  1. لاگین کن و مقدار توکن/کوکی session را یادداشت کن
  2. endpoint مربوط به logout را صدا بزن (/logout، POST /api/logout و غیره)
  3. توکن session قدیمی را برای دسترسی به منبع محافظت‌شده امتحان کن (/api/me، /dashboard، /account)
  4. اگر ۲۰۰ با داده‌ی کاربر برگشت ← session هنگام logout ابطال نشده = ماندگاری ATO

‏الگوی ۲ — session هنگام لاگین بازتولید نمی‌شود (session fixation):

  1. هر صفحه‌ای را GET کن تا توکن/کوکی session پیش‌از-احرازهویت بگیری
  2. credential معتبر را به endpoint لاگین POST کن
  3. توکن session را قبل و بعد از لاگین مقایسه کن
  4. اگر توکن عوض نشده ← آسیب‌پذیری session fixation

‏الگوی ۳ — session بعد از تغییر پسورد زنده می‌ماند:

  1. لاگین ← مقدار session A را ثبت کن
  2. پسورد را از طریق endpoint تنظیمات اکانت عوض کن
  3. session A را روی endpoint محافظت‌شده replay کن
  4. اگر ۲۰۰ ← توکن هنگام تغییر credential چرخانده نشده = ATO ماندگار (زنجیره‌ی بحرانی وقتی با XSS/سرقت کوکی ترکیب شود)

‏نوع محتوا: endpointهای لاگین و session متفاوت‌اند — برای REST APIها از application/json و برای فرم‌های وب سنتی از application/x-www-form-urlencoded استفاده کن. اگر اولی پاسخ غیرمنتظره داد هر دو را امتحان کن.

‏اثبات: پاسخ ۲۰۰ منبع محافظت‌شده (با داده‌ی کاربر) با توکن sessionی که باید ابطال می‌شد، یافته را تأیید می‌کند.

۲

اهداف ارزشمند

Crown Jewel Targets
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۲ از ۷

چرا این کلاس آسیب‌پذیری پربهاست و کدام assetها بیشترین payout را دارند

‏session fixation که به ربودن ادمین منجر شود = Critical. sessionی که بعد از تغییر پسورد زنده بماند = High-to-Critical (ATO ماندگار از کوکی دزدیده‌شده‌ای که قربانی فکر می‌کند با ریست پسورد باطلش کرده).

‏زنجیره‌های پرارزش‌تر:

  • ‏‏Session fixation — سرور session IDی که کلاینت ست کرده را قبول می‌کند و هنگام لاگین بازتولیدش نمی‌کند ← مهاجم از قبل ID می‌کارد، قربانی احراز هویت می‌کند، مهاجم روی session احرازهویت‌شده سوار می‌شود ← ATO ماندگار.
  • ‏عدم ابطال هنگام logout — توکن قدیمی بعد از /logout هنوز کار می‌کند ← پنجره‌ی سرقت هرگز بسته نمی‌شود.
  • ‏عدم ابطال هنگام تغییر پسورد / ایمیل — session دزدیده‌شده بعد از «فکر کنم هک شدم، بذار ریست کنم» قربانی زنده می‌ماند ← ATO ماندگار. این پرپرداخت‌ترین کلاس باگ session است.
  • ‏استفاده‌ی‌مجدد refresh-token بدون تشخیص چرخش — refresh token لو‌رفته بی‌نهایت access token تازه می‌سازد؛ نبود تشخیص-استفاده‌ی‌مجدد یعنی refresh بعدی کاربر قانونی شاخه‌ی مهاجم را revoke نمی‌کند.
  • ‏‏session ID قابل‌پیش‌بینی / کم‌آنتروپی — IDهای ترتیبی، مشتق از timestamp یا userId ← session کاربران دیگر را brute-force یا محاسبه کن.
  • ‏‏JWT-به‌عنوان-session بدون exp / بدون لیست revocation — JWT دزدیده‌شده = دسترسی دائمی؛ logout تزئینی است.
۳

Payload و الگوهای تشخیص

Grounding — patterns that shaped each phase
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۳ از ۷

دستورها، payloadها و الگوهای قابل‌اجرا برای تست تکنیک

‏هیچ CVE/شناسه‌ی گزارش ساختگی پایین نیست. این‌ها الگوهای نام‌دار و مستندسازی‌شده‌ی عمومی هستند که این اسکیل encode می‌کند:

  • ‏‏Session fixation، login-CSRF، عدم-بازتولید-هنگام-auth — OWASP WSTG-SESS-03 / WSTG-SESS-01؛ مقاله‌ی کلاسیک session-fixation مربوط به ACROS / Mitja Kolšek. واریانت پرتأثیرترین: ثابت‌کردن session کاربر SSO/ادمین.
  • ‏‏CSRF مربوط به SameSite=Lax از ساب‌دامین خواهر که به state مربوط به session می‌رسد — Argo CD CVE-2024-22424 (کوکی‌های Lax روی navigationهای top-level میان‌سایتی از ساب‌دامین خواهر فرستاده می‌شوند). وقتی کوکی session فقط به SameSite=Lax به‌عنوان دفاع CSRF تکیه دارد از این استفاده کن.
  • ‏چرخش refresh-token و تشخیص-استفاده‌ی‌مجدد خودکار — مدل Auth0/IETF OAuth-Security-BCP: یک refresh token چرخانده‌شده، اگر replay شود، باید کل خانواده‌ی توکن را باطل کند. نبودنش = باگ مرکزی برای اثبات.
  • ‏‏Device Bound Session Credentials ‏(DBSC) — پیش‌نویس W3C/Chrome مربوط به DBSC یک session را به کلید TPM/دستگاه متصل می‌کند. downgrade را تست کن: آیا سرور وقتی چالش DBSC حذف شود هنوز کوکی unbound را قبول می‌کند؟
  • ‏سخت‌سازی صفت‌های کوکی — OWASP WSTG-SESS-02؛ پیشوندهای __Host-/__Secure- طبق RFC 6265bis. غیبودن HttpOnly فقط وقتی یافته است که sink واقعی XSS/DOM وجود دارد (زنجیره با hunt-xss/hunt-dom).
  • ‏آنتروپی — NIST SP 800-63B حداقل ۶۴ بیت آنتروپی در شناسه‌ی session می‌خواهد. هرچه به شمارنده/timestamp/userId قابل‌دیکد باشد صرف‌نظر از طولش یافته محسوب کن.

‏ارجاع‌های متقاطع: زنجیره‌ی ATO ← hunt-ato؛ دستکاری alg/kid مربوط به JWT ← hunt-api-misconfig؛ نقص‌های code/state مربوط به OAuth ← hunt-oauth؛ مکانیک CSRF ← hunt-csrf؛ sinkهای سرقت کوکی ← hunt-xss / hunt-dom.

۴

سطح حمله و سیگنال‌ها

Attack Surface Signals
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۴ از ۷

نشانه‌های URL، header، JS و tech stack که نشان می‌دهد این تکنیک اینجا جواب می‌دهد

سیگنال‌های سطح حمله — هدرها، نام‌های کوکی و endpointهایی که فوراً فلگ می‌شوند:

Set-Cookie: session=...            # name varies: sid, JSESSIONID, connect.sid,
                                   # PHPSESSID, ASP.NET_SessionId, laravel_session, _csrf
/login /logout /api/login /oauth/token
/auth/refresh /api/token/refresh   # refresh-token rotation surface
/account/change-password /settings/email
?sid= ?session= in URL             # session-in-URL → leaks via Referer/logs (finding)
# Header signals worth flagging immediately:
Set-Cookie: session=abc; Path=/                 # no HttpOnly/Secure/SameSite
Set-Cookie: session=abc; SameSite=None          # None without Secure = rejected by modern browsers, but flag
Set-Cookie: __Host-sess=...; Secure; Path=/     # GOOD — hard to fixate
Sec-Session-Registration: ...                   # DBSC in play → test downgrade

۵

مراحل شکار

Step-by-Step Hunting Methodology
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۵ از ۷

روش‌شناسی گام‌به‌گام اجرای تکنیک از شناسایی تا اعتبارسنجی

‏قاعده‌ی دو-session. هر ادعای ابطال/fixation با دو session واقعی که از یک فلوی حقیقی گرفته شده اثبات می‌شود — مهاجم A و قربانی B — هرگز با رشته‌های placeholder هاردکد. helperهای پایین کوکی‌های واقعی را از jar نتسکیپ‌سازی curl می‌گیرند.
TARGET=target.com
JAR_A=$(mktemp); JAR_B=$(mktemp)

# Robust session-cookie extractor: handles #HttpOnly_ prefix lines and any
# cookie name (sid/JSESSIONID/connect.sid/PHPSESSID/...). Prints name=value.
get_cookie () {  # $1=jar  $2=name-regex (default: common session names)
  local jar="$1" re="${2:-session|sid|sess|JSESSIONID|connect\.sid|PHPSESSID|laravel_session}"
  awk -v re="$re" '
    /^#HttpOnly_/ { sub(/^#HttpOnly_/,""); }   # strip jar HttpOnly marker
    /^#/ { next }                              # skip remaining comments
    NF>=7 && $6 ~ re { print $6"="$7 }         # field6=name field7=value
  ' "$jar" | tail -1
}
فاز ۱ — Session Fixation ‏(بازتولید-هنگام-لاگین)
# Step 1: grab a pre-auth session the SERVER hands an anonymous client.
curl -s -L -c "$JAR_A" "https://$TARGET/login" -o /dev/null
PRE=$(get_cookie "$JAR_A"); echo "pre-auth: $PRE"

# Step 1b (stronger): can we FORCE an arbitrary ID? attacker-chosen value.
FIX="session=AAAAdeadbeefAAAA"

# Step 2: authenticate while CARRYING the pre-auth/forced cookie (reuse same jar).
curl -s -L -c "$JAR_A" -b "$JAR_A" -X POST "https://$TARGET/login" \
  -d "username=attacker@example.com&password=CorrectHorse1" -o /dev/null
POST=$(get_cookie "$JAR_A"); echo "post-auth: $POST"

# DECISION:
#  - If $POST == $PRE (value unchanged across the auth boundary) AND that value
#    now returns authenticated data → FIXATION. The server reused the anon ID.
#  - If the forced $FIX value is accepted and authenticates → CRITICAL fixation
#    (attacker controls the ID; no email/XSS needed to plant it).
AUTH=$(curl -s -L -b "$JAR_A" "https://$TARGET/api/me")
echo "$AUTH" | head -c 200

‏نگهبان FP: تغییر مقدار خودبه‌خود امن نیست — بعضی اپ‌ها کوکی خواندنی را می‌چرخانند ولی session سمت‌سرور پایدار را با کوکی دوم نگه می‌دارند. کل مجموعه‌ی Set-Cookie را diff کن و تأیید کن مقدار قدیمی واقعاً مرده است (فاز ۲). همچنین تأیید کن /api/me هویت تو را برمی‌گرداند، نه یک ۲۰۰/صفحه‌ی فرود عمومی.

فاز ۲ — ابطال هنگام Logout
# A logs in for real (fresh jar), capture A's live session.
curl -s -L -c "$JAR_A" -X POST "https://$TARGET/api/login" \
  -H 'Content-Type: application/json' \
  -d '{"email":"attacker@example.com","password":"CorrectHorse1"}' -o /dev/null
A=$(get_cookie "$JAR_A"); echo "A=$A"

# Baseline: what does an authenticated /api/me look like for A? (capture body, not just code)
BEFORE=$(curl -s -L -b "$JAR_A" "https://$TARGET/api/me")

# Logout A.
curl -s -L -b "$JAR_A" -X POST "https://$TARGET/api/logout" -o /dev/null

# Replay A's OLD cookie value explicitly (do NOT reuse the jar — logout may have
# overwritten it). Compare body + code against the authenticated baseline.
AFTER=$(curl -s -L -H "Cookie: $A" "https://$TARGET/api/me" -w '\n[%{http_code}]')
echo "AFTER: $AFTER"

‏انضباط FP (اجباری):

  • ‏به status code اعتماد نکن. یک ۲۰۰ کش‌شده/edge یا شل عمومی SPA برای همه ۲۰۰ برمی‌گرداند. AFTER را در برابر BEFORE Body-diff کن — یافته فقط وقتی واقعی است که AFTER هنوز مارکر یکتای هویت A را داشته باشد (ایمیل، user-id، توکن CSRF، نام اکانت).
  • ‏با کنترل منفی تأیید کن: یک مقدار کوکی تصادفی/زباله نباید همان body احرازهویت‌شده را برگرداند. اگر زباله هم ۲۰۰ با داده‌ی کاربر داد، endpoint پشت session نیست و اینجا یافته‌ای نیست.
  • ‏بعد از تأخیر کوتاه و از IP متفاوت دوباره تست کن — بعضی سرورها تنبلانه در دسترسی بعدی expire می‌کنند یا session را به IP می‌چسبانند.
فاز ۳ — ابطال هنگام تغییر پسورد / ایمیل (هسته‌ی ATO-ماندگار)
# This is the real two-session flow. A = attacker holding a stolen/old session.
# B = the victim who changes their password believing it revokes access.
# (In a real engagement A is a session you legitimately captured for a TEST account
#  that you also control as B — never use a real third party.)

# 1) Log the TEST account in as session A, capture it.
curl -s -L -c "$JAR_A" -X POST "https://$TARGET/api/login" \
  -H 'Content-Type: application/json' \
  -d '{"email":"victim@example.com","password":"OldPass!1"}' -o /dev/null
SESSION_A=$(get_cookie "$JAR_A"); echo "SESSION_A=$SESSION_A"
BEFORE=$(curl -s -L -H "Cookie: $SESSION_A" "https://$TARGET/api/profile")

# 2) Log the SAME account in as session B (separate jar = "the victim's browser").
curl -s -L -c "$JAR_B" -X POST "https://$TARGET/api/login" \
  -H 'Content-Type: application/json' \
  -d '{"email":"victim@example.com","password":"OldPass!1"}' -o /dev/null

# 3) Victim (session B) changes the password.
curl -s -L -b "$JAR_B" -X POST "https://$TARGET/api/change-password" \
  -H 'Content-Type: application/json' \
  -d '{"old_password":"OldPass!1","new_password":"BrandNew!2"}' -o /dev/null

# 4) THE TEST: replay the OLD SESSION_A captured in step 1.
AFTER=$(curl -s -L -H "Cookie: $SESSION_A" "https://$TARGET/api/profile" -w '\n[%{http_code}]')
echo "AFTER pw-change: $AFTER"

‏تصمیم + انضباط FP:

  • ‏یافته فقط وقتی تأیید می‌شود که AFTER مقدار ۲۰۰ برگرداند و body هنوز داده‌ی یکتای اکانت را داشته باشد (body-diff در برابر BEFORE). یک ۲۰۰ خالی روی مسیر عمومی/SPA اثبات نیست.
  • ‏کنترل منفی کوکی-زباله را دوباره اجرا کن تا ثابت شود endpoint پشت session است.
  • ‏همین فلو را برای تغییر-ایمیل (/settings/email) و logout-all-devices تکرار کن — اپ‌ها غالباً session فعال (B) را ابطال می‌کنند ولی sessionهای خواهر (A) را نه. همین زنده‌ماندن-خواهر دقیقاً primitive مربوط به ATO-ماندگار است که hunt-ato زنجیره می‌کند.
  • ‏گیت شدت: اگر endpoint تغییر-پسورد پله‌ی current-password / MFA هم نداشته باشد (طبق hunt-mfa-bypass)، A می‌تواند از فقط-خواندنی به تصاحب کامل pivot کند ← escalate کن.
فاز ۴ — تحلیل صفت‌های کوکی
curl -sI -L "https://$TARGET/" | grep -i '^set-cookie'
  • ‏‏HttpOnly غایب ← کوکی از طریق document.cookie در دسترس است. فقط وقتی یافته است که به sink واقعی XSS/DOM زنجیر شود (hunt-xss/hunt-dom) — یادداشتش کن، تنها به‌عنوان High گزارش نده.
  • ‏‏Secure غایب ← کوکی روی HTTP متن‌باز فرستاده می‌شود؛ با hunt-tls-network (downgrade/خلأ HSTS) برای زنجیره‌ی مهاجم-شبکه جفت کن.
  • ‏‏SameSite غایب/None ← قابلیت‌رسیدن CSRF؛ SameSite=Lax از طریق navigation سطح‌بالا از ساب‌دامین خواهر قابل‌دورزدن است (کلاس Argo CD CVE-2024-22424) ← تحویل به hunt-csrf.
  • ‏نبود پیشوند __Host- / __Secure- ← session از یک ساب‌دامین یا کانتکست ناامن قابل‌بازنویسی/fixate شدن است؛ حضورش عمدتاً cookie-fixation را می‌کشد، پس غیابش را به‌عنوان پیش‌شرط فاز ۱ فلگ کن.
فاز ۵ — آنتروپی Session-ID
# Collect a LARGE sample (200+) of freshly-issued IDs. -L is required: a 302
# /login often sets the cookie on the redirect target, not the first response.
N=200; SAMP=$(mktemp)
for i in $(seq 1 $N); do
  J=$(mktemp)
  curl -s -L -c "$J" "https://$TARGET/login" -o /dev/null
  get_cookie "$J" | cut -d= -f2- >> "$SAMP"
  rm -f "$J"
done
sort "$SAMP" | uniq -d | head            # duplicates = catastrophic (re-use)
awk '{print length($0)}' "$SAMP" | sort -n | uniq -c   # length distribution

بعد تحلیل کن، چشمی قضاوت نکن:

  • ‏ترتیبی / یکنواخت — مقادیر دیکدشده را sort -n کن؛ دلتای ثابت +۱/+N = قابل‌پیش‌بینی.
  • ‏ساختار قابل‌دیکد — هر ID را base64 -d / hex-decode کن و دنبال userId، timestamp یونیکسی یا PID جاسازی‌شده بگرد.
  • ‏آنتروپی بیتی — بایت‌های خام را به ent یا dieharder بده؛ NIST SP 800-63B حداقل ۶۴ بیت می‌خواهد. ۱۰ نمونه برای هیچ ادعایی خیلی کم است — صدها جمع کن.
  • ‏نگهبان FP: توکن بلند تصادفی به‌نظررسان اثبات قوت نیست؛ فقط دیکد ساختاری + تخمین آنتروپی روی نمونه‌ی بزرگ است. برعکس، توکن کوتاه با آنتروپی بالا به‌ازای هر کاراکتر ممکن است هنوز خوب باشد — اندازه بگیر، کاراکتر نشمر.
فاز ۶ — JWT-به‌عنوان-Session
JWT="eyJ..."        # captured from Authorization: Bearer or a cookie
# Decode header + payload safely (base64url padding fix).
b64url(){ local s="${1//-/+}"; s="${s//_//}"; printf '%s' "$s===" | base64 -d 2>/dev/null; }
b64url "$(cut -d. -f1 <<<"$JWT")" | jq .   # header: alg, kid
b64url "$(cut -d. -f2 <<<"$JWT")" | jq .   # claims: exp, iat, sub, jti
  • ‏‏exp غایب یا سال‌ها بعد ← بدون انقضا. jti غایب ← سرور نمی‌تواند لیست revocation نگه دارد ← logout نمی‌تواند واقعاً revoke کند.
  • ‏تست revocation: لاگ‌اوت کن، بعد همان JWT را روی /api/me replay کن. اگر هنوز کاربر را برگرداند ← توکن‌ها سمت‌سرور قابل‌revoke نیستند؛ این همان یافته‌ی ماندگاری JWT-session است. body-diff کن تا ۲۰۰ کش‌شده را رد کنی.
  • ‏دستکاری (alg/kid/key-confusion) مال hunt-api-misconfig است — jwt_tool $JWT -T / -X a را آنجا تحویل بده به‌جای تکرارش.
فاز ۷ — چرخش Refresh-Token و تشخیص-استفاده‌ی‌مجدد
# 1) Obtain a refresh token (login or /oauth/token), then rotate it once.
RT1=$(curl -s -L -X POST "https://$TARGET/api/login" \
  -H 'Content-Type: application/json' \
  -d '{"email":"victim@example.com","password":"OldPass!1"}' | jq -r '.refresh_token')

# 2) Use RT1 to mint a new access token — server SHOULD return a rotated RT2.
R2=$(curl -s -L -X POST "https://$TARGET/auth/refresh" \
  -H 'Content-Type: application/json' -d "{\"refresh_token\":\"$RT1\"}")
RT2=$(jq -r '.refresh_token' <<<"$R2"); echo "rotated? RT1!=RT2 -> $([ "$RT1" != "$RT2" ] && echo yes || echo NO-ROTATION)"

# 3) REUSE-DETECTION test: replay the OLD RT1 again (simulating the leaked token).
REPLAY=$(curl -s -L -X POST "https://$TARGET/auth/refresh" \
  -H 'Content-Type: application/json' -d "{\"refresh_token\":\"$RT1\"}" -w '\n[%{http_code}]')
echo "RT1 replay: $REPLAY"

# 4) Then confirm RT2 was KILLED by the replay (correct BCP behaviour invalidates
#    the whole family). If RT2 still works after RT1 was replayed → no family-revocation.
curl -s -L -X POST "https://$TARGET/auth/refresh" \
  -H 'Content-Type: application/json' -d "{\"refresh_token\":\"$RT2\"}" -w '\n[%{http_code}]'

‏یافته‌ها: بدون چرخش (RT1==RT2) = credential طولانی‌عمر قابل‌دزدیدن؛ چرخش بدون تشخیص-استفاده‌ی‌مجدد (replay مربوط به RT1 هنوز توکن می‌سازد، یا RT2 بعد از replay زنده می‌ماند) = باگ ماندگاری-توکن-لو‌رفته طبق OAuth Security BCP. نکته‌ی OOB: اگر RT لو‌رفته از طریق SSRF/لاگ/JS-bundle مشکوک است، دسترسی توکن را با hunt-ssrf/hunt-source-leak تأیید کن، نه با حدس.

فاز ۸ — پیوند Session در OAuth/SSO و Downgrade مربوط به DBSC
# SSO linkage: after IdP callback, is the app session bound to the IdP session?
#  - Log out at the IdP only; replay the app session cookie. Still 200 with user
#    data → app session outlives the IdP session (single-logout gap).
# DBSC downgrade: if responses carry Sec-Session-Registration / Sec-Session-Id,
#  strip the device-bound proof header and replay the plain cookie:
curl -s -L -H "Cookie: $A" "https://$TARGET/api/me" -w '\n[%{http_code}]'
#  If the plain (non-bound) cookie is still accepted → device-binding is advisory,
#  not enforced → a stolen cookie defeats DBSC entirely.

‏state/redirect_uri/code-injection مربوط به OAuth را به hunt-oauth تحویل بده؛ این فاز فقط اتصال لایه‌ی session را پوشش می‌دهد.

مراحل استخراج‌شده
  1. ۱‏به status code اعتماد نکن. یک ۲۰۰ کش‌شده/edge یا شل عمومی SPA برای همه ۲۰۰ برمی‌گرداند. `AFTER` را در برابر `BEFORE` Body-diff کن — یافته فقط وقتی واقعی است که `AFTER` هنوز *مارکر یکتای هویت* A را داشته باشد (ایمیل، user-id، توکن CSRF، نام اکانت).
  2. ۲‏با کنترل منفی تأیید کن: یک مقدار کوکی تصادفی/زباله نباید همان body احرازهویت‌شده را برگرداند. اگر زباله هم ۲۰۰ با داده‌ی کاربر داد، endpoint پشت session نیست و اینجا یافته‌ای نیست.
  3. ۳‏بعد از تأخیر کوتاه و از IP متفاوت دوباره تست کن — بعضی سرورها تنبلانه در دسترسی بعدی expire می‌کنند یا session را به IP می‌چسبانند.
  4. ۴‏یافته فقط وقتی تأیید می‌شود که `AFTER` مقدار ۲۰۰ برگرداند و body هنوز داده‌ی یکتای اکانت را داشته باشد (body-diff در برابر `BEFORE`). یک ۲۰۰ خالی روی مسیر عمومی/SPA اثبات نیست.
  5. ۵‏کنترل منفی کوکی-زباله را دوباره اجرا کن تا ثابت شود endpoint پشت session است.
  6. ۶‏همین فلو را برای تغییر-ایمیل (`/settings/email`) و logout-all-devices تکرار کن — اپ‌ها غالباً session *فعال* (B) را ابطال می‌کنند ولی sessionهای *خواهر* (A) را نه. همین زنده‌ماندن-خواهر دقیقاً primitive مربوط به ATO-ماندگار است که `hunt-ato` زنجیره می‌کند.
  7. ۷‏گیت شدت: اگر endpoint تغییر-پسورد پله‌ی current-password / MFA هم نداشته باشد (طبق `hunt-mfa-bypass`)، A می‌تواند از فقط-خواندنی به تصاحب کامل pivot کند ← escalate کن.
  8. ۸‏‏HttpOnly غایب ← کوکی از طریق `document.cookie` در دسترس است. فقط وقتی یافته است که به sink واقعی XSS/DOM زنجیر شود (`hunt-xss`/`hunt-dom`) — یادداشتش کن، تنها به‌عنوان High گزارش نده.
  9. ۹‏‏Secure غایب ← کوکی روی HTTP متن‌باز فرستاده می‌شود؛ با `hunt-tls-network` (downgrade/خلأ HSTS) برای زنجیره‌ی مهاجم-شبکه جفت کن.
  10. ۱۰‏‏SameSite غایب/`None` ← قابلیت‌رسیدن CSRF؛ `SameSite=Lax` از طریق navigation سطح‌بالا از ساب‌دامین خواهر قابل‌دورزدن است (کلاس Argo CD CVE-2024-22424) ← تحویل به `hunt-csrf`.
  11. ۱۱‏نبود پیشوند `__Host-` / `__Secure-` ← session از یک ساب‌دامین یا کانتکست ناامن قابل‌بازنویسی/fixate شدن است؛ حضورش عمدتاً cookie-fixation را می‌کشد، پس *غیابش* را به‌عنوان پیش‌شرط فاز ۱ فلگ کن.
  12. ۱۲‏ترتیبی / یکنواخت — مقادیر دیکدشده را `sort -n` کن؛ دلتای ثابت +۱/+N = قابل‌پیش‌بینی.
  13. ۱۳‏ساختار قابل‌دیکد — هر ID را `base64 -d` / hex-decode کن و دنبال `userId`، timestamp یونیکسی یا PID جاسازی‌شده بگرد.
  14. ۱۴‏آنتروپی بیتی — بایت‌های خام را به `ent` یا `dieharder` بده؛ NIST SP 800-63B حداقل ۶۴ بیت می‌خواهد. ۱۰ نمونه برای هیچ ادعایی خیلی کم است — صدها جمع کن.
۶

زنجیره‌ها و ترکیب‌ها

Chain Table
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۶ از ۷

زنجیره‌های attack که این primitive را به impact بالاتر می‌رسانند

یافته‌ی sessionزنجیره بهتأثیر
Session fixation (کوکی اجباری بدون __Host-)فریفتن ادمین/کاربر SSO برای احراز هویت روی ID کاشته‌شدهتصاحب session ادمین (Critical)
عدم ابطال logout/تغییر-پسوردسرقت کوکی با hunt-xss/hunt-dom ← replay session زندهATO ماندگار بعد از ریست قربانی
Refresh token بدون تشخیص-استفاده‌ی‌مجددRT لو‌رفته (SSRF/لاگ/bundle) ← ساخت بی‌نهایت access-tokenATO ماندگار، بعد از تغییر پسورد هم زنده
فقط SameSite=Laxnavigation سطح‌بالا از ساب‌دامین خواهر (کلاس CVE-2024-22424) ← CSRFتغییر state / login-CSRF ← fixation
JWT بدون exp/jtiتوکن دزدیده‌شده، بدون revocation سمت‌سروردسترسی دائمی
پذیرش DBSC downgradeدزدیدن کوکی ساده با وجود device-bindingشکست تنها راه‌حل ضدسرقت
ID قابل‌پیش‌بینیمحاسبه/brute-force مربوط به session کاربر دیگرATO میان‌کاربران
اسکیل‌های مرتبط:
۷

دروازه‌ی اعتبارسنجی

Validation (house FP discipline)
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۷ از ۷

چک‌لیست‌ها و قواعد پیش از گزارش برای جلوگیری از false positive و N/A

قبل از ادعای هر یافته‌ی session:

  • ‏دو session واقعی، نه placeholder — هر ادعای fixation/invalidation از A و B گرفته‌شده با فلوهای curl بالا استفاده می‌کند.
  • ‏Body-diff، هرگز فقط-status — یک ۲۰۰ بدون حضور مارکر یکتای هویت اکانت در body، با diff در برابر baseline احرازهویت‌شده، هیچی معنا نمی‌کند.
  • ‏کنترل منفی — یک کوکی زباله/تصادفی باید جایی FAIL کند که کوکی «زنده‌مانده»‌ی تو موفق است؛ وگرنه endpoint پشت session نیست و non-finding است.
  • ‏چک کش/edge — با cache-buster و از IP دوم دوباره درخواست کن؛ ۲۰۰ کش‌شده‌ی edge یا IP-پین‌شده را رد کن.
  • ‏‏OOB برای زنجیره‌های سرقت — وقتی تأثیر به بیرون‌کشیدن کوکی/توکن بستگی دارد (XSS، SSRF، لو رفتن در لاگ)، رسیدنش را out-of-band تأیید کن (Collaborator) به‌جای ادعایش.
  • ‏ایستا-در-برابر-وضعیت — نبود HttpOnly/Secure/SameSite مشاهده‌ی policy است؛ فقط وقتی به‌عنوان High گزارش بده که با primitive اکسپلویت واقعی جفت شود (XSS، MITM شبکه‌ای، CSRF). خلأهای صفتی تنها Low/Informational‌اند.

‏شدت:

  • ‏‏Session fixation ← تصاحب ادمین/SSO: Critical
  • ‏عدم ابطال هنگام تغییر پسورد/ایمیل، یا استفاده‌ی‌مجدد refresh-token بدون تشخیص: ‏High ← Critical (اگر MFA/step-up هم غایب باشد escalate کن)
  • ‏‏session ID قابل‌پیش‌بینی/تکراری: High
  • ‏عدم ابطال هنگام logout: ‏Medium ← High (به بردار سرقت بستگی دارد)
  • ‏نبود HttpOnly/SameSite به‌تنهایی: ‏Low/Informational تا وقتی زنجیر شود
مراحل استخراج‌شده
  1. ۱‏دو session واقعی، نه placeholder — هر ادعای fixation/invalidation از A و B گرفته‌شده با فلوهای `curl` بالا استفاده می‌کند.
  2. ۲‏Body-diff، هرگز فقط-status — یک ۲۰۰ بدون حضور مارکر یکتای هویت اکانت در body، با diff در برابر baseline احرازهویت‌شده، هیچی معنا نمی‌کند.
  3. ۳‏کنترل منفی — یک کوکی زباله/تصادفی باید جایی FAIL کند که کوکی «زنده‌مانده»‌ی تو موفق است؛ وگرنه endpoint پشت session نیست و non-finding است.
  4. ۴‏چک کش/edge — با cache-buster و از IP دوم دوباره درخواست کن؛ ۲۰۰ کش‌شده‌ی edge یا IP-پین‌شده را رد کن.
  5. ۵‏‏OOB برای زنجیره‌های سرقت — وقتی تأثیر به بیرون‌کشیدن کوکی/توکن بستگی دارد (XSS، SSRF، لو رفتن در لاگ)، رسیدنش را out-of-band تأیید کن (Collaborator) به‌جای ادعایش.
  6. ۶‏ایستا-در-برابر-وضعیت — نبود `HttpOnly`/`Secure`/`SameSite` مشاهده‌ی *policy* است؛ فقط وقتی به‌عنوان High گزارش بده که با primitive اکسپلویت واقعی جفت شود (XSS، MITM شبکه‌ای، CSRF). خلأهای صفتی تنها Low/Informational‌اند.
  7. ۷‏‏Session fixation ← تصاحب ادمین/SSO: Critical
  8. ۸‏عدم ابطال هنگام تغییر پسورد/ایمیل، یا استفاده‌ی‌مجدد refresh-token بدون تشخیص: ‏High ← Critical (اگر MFA/step-up هم غایب باشد escalate کن)
  9. ۹‏‏session ID قابل‌پیش‌بینی/تکراری: High
  10. ۱۰‏عدم ابطال هنگام logout: ‏Medium ← High (به بردار سرقت بستگی دارد)
  11. ۱۱‏نبود `HttpOnly`/`SameSite` به‌تنهایی: ‏Low/Informational تا وقتی زنجیر شود